Kod ICD-10: H93.2.0

Kod H93.2.0 to Czasowe przesunięcie progu słyszenia

Kod H93.2.0 według klasyfikacji ICD-10 odpowiada rozpoznaniu czasowego przesunięcia progu słyszenia (Temporary threshold shift, TTS). Oznacza to przemijające pogorszenie słuchu, zwykle dotyczące przewodnictwa powietrznego i kostnego, najczęściej po ekspozycji na głośny dźwięk lub hałas. Stan ten zazwyczaj ustępuje samoistnie w ciągu kilkunastu godzin do kilku dni.

Wskazania do stosowania kodu

• Ostry niedosłuch poekspozycyjny – występuje po jednorazowym lub krótkotrwałym narażeniu na intensywny bodziec akustyczny np. koncert, wybuch, hałas maszynowy.

• Przemijające ubytki słuchu u pracowników narażonych na nadmierny hałas zawodowy z potencjałem powrotu do wyjściowego słyszenia po odpoczynku.

• Brak współistniejącej patologii narządu słuchu, co wyklucza inne przewlekłe choroby ucha środkowego lub wewnętrznego.

• Typowe objawy obejmują szumy uszne, uczucie zatkania ucha oraz przemijające pogorszenie percepcji dźwięków.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• W przebiegu czasowego przesunięcia progu słyszenia farmakoterapia zwykle nie jest konieczna; podstawą leczenia jest unikać ponownej ekspozycji na hałas i zapewnić odpoczynek dla narządu słuchu.

• W wyjątkowych przypadkach można rozważyć środki poprawiające mikrokrążenie w obrębie ucha wewnętrznego (np. preparaty zawierające pentoksyfilinę) lub witaminę B12.

• W przypadku narastania objawów, konieczności różnicowania z trwałym uszkodzeniem słuchu lub podejrzenia urazu akustycznego, pilna konsultacja otolaryngologiczna i bardziej zaawansowane środki terapeutyczne (w tym GKS) mogą być rozważane.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H93.2.0 jest przydatny w dokumentacji przypadków odwracalnych ubytków słuchu po ekspozycji na hałas, szczególnie w medycynie pracy, laryngologii oraz medycynie ratunkowej. Prawidłowe rozpoznanie i zakodowanie stanu pozwala na wdrożenie odpowiednich zaleceń profilaktycznych oraz ocenę ryzyka zawodowego. Pozwala również na wykluczenie trwałych, nieodwracalnych uszkodzeń słuchu. Kodowanie tego rozpoznania umożliwia również statystyczną ocenę częstości występowania czasowych zaburzeń słuchu w populacji narażonej na hałas.