Kod ICD-10: I98.2*0.0

Kod I98.2*0.0 to schistosomatozy (B65.–†)

Kod ICD-10 I98.2*0.0 służy do oznaczania przypadków schistosomatozy wpływających na układ krążenia, zgodnie z dodatkową klasyfikacją przyczynową (kody B65.–†). Schistosomatoza (bilharcjoza) to choroba pasożytnicza wywoływana przez przywry z rodzaju Schistosoma, która może prowadzić m.in. do zmian naczyniowych, głównie dotyczących krążenia wrotnego i nadciśnienia płucnego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod ten należy stosować, kiedy u pacjenta występują kardiologiczne lub naczyniowe powikłania schistosomatozy (potwierdzone klinicznie lub obrazowo), zwłaszcza gdy:

• Stwierdzono nadciśnienie wrotne wtórne do schistosomatozy
• Pojawia się nadciśnienie płucne związane z infekcją
• Obserwuje się inne powikłania naczyniowe lub sercowo-naczyniowe będące następstwem zakażenia Schistosoma
• Wykazano współistnienie aktywnej lub przebytej schistosomatozy (potwierdzenie przez kod przyczynowy B65.–†)

Kod I98.2*0.0 stosuje się w dokumentacji zgodnie z zasadą kodowania powikłań w przebiegu chorób pasożytniczych zgodnych z wytycznymi ICD-10.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie schistosomatozy (kod B65) polega na zwalczaniu przyczyny pierwotnej, czyli pasożyta, oraz na terapii powikłań naczyniowych. Stosowane są:

• Prazikwantel – podstawowy lek przeciwko wszystkim gatunkom Schistosoma
• Oksamnichina (rzadziej, w określonych przypadkach gatunku S. mansoni)
• Leczenie powikłań naczyniowych:
  • Leki moczopędne (w przypadku przewodnienia w przebiegu nadciśnienia wrotnego lub niewydolności serca)
  • Leki stosowane w terapii nadciśnienia płucnego (np. antagoniści endoteliny, inhibitory PDE5, prostanoidy)
  • Odpowiednie leczenie wspomagające: beta-blokery, środki przeciwzakrzepowe wg wskazań

Schemat terapii należy dobrać indywidualnie, adekwatnie do stopnia zaawansowania schistosomatozy i obecności powikłań.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod I98.2*0.0 jest niezwykle pomocny w klasyfikacji powikłań naczyniowych w przebiegu schistosomatozy, zwłaszcza u pacjentów pochodzących z obszarów endemicznych lub z wywiadem podróży do takich rejonów. Umożliwia poprawne prowadzenie statystyki medycznej, rozliczanie procedur oraz planowanie terapii interdyscyplinarnej (choroby zakaźne, kardiologia, hepatologia). Poprawna identyfikacja tego kodu sprzyja również monitorowaniu rozprzestrzeniania się schistosomatozy i jej konsekwencji zdrowotnych.