Kod ICD-10: C22.2

Kod C22.2 to Wątrobiak zarodkowy

Kod ICD-10 C22.2 odpowiada rozpoznaniu wątrobiaka zarodkowego (hepatoblastoma), który jest najczęściej występującym pierwotnym nowotworem złośliwym wątroby u dzieci, szczególnie w wieku niemowlęcym i poniżej piątego roku życia. Jego obecność wymaga szybkiej interwencji diagnostyczno-terapeutycznej ze względu na potencjalnie agresywny przebieg. U dorosłych wątrobiak zarodkowy występuje niezwykle rzadko.

Wskazania do stosowania kodu

• Nowotwór pierwotny wątroby o wysokim prawdopodobieństwie złośliwości z cechami zarodkowymi, potwierdzony histopatologicznie.

• Przy podejrzeniu guza wątroby u dzieci, zwłaszcza w wieku od urodzenia do 5 lat, wymagającego szczegółowej diagnostyki obrazowej (USG, TK, MRI) i oceny markerów nowotworowych (α-fetoproteina – AFP).

• Stosuje się go do dokumentacji medycznej w przypadku rozpoznania oraz zgłoszenia do rejestrów onkologicznych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Chemioterapia wielolekowa – jest podstawą leczenia, zwłaszcza w przypadku guzów nieresekcyjnych lub po częściowej resekcji przedoperacyjnej. Najczęściej stosowane schematy to:

  • Cisplatyna (najważniejszy lek w terapii wątrobiaka zarodkowego)

  • Doksorubicyna

  • Inne cytostatyki: Vincrystyna, 5-fluorouracyl, Etopozyd

• Chirurgiczne leczenie – całkowita resekcja guza jest podstawowym warunkiem uzyskania wyleczenia, jednak często uzupełniana jest chemioterapią.

• Przeszczepienie wątroby – rozważane u pacjentów z nieresekcyjnym guzem po odpowiedzi na chemioterapię.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C22.2 umożliwia jednoznaczną identyfikację i klasyfikację wątrobiaka zarodkowego w dokumentacji medycznej i rejestrach onkologicznych. Jest niezbędny do prowadzenia rozliczeń, ewidencji pacjentów oraz zapewnia prawidłowy przepływ informacji w wielospecjalistycznym zespole terapeutycznym zajmującym się leczeniem nowotworów dziecięcych. Właściwa identyfikacja tego kodu pozwala także skierować pacjenta do odpowiedniego ośrodka referencyjnego oraz dobrać optymalne leczenie według aktualnych standardów.