Kod ICD-10: E74.3.0

Kod E74.3.0 to Niedobór sacharazy

Kod E74.3.0 według ICD-10 odnosi się do niedoboru sacharazy – enzymopatii wrodzonej, należącej do zaburzeń metabolizmu węglowodanów, charakteryzującej się brakiem lub znacznie obniżoną aktywnością sacharazy w błonie śluzowej jelita cienkiego. Enzym ten odpowiada za rozkładanie sacharozy do glukozy i fruktozy. Deficyt prowadzi do nietolerancji sacharozy i objawów ze strony przewodu pokarmowego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E74.3.0 należy stosować u pacjentów, u których na podstawie wywiadu, objawów oraz ewentualnych badań laboratoryjnych stwierdzono wrodzony lub nabyty niedobór sacharazy. Objawy sugerujące użycie tego kodu obejmują:

• Pojawienie się biegunek, wzdęć, bólu brzucha oraz gazów po spożyciu produktów zawierających sacharozę
• Zaburzenia wchłaniania oraz wtórne niedożywienie (szczególnie u dzieci)
• Zespół złego wchłaniania o niejasnej etiologii – w ramach różnicowania przyczyn
• Potwierdzenie niedoboru enzymu w badaniach takich jak testy oddechowe z sacharozą lub badania aktywności enzymatycznej bioptatów śluzówki jelitowej

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawą leczenia niedoboru sacharazy jest restrykcja dietetyczna (unika się pokarmów zawierających sacharozę oraz część innych disacharydów). W sytuacjach koniecznych wdraża się również leczenie farmakologiczne. Stosowane są:

• Enzymy zastępcze – preparaty sacharazy (np. sacharaza rekombinowana), podawane doustnie w trakcie spożywania pokarmów zawierających sacharozę
• Leki wspomagające trawienie oraz regulujące mikroflorę jelitową (np. probiotyki – w przypadku wtórnych zaburzeń jelitowych)

Leki przeciwwskazane: Nie zaleca się rutynowego stosowania leków przeciwbiegunkowych czy spazmolitycznych bez uprzedniej konsultacji oraz rozpoznania niedoboru enzymatycznego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E74.3.0 to narzędzie pomocne dla lekarzy w diagnostyce i dokumentacji przypadków nietolerancji sacharozy na tle niedoboru sacharazy. Pozwala na rzetelną klasyfikację rzadkiego, aczkolwiek istotnego schorzenia, szczególnie w populacji pediatrycznej. Jest kluczowy w planowaniu indywidualnej terapii dietetycznej, prowadzeniu konsultacji z dietetykiem oraz kwalifikacji pacjenta do leczenia enzymami zamiennymi. Kod ten ułatwia rejestrację i monitorowanie przebiegu chorób rzadkich w systemach ochrony zdrowia.