Kod ICD-10: E11.6.0.0

Kod E11.6.0.0 to neuropatia cukrzycowa

Kod E11.6.0.0 wg klasyfikacji ICD-10 oznacza neuropatię cukrzycową, występującą jako powikłanie cukrzycy (z powiązaniem do M14.6*). Stan ten charakteryzuje się występowaniem zaburzeń funkcji nerwów obwodowych u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą, najczęściej jako polineuropatia obwodowa.

Wskazania do stosowania kodu

• Objawy neuropatyczne u pacjentów ze zdiagnozowaną cukrzycą typu 2, takie jak parestezje, drętwienia, zaburzenia czucia, bóle kończyn dolnych, osłabienie mięśni, czy utrata odruchów ścięgnistych.

• Stwierdzenie neuropatii cukrzycowej w badaniu klinicznym lub potwierdzenie jej w badaniach dodatkowych (np. elektromiografia).

• Diagnostyka różnicowa objawów neurologicznych u pacjenta diabetologicznego.

• Rozliczanie procedur związanych z leczeniem przewlekłych powikłań cukrzycy i dokumentacja przebiegu choroby.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki przeciwbólowe – zwłaszcza leki z grupy przeciwdepresyjnych (amitryptylina, duloksetyna, wenlafaksyna) oraz przeciwpadaczkowych (pregabalina, gabapentyna).

• U pacjentów z silnym bólem neuropatycznym wykorzystywane bywa tramadol lub inne opioidy (krótki czas i w uzasadnionych przypadkach).

• Wspomagająco: kwas alfa-liponowy, witaminy z grupy B (np. B1, B6, B12), uzupełnienie niedoborów metabolicznych.

• Podstawą postępowania jest optymalizacja glikemii przez odpowiednią farmakoterapię cukrzycy (analogii insuliny, metformina, inhibitory SGLT2, agoniści GLP-1 itp.).

• Wskazane jest leczenie miejscowe w przypadku zmian troficznych, owrzodzeń czy zakażeń współistniejących z neuropatią.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E11.6.0.0 (neuropatia cukrzycowa) jest niezbędny do jednoznacznego dokumentowania powikłań cukrzycowych dotyczących układu nerwowego zarówno w praktyce klinicznej, jak i rozliczeniach medycznych. Umożliwia wdrożenie skutecznej i wielokierunkowej terapii, opiera się na farmakologii bólu neuropatycznego i optymalnej kontroli cukrzycy. Pozwala także na zaplanowanie kompleksowej rehabilitacji, edukacji oraz profilaktyki powikłań (np. stopy cukrzycowej) u chorych z cukrzycą. Kluczowe dla lekarza jest wczesne rozpoznawanie oraz monitorowanie tej jednostki chorobowej ze względu na istotny wpływ na jakość życia pacjentów.