Kod ICD-10: A93.8.0

Kod A93.8.0 to Choroba wywołana przez wirus pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej [gorączka Indiana]

Kod ICD-10 A93.8.0 obejmuje przypadki kliniczne choroby wywołanej przez wirus pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, znanej również jako gorączka Indiana (vesicular stomatitis virus, VSV). Jest to rzadka, odzwierzęca, ostra choroba wirusowa, której obraz kliniczny przypomina błonicę lub inne choroby pęcherzykowe jamy ustnej i gardła.

Wskazania do stosowania kodu

Kod A93.8.0 powinien być stosowany w sytuacjach, gdy na podstawie obrazu klinicznego oraz potwierdzenia epidemiologicznego i/lub laboratoryjnego stwierdzono zakażenie wirusem pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej. Najważniejsze wskazania to:

• Ostre pęcherzykowe zmiany na błonie śluzowej jamy ustnej, czasem na dłoniach i stopach
• Gorączka, złe samopoczucie, osłabienie
• Wywiad epidemiologiczny – kontakt z bydłem, końmi lub ekspozycja na tereny endemiczne (Ameryka Środkowa i Południowa, południe USA)
• Wykluczone inne przyczyny (herpangina, opryszczka, choroba dłoni, stóp i ust, afty)

Kod ten nie jest używany rutynowo i dotyczy głównie przypadków potwierdzonych laboratoryjnie lub mających istotne znaczenie epidemiologiczne.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej [gorączka Indiana] jest przede wszystkim objawowe. Dostępne obecnie wytyczne nie przewidują swoistej terapii przeciwwirusowej dla tej infekcji u ludzi.

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w celu łagodzenia gorączki i bólu
• Leki przeciwbólowe – np. paracetamol
• Antyseptyki do płukania jamy ustnej
• Preparaty łagodzące miejscowo ból i przyspieszające gojenie zmian śluzówkowych
• W przypadku wtórnych nadkażeń bakteryjnych – antybiotyki według wskazań

Antybiotyki nie są wskazane rutynowo (tylko w przypadku powikłań bakteryjnych). Obserwacja kliniczna pacjenta oraz odpowiednie nawodnienie i leczenie objawowe stanowią podstawę terapii.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod A93.8.0 jest użyteczny w diagnostyce różnicowej ostrych, pęcherzykowych zmian błon śluzowych jamy ustnej na obszarach endemicznych lub u osób narażonych kontaktowo. Pozwala prawidłowo zaklasyfikować przypadki gorączki Indiana i ułatwia prowadzenie nadzoru epidemiologicznego oraz prowadzenie raportowania chorób zakaźnych. Dla lekarza kod ten ma istotne znaczenie przy zgłaszaniu przypadków do sanepidu, klasyfikacji hospitalizacji oraz ustalaniu odpowiednich procedur leczniczych i profilaktycznych w przypadku kontaktu z przypadkiem choroby u ludzi i zwierząt.