Kod ICD-10: F10.2.0

Kod F10.2.0 to Uzależnienie od alkoholu: obecnie abstynencja

Kod F10.2.0 w klasyfikacji ICD-10 dotyczy zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania spowodowanych używaniem alkoholu: zespół uzależnienia aktualnie w abstynencji. Ten kod stosowany jest, gdy u pacjenta rozpoznano trwały zespół uzależnienia od alkoholu, ale w chwili badania pacjent nie pije alkoholu (pozostaje w stanie abstynencji).

Wskazania do stosowania kodu

Kod F10.2.0 stosujemy u osób:

• Z wywiadem wielomiesięcznego lub wieloletniego uzależnienia od alkoholu (czyli spełniających kryteria zespołu uzależnienia według ICD-10, np. silna potrzeba picia, trudność kontrolowania zachowań związanych z piciem, występowanie objawów odstawiennych, wzrost tolerancji)
• Aktualnie nieprzyjmujących alkoholu (abstynentów)
• Pozostających pod opieką lekarza z powodu wcześniejszego uzależnienia, np. w ramach wizyt kontrolnych, terapii podtrzymującej abstynencję, terapii uzależnień lub farmakoterapii wspierającej abstynencję

Kodu F10.2.0 nie stosujemy w przypadku uzależnienia od innych substancji psychoaktywnych (np. leków, narkotyków) czy bieżącego spożywania alkoholu.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu zespołu uzależnienia od alkoholu w fazie abstynencji można rozważyć zastosowanie leków wspierających utrzymanie abstynencji i redukcję głodu alkoholowego:

• Disulfiram — wywołuje nieprzyjemne reakcje po spożyciu alkoholu (terapia awersyjna), wymaga ścisłej kontroli lekarskiej i świadomej zgody pacjenta
• Antagonisty receptorów opioidowych (np. naltrekson) — pomaga zmniejszyć ryzyko nawrotu dzięki redukcji przyjemności związanej z piciem alkoholu
• Akamprazat — łagodzi objawy zespołu abstynencyjnego i stabilizuje równowagę neuroprzekaźników w mózgu
• Inne leki zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta, np. leczenie wspomagające zaburzenia nastroju lub snu

Kluczowe znaczenie ma również psychoterapia i wsparcie psychologiczne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F10.2.0 ma istotne znaczenie w pracy lekarza — pozwala na jednoznaczne zaklasyfikowanie pacjenta jako osoby uzależnionej od alkoholu, obecnie nieprzyjmującej tej substancji. Ułatwia to dobór odpowiednich strategii leczenia i Farmakoterapii, rozliczanie świadczeń zdrowotnych, kierowanie pacjentów na odpowiednie terapie oraz monitorowanie efektów długoterminowego leczenia i ryzyka nawrotu. Ma także ogromne znaczenie w dokumentacji medycznej i komunikacji interdyscyplinarnej.