Kod ICD-10: D13.7.0

Kod D13.7.0 to Wyspy trzustkowe Langerhansa

Kod ICD-10 D13.7.0 odnosi się do łagodnych nowotworów (neoplazji o niezłośliwym charakterze) wysp trzustkowych Langerhansa. Wyspy Langerhansa to skupiska komórek endokrynnych w trzustce, odpowiedzialnych głównie za produkcję insuliny, glukagonu oraz somatostatyny. Kod ten jest używany w dokumentacji medycznej m.in. w przypadku łagodnego guza wywodzącego się z komórek endokrynnych trzustki, takich jak insulinoma, glucagonoma czy gastrinoma (o charakterze niezłośliwym).

Wskazania do stosowania kodu

D13.7.0 stosuje się w sytuacjach, gdzie rozpoznano łagodny nowotwór wysp trzustkowych podczas badań obrazowych, histopatologicznych lub klinicznych. Najczęstsze wskazania obejmują:

• Rozpoznanie łagodnych guzów endokrynnych trzustki (insulinoma, glucagonoma)
• Nadzór po leczeniu chirurgicznym łagodnego nowotworu wysp trzustkowych
• Diferencjacja między łagodnym a złośliwym procesem nowotworowym trzustki
• Dokumentacja do celów epidemiologicznych i statystycznych

Kod nie dotyczy nowotworów złośliwych ani stanów przedrakowych wysp trzustkowych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie łagodnych nowotworów wysp trzustkowych zazwyczaj opiera się na postępowaniu chirurgicznym, mającym na celu resekcję guza. Farmakoterapia ma znaczenie głównie w leczeniu objawowym i jako leczenie wspomagające. Typowe stosowane leki to:

• Diazoksyd – stosowany w leczeniu objawów hipoglikemii wywołanej przez insulinoma
• Somatostatyna i jej analogi (okreotyd, lanreotyd) – używane w celu kontroli wydzielania hormonów
• Blokery kanałów wapniowych – pomocne w wybranych przypadkach insulinoma
• W skrajnych sytuacjach – leki przeciwhipoglikemiczne i wspomagające metabolizm węglowodanów

W przypadku rozległych zmian lub nawrotów, leczenie jest ustalane zespołowo, indywidualnie dla każdego pacjenta.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod D13.7.0 stanowi istotne narzędzie dla lekarzy, umożliwiając precyzyjne udokumentowanie łagodnych nowotworów wysp trzustkowych Langerhansa. Ułatwia prawidłowe prowadzenie dokumentacji medycznej, planowanie diagnostyki różnicowej i właściwe dobranie leczenia oraz monitorowanie pacjentów po leczeniu. Pomaga także w gromadzeniu danych epidemiologicznych istotnych dla oceny zachorowalności na łagodne nowotwory endokrynne trzustki.