Kod ICD-10: C71.1

Kod C71.1 to Nowotwór złośliwy płata czołowego mózgu

Kod C71.1 według ICD-10 oznacza nowotwór złośliwy (guz) płata czołowego mózgu. Dotyczy wszystkich pierwotnych złośliwych guzów mózgu, które lokalizują się w obrębie płata czołowego. Najczęściej są to glejaki, takie jak glejak wielopostaciowy (glioblastoma multiforme), astrocytoma, oligodendroglioma czy pierwotne chłoniaki ośrodkowego układu nerwowego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C71.1 stosuje się w przypadku potwierdzenia rozpoznania histopatologicznego lub klinicznego złośliwego nowotworu ograniczonego do płata czołowego mózgu. Jest wykorzystywany w:

• Dokumentacji medycznej pacjenta po rozpoznaniu guza poprzez badania obrazowe (rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa), a następnie potwierdzone badaniem histopatologicznym.
• Kwalifikacji pacjenta do odpowiedniej ścieżki onkologicznej, zarówno w leczeniu operacyjnym, jak i terapii uzupełniającej.
• Statystyce i raportowaniu występowania nowotworów mózgu w rejestrach krajowych i międzynarodowych.
• Zarządzaniu świadczeniami zdrowotnymi i refundacją leczenia onkologicznego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie nowotworów złośliwych płata czołowego mózgu jest złożone, często wielomodalne i obejmuje:

• Leczenie chirurgiczne – resekcja guza jest podstawową metodą, jeśli jest możliwa do wykonania.
• Radioterapia pooperacyjna – stosowana jako leczenie uzupełniające.
• Chemioterapia – najczęściej stosowany lek to temozolomid (szczególnie w leczeniu glejaków wielopostaciowych); inne leki to prokarbazyna, lomustyna, winkrystyna.
• Leki wspomagające – kortykosteroidy (deksametazon) w celu zmniejszenia obrzęku mózgu, leki przeciwpadaczkowe w razie wystąpienia napadów padaczkowych.
• Terapie celowane (np. bewacyzumab) w określonych wskazaniach, głównie w nawrotach zaawansowanego glejaka.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C71.1 umożliwia jednoznaczne i precyzyjne określenie lokalizacji nowotworu złośliwego mózgu, co ma kluczowe znaczenie dla planowania leczenia, zarządzania dokumentacją oraz obliczania statystyk epidemiologicznych. Umożliwia prawidłową komunikację interdyscyplinarną pomiędzy zespołem neurochirurgicznym, onkologicznym oraz specjalistami radioterapii. Pozwala również na łatwą identyfikację grupy pacjentów wymagających szczególnego postępowania oraz udział w programach terapeutycznych.