Kod ICD-10: B85

Kod B85 to Wszawica

Kod ICD-10: B85 odnosi się do wszawicy, czyli infestacji owłosionej skóry głowy, tułowia lub okolicy łonowej przez pasożyty z rodziny Pediculidae i Pthiridae (wszy głowowe, odzieżowe i łonowe). Kod ten obejmuje różne postacie i lokalizacje infestacji, które mogą różnić się objawami oraz sposobem leczenia.

Wskazania do stosowania kodu

Kod B85 używany jest w przypadku klinicznego rozpoznania wszawicy na podstawie objawów takich jak: świąd, widoczne gnidy, obecność wszy na skórze głowy, tułowia lub w okolicach łonowych. Do stosowania tego kodu wskazani są pacjenci bez względu na wiek, u których potwierdzono obecność pasożytów.

• Wszawica głowowa (Pediculus humanus capitis)
• Wszawica odzieżowa/cielesna (Pediculus humanus corporis)
• Wszawica łonowa (Pthirus pubis)
• Sytuacje epidemiczne (szkoły, przedszkola, domy opieki)

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie wszawicy opiera się głównie na miejscowym lub ogólnym zastosowaniu środków owadobójczych (pedikulicydów), a także na mechanicznym usuwaniu gnid. Wybór leku uzależniony jest od wieku pacjenta, lokalizacji oraz stopnia zaawansowania zakażenia.

• Permetryna (szampony, kremy, płyny 1%–5%) – lek pierwszego wyboru
• Dimetikon (preparaty silikonowe, mechaniczne działanie na wszy)
• Malation (przy oporności na permetrynę; w formie płynów lub lotionów, szczególnie w regionach o wysokiej oporności wszy)
• Benzoesan benzylu – szczególnie w przypadku wszawicy łonowej
• Inne leki: fenotrin, lindan (w Polsce rzadko stosowany ze względu na toksyczność), ivermektyna (tabletki, szczególne przypadki, oporna wszawica)
• Mechaniczne usuwanie gnid: specjalne grzebienie, powtarzana aplikacja leków

Dodatkowo zalecana jest dezynfekcja odzieży i pościeli oraz jednoczesne leczenie osób z najbliższego otoczenia.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod B85 jest istotny w diagnostyce i dokumentacji infestacji pasożytniczych skóry, zwłaszcza w grupach ryzyka oraz w sytuacjach epidemicznych. Umożliwia prawidłowe zakwalifikowanie pacjenta, wdrożenie skutecznego leczenia i prowadzenie nadzoru epidemiologicznego, a także ułatwia współpracę z sanepidem i innymi ośrodkami zdrowia publicznego. Pozwala na dostosowanie leczenia do aktualnych wytycznych oraz zapewnia uzyskanie odpowiednich świadczeń zdrowotnych.