Kod ICD-10: F31.1

Kod F31.1 to Zaburzenie afektywne dwubiegunowe, obecnie epizod maniakalny bez objawów psychotycznych

Kod F31.1 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do zaburzenia afektywnego dwubiegunowego, w którym aktualnie występuje epizod maniakalny bez objawów psychotycznych. Oznacza to, że pacjent przejawia objawy manii, takie jak podwyższony nastrój, wzmożona aktywność, nadmierna energia, pobudliwość, ale nie występują u niego omamy ani urojenia.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F31.1 stosuje się u pacjentów, u których rozpoznaje się chorobę afektywną dwubiegunową (ChAD), a obecny epizod to mania bez cech psychotycznych. Stosowanie tego kodu jest wskazane, gdy:

• Rozpoznaje się u pacjenta niemotywowany wzrost nastroju trwający co najmniej 7 dni.
• Dominują wzmożona aktywność, gonitwa myśli, zmniejszona potrzeba snu, wzrost samooceny (grandiozja) bez zaburzeń postrzegania rzeczywistości.
• Brak objawów psychotycznych (omamów, urojeń).
• Nie występują objawy depresyjne w tym okresie.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Celem leczenia jest łagodzenie objawów manii oraz zapobieganie kolejnym epizodom. Najczęściej stosowane grupy leków w epizodzie maniakalnym bez objawów psychotycznych to:

• Stabilizatory nastroju:
  • Sole litu (np. węglan litu)
  • Kwas walproinowy i jego pochodne
  • Karbamazepina
• Leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji przy nasileniu objawów, np.
  • Olanzapina
  • Risperidon
  • Quetiapina
  • Aripiprazol
• Leki te wdraża się w monoterapii lub w skojarzeniu, w zależności od nasilenia objawów, przebiegu choroby i tolerancji.

Unika się stosowania leków przeciwdepresyjnych w epizodzie maniakalnym, gdyż mogą one nasilać manię.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F31.1 jest niezwykle istotny w pracy lekarza psychiatry oraz innych specjalistów, ponieważ pozwala na jednoznaczną identyfikację aktualnego stanu klinicznego pacjenta z chorobą afektywną dwubiegunową. Jego zastosowanie umożliwia właściwą klasyfikację przypadku, ułatwia monitorowanie efektywności leczenia oraz zapewnia prawidłowe rozliczenia (np. z NFZ). Pozwala również na precyzyjne kierowanie farmakoterapią, minimalizując ryzyko powikłań i nawrotów.