Kod ICD-10: E26.1

Kod E26.1 to Wtórny hiperaldosteronizm

Kod E26.1 w klasyfikacji ICD-10 odpowiada jednostce chorobowej określanej jako Wtórny hiperaldosteronizm. Jest to zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem aldosteronu przez korę nadnerczy wtórnie do innych schorzeń, takich jak przewlekła niewydolność serca, marskość wątroby lub zespoły nefrotyczne. U chorych rozwija się nadciśnienie, hipokaliemia oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E26.1 należy stosować, gdy nadmiar aldosteronu jest rezultatem nadmiernej aktywacji układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAA) z powodu innego podstawowego schorzenia, a nie pierwotnej patologii nadnerczy (odmiennie niż w przypadku pierwotnego hiperaldosteronizmu, oznaczanego innymi kodami). Typowe wskazania obejmują:

• Przewlekłą niewydolność serca
• Marskość wątroby z wodobrzuszem
• Schyłkową niewydolność nerek lub zespół nerczycowy
• Stan po utracie dużej objętości płynów (np. oparzenia, biegunki)
• Stany przebiegające z długotrwałą stymulacją układu RAA

Rozpoznanie kodu powinno być udokumentowane badaniami laboratoryjnymi wykazującymi zwiększone wydzielanie aldosteronu oraz wzrost aktywności reniny osoczowej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie wtórnego hiperaldosteronizmu opiera się przede wszystkim na wyeliminowaniu lub kontroli przyczyny wywołującej chorobę oraz na stosowaniu leków hamujących działanie aldosteronu. Najczęściej stosowane grupy leków to:

• Aldosteronolityki (antagoniści receptora mineralokortykoidowego), takie jak spironolakton i
• Diuretyki pętlowe (np. furosemid, torasemid) – zwłaszcza w przypadkach obrzęków lub przewodnienia
• Leczenie przyczynowe (np. leczenie niewydolności serca, leczenie zaburzeń wątroby lub nerek)
• Uzupełnianie potasu i korekta zaburzeń elektrolitowych