Kod ICD-10: K06.1.0

Kod K06.1.0 to Zwłóknienie dziąseł

K06.1.0 jest kodem ICD-10 służącym do oznaczenia obecności zwłóknienia dziąseł. Jest to patologiczny stan, w którym dochodzi do nadmiernego rozrostu i stwardnienia tkanki łącznej dziąseł, prowadząc do zwiększonej grubości i zmniejszenia elastyczności dziąseł. W praktyce klinicznej schorzenie to często objawia się powiększeniem dziąseł (przerostem dziąseł), który może mieć podłoże idiopatyczne, polekowe lub być skutkiem innych schorzeń.

Wskazania do stosowania kodu

• Stwierdzenie przerostu i stwardnienia dziąseł podczas wywiadu, badania klinicznego lub badania histopatologicznego.

• Przypadki przerostu dziąseł indukowanego lekami (np. fenytoina, cyklosporyna, niektóre blokery kanału wapniowego).

• Zwłóknienia dziąseł związane z chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak białaczka lub fibromatozy dziąseł o podłożu genetycznym.

• Przeprowadzenie kwalifikacji pacjenta do zabiegów periodontologicznych lub chirurgicznych w obrębie jamy ustnej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Antyseptyki miejscowe – np. chlorheksydyna, w celu zapobiegania wtórnym zakażeniom bakteryjnym podczas leczenia i gojenia.

• W niektórych przypadkach antybiotyki miejscowe/systemowe, jeśli występuje komponenta zapalna lub infekcja wtórna.

• Modyfikacja farmakoterapii – kluczowe u pacjentów z przerostem polekowym; rozważyć zmianę lub odstawienie leku wywołującego (w porozumieniu z lekarzem prowadzącym).

• W przypadku braku odpowiedzi na leczenie zachowawcze – wskazanie do leczenia chirurgicznego (gingiwektomia lub gingiwoplastyka).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K06.1.0 umożliwia precyzyjną klasyfikację oraz dokumentowanie przypadków zwłóknienia dziąseł u pacjentów. Stanowi podstawę do wdrożenia odpowiedniego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego i właściwego prowadzenia pacjenta, a także umożliwia ocenę epidemiologii tego schorzenia. Właściwa identyfikacja i zakodowanie tego rozpoznania ma znaczenie zarówno dla periodontologów, lekarzy rodzinnych, jak i lekarzy dentystów, ułatwiając prawidłowe monitorowanie efektów leczenia oraz komunikację interdyscyplinarną.