Kod ICD-10: F15.7.0

Kod F15.7.0 to Rezydualne zaburzenia psychotyczne wywołane używaniem innych środków stymulujących, objawy psychotyczne utrzymujące się po okresie intoksykacji

Kod F15.7.0 z klasyfikacji ICD-10 dotyczy przewlekłych lub rezydualnych zaburzeń psychotycznych pojawiających się wskutek używania innych środków stymulujących niż kokaina (np. amfetamina, metamfetamina, fenmetrazyna). Charakteryzują się one utrzymywaniem się objawów psychotycznych (omamy, urojenia, zaburzenia myślenia) po ustaniu ostrego zatrucia daną substancją.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F15.7.0 stosuje się w sytuacjach, gdy u pacjenta:

• Występują psychotyczne objawy (np. omamy słuchowe/wzrokowe, urojenia prześladowcze lub wielkościowe, dezorganizacja myślenia), które utrzymują się poza okresem ostrego zatrucia stymulantami/amfetaminami,
• Objawy te mają związek przyczynowy z przewlekłym używaniem stymulantów,
• Nie występują czynniki sugerujące inną pierwotną psychozę (np. schizofrenię) przed nadużywaniem substancji,
• Inne przyczyny objawów psychotycznych zostały wykluczone (m.in. organiczne uszkodzenie mózgu, zaburzenia metaboliczne).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie polega przede wszystkim na:

• Zaprzestaniu dalszego używania środków stymulujących (uruchamianie leczenia uzależnienia),
• W przypadku utrzymujących się objawów psychotycznych – zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków) takich jak:
  • Olanzapina, risperidon, arypiprazol (leki przeciwpsychotyczne II generacji, częściej wybierane ze względu na korzystniejszy profil działań niepożądanych),
  • Haloperidol, perfenazyna (leki I generacji – możliwe przy braku skuteczności II generacji lub inne wskazania),
• Wspomagająco mogą być stosowane leki uspokajające (w krótkoterminowej terapii, np. benzodiazepiny),
• Wsparcie psychoterapeutyczne i programy leczenia uzależnień.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F15.7.0 jest niezbędny do prawidłowej diagnostyki i klasyfikacji zaburzeń psychicznych związanych z przewlekłym używaniem stymulantów. Umożliwia precyzyjne odróżnienie rezydualnych objawów psychotycznych po używaniu substancji od innych pierwotnych psychoz. Kod ten jest szczególnie ważny w planowaniu leczenia, w doborze farmakoterapii, a także w prowadzeniu statystyki i wymogach dokumentacyjnych w ochronie zdrowia. Jego zastosowanie pomaga w zindywidualizowanym podejściu do pacjenta oraz w skierowaniu go na odpowiednie ścieżki terapeutyczne, w tym do leczenia uzależnień.