Kod ICD-10: S62.2

Kod S62.2 to Złamanie 1. kości śródręcza

Kod ICD-10 S62.2 oznacza złamanie pierwszej kości śródręcza, czyli uszkodzenie struktury kostnej odpowiadającej za ruchomość i stabilizację kciuka. Kość ta ma ogromne znaczenie dla sprawności ręki, a jej uszkodzenie znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie. Rozpoznanie to jest typowe dla urazów mechanicznych, np. upadków z bezpośrednim urazem dłoni lub podczas aktywności sportowej.

Wskazania do stosowania kodu

S62.2 stosuje się u pacjentów prezentujących się z objawami takimi jak:

• Silny ból w okolicy kciuka i śródręcza
• Obrzęk, zasinienie lub deformacja kciuka
• Ograniczenie ruchomości i trudności w chwytaniu przedmiotów
• Nadmierna ruchomość (w przypadkach z przemieszczeniem odłamów)

Kod ten należy zastosować po potwierdzeniu złamania 1. kości śródręcza w badaniach obrazowych (głównie RTG).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie złamania 1. kości śródręcza opiera się głównie na postępowaniu ortopedycznym (unieruchomienie, czasem interwencja chirurgiczna), jednak farmakoterapia ma na celu głównie łagodzenie bólu i zapobieganie powikłaniom:

• Leki przeciwbólowe (analgetyki): Paracetamol, NLPZ (np. ibuprofen, ketoprofen) — stosowane doraźnie w okresie ostrym.
• Leki przeciwobrzękowe i przeciwzapalne: NLPZ systemowo lub miejscowo (żele/nasączenia).
• Antybiotykoterapia: Wyłącznie w przypadku otwartego złamania celem zapobiegania zakażeniu.
• Środki tromboprofilaktyczne: Stosowane rzadziej, wskazane w przypadku wydłużonego unieruchomienia i obecności dodatkowych czynników ryzyka zakrzepicy.

Leczenie farmakologiczne jest tylko uzupełnieniem prawidłowego leczenia ortopedycznego i rehabilitacji.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod ICD-10 S62.2 pozwala na jednoznaczne sklasyfikowanie urazu 1. kości śródręcza, co ułatwia prowadzenie prawidłowej dokumentacji medycznej, monitorowanie epidemiologiczne oraz planowanie odpowiedniej diagnostyki i leczenia. Jego użycie jest szczególnie ważne ze względu na istotność funkcjonalną kciuka w codziennych czynnościach oraz potencjalne ryzyko powikłań, takich jak ograniczenia ruchomości czy utrata siły chwytu. Adekwatna klasyfikacja kodem S62.2 pozwala także na właściwe rozliczenie świadczeń zdrowotnych i planowanie kompleksowej rehabilitacji.