Kod ICD-10: Q67.7.0

Kod Q67.7.0 to Wrodzona klatka piersiowa kurza

Kod Q67.7.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza wrodzoną deformację przedniej ściany klatki piersiowej typu klatki piersiowej kurzej (łac. pectus carinatum). Jest to wada rozwojowa polegająca na charakterystycznym, kurzym wypukleniu mostka oraz przylegających chrząstek. Kod ten stosowany jest dla rozpoznania tej konkretnej wady o etiologii wrodzonej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod Q67.7.0 należy stosować w dokumentacji medycznej w przypadku rozpoznania wrodzonej klatki piersiowej kurzej u pacjentów zarówno dziecięcych, jak i dorosłych, jeśli wada została wykryta później. Zastosowanie kodu jest wskazane w sytuacjach, kiedy deformacja została zdiagnozowana na podstawie badania klinicznego, a także – jeśli to wymagane – potwierdzona badaniami obrazowymi.

• Diagnostyka i dokumentacja wad rozwojowych klatki piersiowej
• Przy kwalifikacji pacjenta do postępowania zachowawczego (np. fizjoterapia, gorsety ortopedyczne)
• Przy planowaniu lub kwalifikacji do leczenia zabiegowego (chirurgicznego)
• W celach sprawozdawczych i statystycznych

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie wrodzonej klatki piersiowej kurzej opiera się głównie na metodach niefarmakologicznych i chirurgicznych. Leki nie są podstawą terapii tej wady.

• Doraźnie mogą być stosowane analgetyki (leki przeciwbólowe) po zabiegach chirurgicznych lub w przypadku dolegliwości bólowych
• Antybiotyki – tylko profilaktycznie lub leczniczo w okresie pooperacyjnym, jeśli wystąpi zakażenie
• Przy współwystępujących chorobach układu oddechowego – leczenie objawowe zgodnie z odpowiednimi wskazaniami

Główną rolę w leczeniu odgrywa rehabilitacja, fizjoterapia oraz w wybranych przypadkach korekcja chirurgiczna.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod Q67.7.0 jest istotny dla prawidłowego rozpoznania i dokumentowania wrodzonej klatki piersiowej kurzej. Umożliwia precyzyjną klasyfikację oraz monitorowanie pacjentów dotkniętych tą wadą rozwojową. Pomaga także w kwalifikacji pacjentów do odpowiednich metod leczenia (zarówno zachowawczego, jak i chirurgicznego) oraz ułatwia komunikację pomiędzy różnymi specjalistami (pediatra, chirurg, ortopeda, fizjoterapeuta). Kod ułatwia również prowadzenie statystyk i sprawozdawczości medycznej.