Kod ICD-10: G63.4*

Kod G63.4* to Polineuropatia w niedoborach żywieniowych (E40–E64†)

Kod G63.4* według klasyfikacji ICD-10 jest stosowany do oznaczania przypadków polineuropatii spowodowanej niedoborami żywieniowymi. Obejmuje zaburzenia nerwów obwodowych, wynikające z niedoborów istotnych składników odżywczych, takich jak witaminy z grupy B, a także inne sytuacje związane z niedożywieniem (kody E40–E64† dotyczące niedoborów żywieniowych). Kod powinien być stosowany z kodem przyczynowym niedoboru zgodnie z regułami kodowania ICD-10 (tzw. kodacja podwójna).

Wskazania do stosowania kodu

• Stwierdzona polineuropatia u pacjentów z objawami niedożywienia lub laboratoryjnie udokumentowanym niedoborem minerałów i witamin.

• Objawy kliniczne mogą obejmować parestezje, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia, bóle neuropatyczne, niedowłady.

• Kod G63.4* używa się w przypadku niedoborów takich jak niedobór witaminy B1 (beri-beri), B6, B12, kwasu foliowego, niacyny lub składników mineralnych (m.in. miedzi).

• Wyklucza się inne powszechne przyczyny polineuropatii, takie jak cukrzyca, alkoholizm, choroby autoimmunologiczne.

• Prawidłowe rozpoznanie etiologii niedoboru (np. E43 – ciężkie niedożywienie, E53 – niedobór innych witamin z grupy B), które należy wpisać jako kod przyczynowy.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Preparaty witaminowe – podawane doustnie lub parenteralnie, głównie witamina B1 (tiamina), B6 (pirydoksyna), B12 (cyjanokobalamina lub hydroksykobalamina).

• Suplementacja minerałów – w przypadku niedoborów cynku, miedzi.

• Preparaty wielowitaminowe – stosowane w przypadku niedożywienia wieloskładnikowego.

• Farmakoterapia objawowa – leki przeciwbólowe (np. pregabalina, duloksetyna) w leczeniu bólu neuropatycznego.

• Postępowanie dietetyczne – uzupełnienie diety w brakujące makroskładniki i mikroskładniki pod kontrolą specjalisty ds. żywienia.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod G63.4* jest istotny w rozpoznawaniu i dokumentowaniu polineuropatii wtórnych do niedoborów żywieniowych, szczególnie u pacjentów z niedożywieniem, chorobami przewodu pokarmowego (zaburzenia wchłaniania), uzależnionych od alkoholu czy z innymi przyczynami ubogiej podaży lub zwiększonego zapotrzebowania na składniki odżywcze. Właściwe rozpoznanie pozwala na skojarzone prowadzenie leczenia podstawowego (uzupełnianie niedoborów) wraz z leczeniem objawowym, a dokumentacja kodowa jest kluczowa w prowadzeniu statystyk zdrowotnych oraz rozliczenia świadczeń zdrowotnych. Wskazane jest każdorazowe określenie konkretnej przyczyny niedoboru za pomocą drugiego kodu (E40–E64†).