Kod ICD-10: C13.1.0

Kod C13.1.0 to Fałd nalewkowo-nagłośniowy

Kod ICD-10 C13.1.0 odnosi się do nowotworu złośliwego lokalizującego się w obrębie fałdu nalewkowo-nagłośniowego krtani. Jest to podkategoria nowotworów regionu krtaniowego gardła (część nadgłośniowa), obejmująca konkretne anatomiczne położenie zmiany nowotworowej. Identyfikacja tej lokalizacji ma kluczowe znaczenie dla wyboru strategii leczenia onkologicznego oraz prognozy.

Wskazania do stosowania kodu

Kod ICD-10 C13.1.0 stosuje się, gdy u pacjenta zostanie rozpoznany złośliwy nowotwór (rak) wywodzący się z fałdu nalewkowo-nagłośniowego na podstawie badania histopatologicznego, obrazowego lub klinicznego. Kod ten należy stosować w poniższych sytuacjach:

• Potwierdzona obecność zmiany nowotworowej w obrębie fałdu nalewkowo-nagłośniowego
• Dokumentacja medyczna szczegółowo określa lokalizację nowotworu na tym regionie krtani
• Prowadzenie sprawozdawczości onkologicznej, przekazywanie danych do Krajowego Rejestru Nowotworów

Dodatkowo kod jest niezbędny w przypadku planowania leczenia chirurgicznego, chemioradioterapii oraz monitorowania skuteczności terapii.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie raka fałdu nalewkowo-nagłośniowego, tak jak innych nowotworów krtani, jest interdyscyplinarne i zależne od stopnia zaawansowania choroby oraz ogólnego stanu pacjenta. W ramach leczenia farmakologicznego najczęściej stosuje się:

• Leki cytostatyczne (chemioterapia):
  • Cisplatyna
  • 5-fluorouracyl
  • Docetaksel lub paklitaksel
• Leki stosowane w terapii celowanej: – przy obecności określonych biomarkerów
  • Cetuksymab (inhibitor EGFR)
• Immunoterapia:
  • Niwolumab
  • Pembrolizumab
• Leczenie uzupełniające: kortykosteroidy, leki przeciwbólowe i preparaty wspomagające odporność

Leczenie systemowe często łączone jest z radioterapią oraz zabiegiem chirurgicznym resekcji guza.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod ICD-10 C13.1.0 umożliwia jednoznaczną identyfikację i klasyfikację nowotworu złośliwego fałdu nalewkowo-nagłośniowego, co przekłada się na efektywne prowadzenie dokumentacji, sprawozdawczość, a także wybór adekwatnej ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej. Stosowanie tego kodu jest niezbędne w komunikacji interdyscyplinarnej, planowaniu leczenia i ocenie wyników terapii. Kod ma kluczowe znaczenie przy raportowaniu do baz epidemiologicznych i w pracy zespołu onkologicznego.