Kod ICD-10: G80.1

Kod G80.1 to Spastyczne dwukończynowe mózgowe porażenie dziecięce

Kod G80.1 według klasyfikacji ICD-10 oznacza spastyczne dwukończynowe mózgowe porażenie dziecięce (diplegia spastyczna). Zaburzenie to należy do grupy mózgowych porażeń dziecięcych (MPD), które są wynikiem niepostępującego uszkodzenia mózgu we wczesnym okresie rozwoju. Dominującym objawem tego typu MPD jest spastyczność kończyn dolnych, podczas gdy kończyny górne są zajęte w dużo mniejszym stopniu lub mogą być wolne od objawów.

Wskazania do stosowania kodu

• Diagnoza z przewagą spastyczności ich kończyn dolnych – kod stosuje się, gdy dominującym obrazem klinicznym jest zwiększone napięcie mięśniowe oraz zaburzenia funkcji ruchowej kończyn dolnych.

• Obecność niepostępującego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego powstałego przed, w trakcie lub do 2. roku życia – najczęściej u dzieci urodzonych przedwcześnie lub z powikłaniami okołoporodowymi.

• Przy kwalifikowaniu do rehabilitacji, leczenia usprawniającego, neurologa dziecięcego, fizjoterapeuty, ortopedy lub innych specjalistów zespołu interdyscyplinarnego.

• Przy wskazaniach do dokumentacji medycznej, orzekania o niepełnosprawności, kwalifikacji do programów lekowych oraz uzyskiwania refundacji na wyroby medyczne.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki zmniejszające spastyczność:

  • Baklofen (doustnie lub w pompie dokanałowej)
  • Dantrolen sodowy
  • Diazepam oraz inne benzodiazepiny (rzadziej z powodu działań niepożądanych)
  • Tizanidyna

• Iniekcje toksyny botulinowej (Botox): do miejscowego zmniejszenia spastyczności w wybranych mięśniach kończyn dolnych.

• Leczenie objawowe: leki przeciwdrgawkowe w przypadku współistnienia padaczki, środki przeciwbólowe oraz inne leki zależnie od obrazu klinicznego i potrzeb pacjenta.

• Uzupełnienie: leczenie farmakologiczne jest najczęściej łączone z intensywną rehabilitacją ruchową i wsparciem ortopedycznym.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod G80.1 jest kluczowy dla prawidłowej identyfikacji, dokumentacji i prowadzenia pacjentów z dominującą spastycznością kończyn dolnych w przebiegu porażenia mózgowego. Umożliwia on określenie przebiegu choroby, planowanie kompleksowej terapii (zarówno farmakologicznej, jak i rehabilitacyjnej), kwalifikowanie do programów medycznych oraz świadczy o neurologicznym podłożu dolegliwości. Jest niezbędny przy wydawaniu zaświadczeń lekarskich, orzeczeń o niepełnosprawności oraz w prowadzeniu konsultacji między specjalistami, jak i koordynacji wielodyscyplinarnego leczenia.