Kod ICD-10: N42.0

Kod N42.0 to Kamica gruczołu krokowego

Kod N42.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do jednostki chorobowej określanej jako kamica gruczołu krokowego (prostateolithiasis), czyli obecność kamieni lub zwapnień w obrębie prostaty. Kamienie te powstają najczęściej wskutek przewlekłych stanów zapalnych, zaburzeń odpływu wydzieliny stercza lub jako efekt współwystępujących schorzeń urologicznych. Kod ten nie odnosi się do kamieni w pęcherzu moczowym ani do zwapnień o podłożu nowotworowym.

Wskazania do stosowania kodu

• Stwierdzenie obecności zwapnień lub kamieni w prostacie potwierdzone badaniem ultrasonograficznym (USG), tomografią komputerową lub badaniem histopatologicznym.
• U pacjentów zgłaszających objawy dolnych dróg moczowych (LUTS), które mogą być związane z obecnością kamieni w gruczole krokowym, np. częstomocz, ból krocza, parcie naglące, trudności w oddawaniu moczu.
• W sytuacji przewlekłego zapalenia stercza lub nawrotowych infekcji układu moczowego, zwłaszcza w przypadku podejrzenia mikrozwapnień jako podłoża zakażenia.
• Jako kod dodatkowy podczas przygotowywania do zabiegów urologicznych związanych z prostatą, kiedy stwierdzono obecność kamieni.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Antybiotyki – w przypadku nadkażenia bakteryjnego lub wtórnych zakażeń, często stosuje się fluorochinolony, trimetoprim z sulfametoksazolem lub makrolidy.
• Alfa-adrenolityki – leki ułatwiające odpływ moczu i łagodzące objawy przeszkody podpęcherzowej, np. tamsulosyna, alfuzosyna.
• Leki przeciwbólowe – niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w przypadku dolegliwości bólowych.
• W niektórych przypadkach rozważa się leczenie zabiegowe – przezcewkowe usunięcie kamieni, zwłaszcza przy braku skuteczności leczenia zachowawczego lub nasilonych objawach.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N42.0 ma szczególne znaczenie w diagnostyce różnicowej przypadków przewlekłego lub nawracającego zapalenia gruczołu krokowego oraz w ocenie przyczyn objawów dolnych dróg moczowych. Pozwala odpowiednio zaplanować diagnostykę obrazową oraz dobrać właściwe leczenie farmakologiczne lub skierować pacjenta na leczenie zabiegowe. Prawidłowe rozpoznanie i udokumentowanie kamicy stercza jest istotne także z punktu widzenia monitorowania przebiegu przewlekłych chorób urologicznych oraz kwalifikacji pacjentów do zabiegów operacyjnych.