Kod ICD-10: G12.2.0.0

Kod G12.2.0.0 to pierwotne stwardnienie boczne zanikowe (ALS, amyotroficzne stwardnienie boczne)

Kod ICD-10 G12.2.0.0 odnosi się do pierwotnego stwardnienia bocznego zanikowego, znanego także jako pierwotna postać stwardnienia bocznego zanikowego (ALS, amyotrophic lateral sclerosis).
Jest to ciężka, postępująca choroba neurodegeneracyjna, powodująca stopniowy zanik neuronów ruchowych w rdzeniu kręgowym, mózgu i rdzeniu przedłużonym.

Wskazania do stosowania kodu

Kod G12.2.0.0 stosowany jest w sytuacjach, gdy u pacjenta rozpoznane zostaje pierwotne (idiopatyczne) stwardnienie boczne zanikowe, potwierdzone na podstawie
charakterystycznych symptomów klinicznych oraz badań neurologicznych. Do głównych wskazań należy:

• Postępujące osłabienie mięśni, szczególnie kończyn górnych lub dolnych.
• Objawy z zanikiem mięśni, fascykulacjami, spastycznością.
• Brak innych przyczyn objawów neurologicznych potwierdzony diagnostyką różnicową.
• Wykluczenie wtórnych postaci ALS (np. paraneoplastycznej, pourazowej).
• Potwierdzenie rozpoznania zgodnie z kryteriami El Escorial.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie pierwotnego stwardnienia bocznego zanikowego ma przede wszystkim charakter objawowy oraz spowalniający postęp choroby. Zalecane leki obejmują:

• Riluzol – jedyny zarejestrowany lek, który może nieznacznie wydłużyć życie pacjentów z ALS (działanie neuroprotekcyjne).
• Edaravone – poprawia funkcjonowanie motoryczne u wybranych pacjentów (działa antyoksydacyjnie).
• Leki objawowe:
  • Leki zmniejszające spastyczność (baklofen, tizanidyna).
  • Leki przeciwbólowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub opioidy w przypadku bólu.
  • Leczenie objawów sialoreii (przeciekanie śliny) – atropina, amitryptylina lub iniekcje toksyny botulinowej w gruczoły ślinowe.
• Leczenie wspomagające: dożywianie (PEG), wspomaganie oddechu (np. wentylacja nieinwazyjna) oraz wsparcie psychologiczne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod G12.2.0.0 stanowi podstawę formalnego zdiagnozowania i prowadzenia pacjentów z pierwotną postacią stwardnienia bocznego zanikowego. Precyzyjne posługiwanie się tym kodem umożliwia prawidłowe dokumentowanie historii choroby, uzyskanie refundacji leków (np. riluzolu), kwalifikacje do opieki paliatywnej oraz prowadzenie statystyk epidemiologicznych. Pozwala też na właściwą komunikację interdyscyplinarną pomiędzy zespołem lekarskim, pielęgniarskim, rehabilitacyjnym i opieką społeczną, co jest kluczowe w przewlekłym i postępującym przebiegu ALS.