Kod ICD-10: T46.2

Kod T46.2 to Zatrucie innymi lekami przeciwdziałającymi zaburzeniom rytmu, niesklasyfikowanymi gdzie indziej

Kod T46.2 zgodnie z klasyfikacją ICD-10 odnosi się do stanu zatrucia lekami stosowanymi w terapii zaburzeń rytmu serca (tak zwanymi antyarytmikami), które nie zostały sklasyfikowane w innych, bardziej szczegółowych podgrupach ICD-10. Kod ten obejmuje przypadki toksyczności leków antyarytmicznych innych niż te wymienione w kodach szczegółowych, np. T46.0 (glikozydy nasercowe) i T46.1 (leki przeciwmigotaniowe).

Wskazania do stosowania kodu

Kod T46.2 stosuje się w przypadku rozpoznania zatrucia (ostrego, przewlekłego lub przypadkowego) antyarytmikami, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol, propafenon, flekainid i inne, które nie są wyraźnie wymienione w innych kategoriach toksykologicznych ICD-10. Kod używany jest zarówno w oddziałach ratunkowych, jak i w oddziałach toksykologicznych czy internistycznych do klasyfikacji przypadków zatruć przebiegających z objawami ze strony układu krążenia (np. bradykardia, zaburzenia przewodnictwa, hipotonia) spowodowanych przez ww. leki.

• Ostre zatrucie wskutek przedawkowania (celowego lub przypadkowego)
• Zatrucie przewlekłe antyarytmikami
• Interakcje lekowe prowadzące do zatrucia
• Objawy toksyczności niewynikające z właściwego leczenia

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zatrucia antyarytmikami jest zindywidualizowane i zależy od rodzaju oraz ilości przyjętej substancji, czasu od ekspozycji i stanu klinicznego pacjenta. Najczęściej stosowane są:

• Leczenie objawowe: monitorowanie rytmu serca, tlenoterapia, dożylna płynoterapia
• Przeciwarytmiczne działania ratunkowe: atropina (w przypadku bradykardii), glukagon, adrenalina lub izoprenalina
• Próby eliminacji trucizny: płukanie żołądka (wczesna faza), podanie węgla aktywowanego
• Stymulacja elektryczna serca — gdy występuje oporna bradyarytmia
• Leki antagonistyczne: brak swoistej odtrutki dla większości antyarytmików, ale w zatruciu chinidyną lub flekainidem można rozważyć alkalizację osocza przy użyciu wodorowęglanów
• W przypadku ciężkich zatruć — hemoperfuzja, hemodializa (szczególnie przy lekach dializowanych jak sotalol)

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod T46.2 umożliwia prawidłową klasyfikację oraz dokumentację przypadków zatrucia lekami przeciwdziałającymi zaburzeniom rytmu serca o niesprecyzowanym typie substancji lub dla antyarytmików nieuwzględnionych w innych kodach. Stosowanie tego kodu ułatwia prowadzenie statystyk, wspiera działania epidemiologiczne, a także pomaga w organizacji i planowaniu leczenia toksykologicznego. Jest to również ważny element raportowania zdarzeń niepożądanych oraz weryfikacji polityki bezpieczeństwa lekowego w placówkach medycznych.