Kod ICD-10: O62.4.0

Kod O62.4.0 to Dystocja macicy BNO

Kod O62.4.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza dystocję macicy BNO (bez dodatkowego określenia – bliżej nieokreślona). Jest to zaburzenie czynności skurczowej macicy podczas porodu, prowadzące do nieprawidłowego postępu porodu. Diagnoza ta jest używana, gdy występują trudności w przebiegu porodu związane z nieprawidłowościami w aktywności skurczowej mięśnia macicy, które nie są dokładniej sprecyzowane.

Wskazania do stosowania kodu

• Pojawienie się nieskutecznych, słabych lub nieregularnych skurczów podczas porodu.
• Brak postępu w rozwieraniu szyjki macicy mimo odpowiedniego czasu trwania porodu.
• Przedłużający się poród drugiego okresu pomimo właściwej prezentacji płodu.
• Brak reakcji na podjęte działania mające na celu pobudzenie czynności porodowej, gdy inne specyficzne przyczyny zostały wykluczone.

Kod O62.4.0 stosowany jest najczęściej, gdy nie udało się ustalić konkretnej przyczyny zaburzenia czynności skurczowej macicy.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Oksytocyna – syntetyczny analog hormonu naturalnie wydzielanego przez przysadkę mózgową, stosowany do stymulacji skurczów macicy i pobudzenia czynności porodowej.
• Prostaglandyny (mizoprostol, dinoproston) – wykorzystywane do przygotowania szyjki macicy i/lub indukcji porodu, szczególnie w przypadku braku postępu rozwierania.
• Amniotomia (przebicie pęcherza płodowego) – jako dodatkowa procedura wspomagająca wzmacnianie skurczów.

Leki i interwencje dobierane są indywidualnie, po ocenie stanu matki i płodu oraz po wykluczeniu przeciwwskazań do stosowania farmakologii wspomagającej poród.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod O62.4.0 jest istotny w dokumentacji medycznej, pozwala na jednoznaczne rozpoznanie sytuacji położniczej, w której zachodzi nieokreślona dystocja macicy. Prawidłowe zastosowanie tego kodu pomaga w prowadzeniu statystyk medycznych, optymalizacji opieki okołoporodowej, podejmowaniu decyzji terapeutycznych i dokumentacji działań medycznych, w tym uzasadnieniu zastosowania określonych leków stymulujących czynność porodową. Ułatwia także realizację rozliczeń z płatnikiem oraz analizę przypadków wymagających opieki specjalistycznej lub interwencyjnej.