Kod ICD-10: N06.7.0

Kod N06.7.0 to Pozawłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek

Kod ICD-10: N06.7.0 odpowiada jednostce chorobowej określanej jako pozawłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek (glomerulonephritis extracapillaris). Jest to ciężka postać kłębuszkowego zapalenia nerek, w której dochodzi do rozwoju półksiężyców (crescentów) w przestrzeni Bowmana, będących wynikiem ostrej immunologicznej reakcji zapalnej w kłębuszkach nerkowych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod N06.7.0 stosuje się w praktyce lekarskiej w przypadku rozpoznania pozawłośniczkowego, gwałtownie postępującego zapalenia kłębuszków nerkowych potwierdzonego badaniami laboratoryjnymi i/lub histopatologicznymi (biopsja nerki).

• Obraz kliniczny: gwałtownie narastający zespół nerczycowy, szybko postępująca niewydolność nerek, obecność aktywnego osadu moczu (krwiomocz, białkomocz, wałeczki erytrocytarne)
• Najczęstsze sytuacje kliniczne:
  • zapalenia na tle autoimmunologicznym (np. zespół Goodpasture’a, zapalenia nerek w przebiegu układowych zapaleń naczyń, tocznia układowego)
  • rombowa etiologia infekcyjna (rzadziej)
• Kodowanie: w dokumentacji medycznej oraz w rozliczeniach NFZ przy potwierdzeniu rozpoznania histopatologicznego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Pozawłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek wymaga agresywnego leczenia immunosupresyjnego. Dobór farmakoterapii zależy od etiologii i ciężkości przebiegu.

• Glikokortykosteroidy: metyloprednizolon w pulsach dożylnych, następnie prednizon doustnie
• Leki cytotoksyczne: cyklofosfamid
• Leki immunosupresyjne: mykofenolan mofetylu, azatiopryna (w fazie podtrzymującej)
• Plazmafereza: szczególnie w przypadkach z obecnością przeciwciał anty-GBM lub ANCA
• Postępowanie wspomagające: leczenie nadciśnienia, obrzęków, zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N06.7.0 umożliwia właściwe zidentyfikowanie i zakodowanie ciężkiej postaci kłębuszkowego zapalenia nerek ze znacznym ryzykiem niewydolności narządu. Jest on niezbędny w korespondencji specjalistycznej, kwalifikacji do hospitalizacji, dokumentacji medycznej (szczególnie stacji dializ oraz oddziałów nefrologicznych) oraz przy rozliczeniach świadczeń zdrowotnych. Szybkie poprawne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego znacząco poprawia rokowanie chorych i zmniejsza ryzyko przewlekłej niewydolności nerek.