Kod ICD-10: F19.7.0

Kod F19.7.0 to Rezydualne zaburzenia psychiczne i behawioralne po używaniu wielu substancji psychoaktywnych, z objawami psychozy

Kod F19.7.0 z klasyfikacji ICD-10 odnosi się do resztkowych (rezydualnych) zaburzeń psychicznych i behawioralnych powstałych w następstwie używania wielu substancji psychoaktywnych (polisubstancji), manifestujących się obecnością objawów psychozy. Obejmuje to trwałe lub długo utrzymujące się zaburzenia psychotyczne, które nie ustępują całkowicie wraz z eliminacją substancji z organizmu pacjenta i występują po wcześniejszym epizodzie ostrej psychozy indukowanej substancjami.

Wskazania do stosowania kodu

• Pacjenci z trwałymi zaburzeniami psychicznymi (najczęściej urojeniami, omamami, zaburzeniami myślenia lub afektu), które pojawiły się po okresie używania wielu substancji psychoaktywnych i utrzymują się po odstawieniu środków odurzających.

• Sytuacje, gdy zaburzenie psychiczne predysponowane lub wywołane jest działaniem substancji, a objawy utrzymują się przez długi czas nawet po pełnej detoksykacji.

• Kod stosuje się również w diagnostyce różnicowej przy odróżnianiu przewlekłych zaburzeń psychotycznych od pierwotnych zaburzeń psychicznych (np. schizofrenii), gdy wywiad kliniczny i obraz przebiegu sugerują związek z wielosubstancyjną intoksykacją.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki) – m.in. olanzapina, risperidon, aripiprazol, kwetiapina oraz inne atypowe neuroleptyki celem redukcji objawów psychotycznych.

• Leki wspomagające objawowo: w przypadku współwystępowania zaburzeń nastroju można stosować stabilizatory nastroju (np. kwas walproinowy, karbamazepina) oraz leki przeciwdepresyjne (z dużą ostrożnością i monitorowaniem działań niepożądanych).

• Terapia uzależnienia: standardowe leczenie zaburzeń związanych z używaniem substancji – farmakoterapia zależna od typu zażywanych środków oraz psychoterapia (np. terapia behawioralno-poznawcza, grupy wsparcia).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F19.7.0 pozwala na precyzyjne sklasyfikowanie pacjentów z długotrwałymi zaburzeniami psychotycznymi, będącymi skutkiem wcześniejszego wielokrotnego używania różnych substancji psychoaktywnych. Odgrywa kluczową rolę w rozpoznaniu, planowaniu leczenia farmakologicznego i psychoterapeutycznego, jak również w dokumentacji medycznej i raportowaniu zdarzeń zdrowotnych. Użycie tego kodu przyczynia się także do właściwego kierowania pacjentów do programów leczenia uzależnień i monitorowania efektywności terapii długoterminowej.