Kod ICD-10: B37.9

Kod B37.9 to Kandydoza, nieokreślona

Kod ICD-10 B37.9 obejmuje przypadki kandydozy, w których nie określono jednoznacznie lokalizacji ani szczegółowego typu tej infekcji. Stosuje się go, gdy objawy kliniczne i/lub wyniki badań laboratoryjnych wskazują na zakażenie wywołane przez grzyby z rodzaju Candida, ale brak jest specyfikacji dotyczącej miejsca zakażenia (np. jamy ustnej, narządów płciowych, przewodu pokarmowego lub skóry).

Wskazania do stosowania kodu

Kod B37.9 używany jest w sytuacjach klinicznych, gdy:

• objawy wskazują na zakażenie Candida, ale nie udało się ustalić dokładnej lokalizacji infekcji,
• brakuje pełnej dokumentacji medycznej pozwalającej przypisać przypadek do bardziej szczegółowego kodu (B37.0–B37.8),
• w zgłoszeniach epidemiologicznych lub statystycznych nie ma pełnych danych dotyczących charakterystyki zakażenia,
• u pacjentów z obniżoną odpornością (np. po leczeniu immunosupresyjnym, w przebiegu HIV/AIDS) obserwuje się infekcję, której nie da się sklasyfikować szczegółowo na podstawie objawów lub badań laboratoryjnych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu kandydozy stosuje się głównie leki przeciwgrzybicze. Wybór konkretnego preparatu zależy od ciężkości przebiegu, możliwych powikłań i ogólnego stanu pacjenta. Do najczęściej stosowanych leków zaliczamy:

• Flukonazol – podawany doustnie lub dożylnie; najczęściej wybierany w leczeniu ogólnoustrojowym,
• Ketokonazol – podawany doustnie (rzadziej z powodu profilu działań niepożądanych),
• Itrakonazol – stosowany w przypadkach oporności na flukonazol,
• Nystatyna – lek miejscowy, szczególnie w przypadku kandydozy błon śluzowych,
• Amfoterycyna B – stosowana w ciężkich, ogólnoustrojowych i opornych na inne leczenie zakażeniach,
• Echinokandyny (kaspofungina, anidulafungina) – w wybranych, ciężkich przypadkach.

Dobór leku powinien być uzależniony od wrażliwości szczepu, lokalizacji zakażenia oraz ewentualnych przeciwwskazań.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

B37.9 to uniwersalny kod stosowany w praktyce lekarskiej i dokumentacji medycznej wtedy, gdy nie jest możliwe lub celowe określenie dokładnego typu i lokalizacji kandydozy. Pozwala na zachowanie ciągłości rejestru przypadków zakażeń Candida w sytuacjach niepełnych danych. Kod ten ułatwia prawidłową statystykę, raportowanie oraz dobór terapii empirycznej, zwłaszcza u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka lub w ostrych stanach ogólnoustrojowych.