Kod ICD-10: L29.9.0

Kod L29.9.0 to Świąd BNO (Bez określonej przyczyny)

Kod ICD-10 L29.9.0 odpowiada rozpoznaniu świąd BNO (Bez określonej przyczyny). Jest to sytuacja kliniczna, gdy u pacjenta występuje uogólniony lub miejscowy świąd, a przyczyna tego objawu nie została jednoznacznie zidentyfikowana pomimo przeprowadzonej diagnostyki. Kod ten stosuje się, gdy świąd nie może być przypisany konkretnej jednostce chorobowej ani określonej grupie przyczyn, takich jak choroby dermatologiczne, metaboliczne czy neurologiczne.

Wskazania do stosowania kodu

  • Przewlekły lub przewijający się świąd u pacjenta, gdy diagnostyka nie pozwoliła ustalić jego konkretnej przyczyny.

  • Brak ewidentnych zmian skórnych pozwalających zidentyfikować np. egzemy, łuszczycy, infekcji czy dermatoz specyficznych.

  • Zastosowanie w dokumentacji medycznej jako rozpoznanie tymczasowe do czasu pogłębienia diagnostyki lub znalezienia przyczyny świądu.

  • Gdy wykluczono schorzenia systemowe (np. niewydolność nerek, cholestazę wątrobową, cukrzycę) lub nie ma dowodów na genetyczność czy reakcje alergiczne.

Typowe leki stosowane w leczeniu

  • Leki przeciwhistaminowe (np. cetyryzyna, loratadyna, feksofenadyna) – podstawowe leczenie objawowe świądu.

  • Miejscowe środki przeciwświądowe – kremy i maści zawierające mentol, kalaminę, hydrokortyzon lub inne glikokortykosteroidy o niskim potencjale.

  • Emolienty oraz środki natłuszczające – celem odbudowy bariery naskórkowej i redukcji podrażnienia skóry.

  • W przypadku świądu przewlekłego lub opornego: leki przeciwdepresyjne (np. mirtazapina, amitryptylina), leki przeciwdrgawkowe (gabapentyna, pregabalina).

  • Fototerapia UVB – w szczególnych przypadkach przewlekłego świądu.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod L29.9.0 Świąd BNO jest użytecznym narzędziem diagnostycznym w sytuacjach, gdy przyczyna świądu pozostaje niejasna lub gdy świąd jest objawem idiopatycznym. Pozwala na dokumentację objawu oraz wprowadzenie leczenia objawowego przy równoczesnym kontynuowaniu procesu diagnostycznego. Kod ten umożliwia także zamknięcie dokumentacji pacjenta w systemie, kiedy nie udało się rozpoznać pierwotnego schorzenia powodującego świąd, oraz ułatwia dalsze kierowanie pacjenta do diagnostyki specjalistycznej (dermatologicznej, internistycznej, neurologicznej). Użycie tego kodu pozwala na właściwe pobieranie świadczeń rozliczeniowych oraz kontrolę jakości opieki medycznej.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl