sarkoidoza
Sarkoidoza to wielonarządowa choroba układowa o nieznanej etiologii, charakteryzująca się tworzeniem nieserowaciejących ziarniniaków w zajętych narządach. Najczęściej dotyka płuc, węzłów chłonnych śródpiersia, skóry i oczu, choć może zajmować praktycznie każdy narząd.
Patogeneza sarkoidozy wiąże się z nieprawidłową odpowiedzią immunologiczną na nieznany antygen u osób genetycznie predysponowanych. W obrazie klinicznym dominują objawy ze strony układu oddechowego: kaszel, duszność i zmęczenie, choć nawet do 50% przypadków przebiega bezobjawowo i jest wykrywanych przypadkowo.
Diagnostyka sarkoidozy opiera się na obrazie klinicznym, badaniach obrazowych (RTG, HRCT klatki piersiowej), badaniu histopatologicznym materiału biopsyjnego oraz wykluczeniu innych chorób ziarniniakowych. W ocenie aktywności choroby pomocne są poziom enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) oraz badanie PET-CT.
Leczenie sarkoidozy jest konieczne tylko u pacjentów z objawami klinicznymi lub postępującym upośledzeniem funkcji narządów. Glikokortykosteroidy stanowią podstawę terapii, a w przypadku oporności lub działań niepożądanych stosuje się leki immunosupresyjne (metotreksat, azatiopryna) lub biologiczne (inhibitory TNF-α).
Rokowanie w sarkoidozie jest zwykle dobre – u około 60-70% pacjentów dochodzi do samoistnej remisji w ciągu 2-5 lat. Przewlekła postać choroby występuje u 10-30% chorych i może prowadzić do trwałego uszkodzenia narządów, przede wszystkim włóknienia płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Devisol-25
Preparat DEVISOL-25 zawierający kalcyfediol (150 µg/ml) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hiperkalcemii i jej powikłań. Nie jest wskazany do profilaktyki krzywicy u zdrowych dzieci. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy oraz tiazydowe leki moczopędne, gdyż hiperkalcemia może nasilać toksyczność tych leków i prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Monitorowanie biochemiczne obejmuje cotygodniowe pomiary stężenia wapnia w surowicy na początku terapii, a następnie okresowe kontrole, z uwzględnieniem wskaźnika Ca × P, który nie powinien przekraczać 70 mg/dl. Dodatkowo, kontrola obejmuje ocenę wapnia w dobowej zbiórce moczu, stężenia kreatyniny, BUN, fosfatazy zasadowej, fosforanów oraz stosunku wapń/kreatynina w moczu co 1-3 miesiące.
azot mocznikowy, choroba ziarniniakowa, dializoterapia, fosfataza zasadowa, fosforany, glikozydy naparstnicy, gospodarka fosforanowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kalcyfediol, kreatynina, krzywica, miażdżyca naczyń, niewydolność nerek, osteodystrofia mocznicowa, przedawkowanie leku, sarkoidoza, stężenie wapnia, tiazydowe leki moczopędne, zaburzenia czynności serca - Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Przeciwwskazania stosowania
Magnezu węglan ciężki, stosowany w preparatach zobojętniających kwas żołądkowy takich jak Rennie Antacidum i Rennie Fruit, występuje w dawce 80 mg na tabletkę, dostarczając 20 mg jonów magnezu oraz 680 mg węglanu wapnia (272 mg jonów wapnia). Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, hiperkalcemię, hipofosfatemię, ciężką niewydolność nerek oraz kamicę nerkową z kamieniami wapniowymi. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko kumulacji jonów magnezu i wapnia, co może prowadzić do poważnych powikłań metabolicznych. Ponadto, preparaty te zawierają sacharozę (475 mg/tabletkę) oraz śladowe ilości sodu (<1 mmol/23 mg w Rennie Fruit), co jest istotne u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskosodowej.
gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipofosfatemia, interakcje lekowe, kamica nerkowa, magnezu węglan ciężki, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, niewydolność nerek, nowotwór kości, obniżone stężenie fosforanów, podwyższone stężenie wapnia, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, sarkoidoza, składnik pomocniczy, węglan wapnia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zatrucie magnezem - Leksykon chorób i schorzeń
Blok serca – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Blok serca, zwłaszcza w postaci zaawansowanej (III stopnia), znacząco pogarsza rokowanie pacjentów, a przeżywalność po implantacji rozrusznika wynosi odpowiednio 85%, 68%, 52% i 21% po 1, 3, 5 i 10 latach w przypadku izolowanego bloku, natomiast u pacjentów z chorobami współistniejącymi jest istotnie niższa (72%, 50%, 31%, 11%; p=0,006). Niezależne czynniki zwiększające śmiertelność to zastoinowa niewydolność serca, POChP, wiek, omdlenia, cukrzyca insulinozależna oraz płeć męska. Całkowity blok serca w przebiegu zapalenia mięśnia sercowego indukowanego inhibitorami punktów kontrolnych układu immunologicznego (ICI) wiąże się z wysokim ryzykiem śmiertelności (0,74 zgonu/100 osobodni vs. 0,09 bez CHB; frakcja przypisywalna 86,5% w ciągu 180 dni). Parametry EKG i poziom troponiny są pomocne w identyfikacji pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju CHB.
badanie PET, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia, blok serca, całkowity blok serca, choroba naczyń obwodowych, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca insulinozależna, dysfunkcja lewej komory, elektrokardiogram, funkcja skurczowa, inhibitory punktów kontrolnych układu immunologicznego, kardiomegalia, kardiomiopatia, migotanie przedsionków, niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozrusznik serca, sarkoidoza, sarkoidoza serca, stenoza aortalna, stymulacja serca, terapia immunosupresyjna, troponina, zapalenie mięśnia sercowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół bezdechu sennego - Leksykon chorób i schorzeń
Cavernoma – Diagnostyka i diagnoza
Cavernoma, czyli jamiste malformacje naczyniowe (CM), to skupiska nieprawidłowych naczyń krwionośnych najczęściej lokalizujące się w mózgu lub rdzeniu kręgowym. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na rezonansie magnetycznym (MRI), który jest złotym standardem z prawie 100% czułością. Kluczowe sekwencje MRI to T1-, T2-zależne, gradient echo (GRE) oraz susceptibility-weighted imaging (SWI), umożliwiające wykrycie charakterystycznego pierścienia hemosyderyny wokół zmian. Zaawansowane techniki, takie jak fMRI, traktografia, Quantitative Susceptibility Mapping (QSM) oraz Dynamic Contrast-Enhanced Quantitative Permeability Imaging (DCEQP), pozwalają na ocenę ryzyka krwawienia i planowanie leczenia operacyjnego. Tomografia komputerowa ma ograniczoną rolę, głównie w diagnostyce ostrego krwawienia do 7 dni od wystąpienia objawów, natomiast angiografia jest rzadko stosowana ze względu na „angiograficznie niemy” charakter cavernoma. Diagnostyka różnicowa obejmuje guzy niskiego stopnia, krwiaki, ziarniniaki, stany zapalne oraz oponiaki, zwłaszcza w przypadku zwapniałych zmian.
angiografia, cavernoma rdzenia kręgowego, CT, fMRI, funkcjonalny rezonans magnetyczny, gruźliczak, krwawienie śródmózgowe, malformacja tętniczo-żylna, MRI, mutacja genu, naczyniak jamisty, neurocysticerkoza, oponiak, patologia naczyniowa, rezonans magnetyczny, sarkoidoza, sekwencja gradient echo, tomografia komputerowa, traktografia, wstrząśnienie mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej – Patofizjologia i mechanizm
Spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej (SCAD) to nieiatrogenne, nietraumatyczne rozdzielenie warstw ściany tętnicy wieńcowej, prowadzące do powstania krwiaka śródściennego i ucisku prawdziwego światła naczynia, co skutkuje niedokrwieniem mięśnia sercowego i potencjalnie zawałem. Dwa główne mechanizmy patogenetyczne to „inside-out” – przerwanie śródbłonka i napływ krwi z prawdziwego światła do przestrzeni podśródbłonkowej, oraz „outside-in” – pęknięcie vasa vasorum i krwawienie śródścienne. Dominującym mechanizmem jest prawdopodobnie „outside-in”. SCAD występuje najczęściej u młodych kobiet (ponad 80%), zwłaszcza w okresie okołoporodowym, związaną z wpływem hormonów płciowych (estrogen, progesteron) oraz czynnikami genetycznymi, takimi jak mutacje w locus PHACTR1 i obecność dysplazji włóknisto-mięśniowej (FMD). Czynniki wyzwalające obejmują stres fizyczny i emocjonalny, choroby zapalne oraz zaburzenia tkanki łącznej (np. zespół Ehlersa-Danlosa, Marfana). Angiografia wieńcowa i obrazowanie wewnątrznaczyniowe (ICI) są kluczowe w diagnostyce, pozwalając odróżnić SCAD od rozwarstwienia miażdżycowego i jatrogennego.
angiografia wieńcowa, beta-bloker, dysplazja włóknisto-mięśniowa, krwiak śródścienny, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrazowanie wewnątrznaczyniowe, obrazowanie wewnątrzwieńcowe, ostry zespół wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, sarkoidoza, sekwencjonowanie całego eksomu, spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej, toczeń rumieniowaty układowy, układowe zapalenie naczyń, zapalenie tętnic Takayasu, zapalna choroba jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Loeya-Dietza, zespół Marfana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alfadiol 1 mcg
Alfadiol (alfakalcydol), syntetyczna pochodna witaminy D dostępna w dawkach 0,25 µg oraz 1 µg w kapsułkach miękkich, posiada liczne przeciwwskazania związane głównie z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest hiperkalcemia, hiperkalciuria samoistna, kamica nerkowa wapniowa oraz zwapnienia przerzutowe, ze względu na ryzyko nasilenia tych stanów i powikłań. Ponadto, alfakalcydol jest przeciwwskazany przy hiperfosfatemii (z wyjątkiem niedoczynności przytarczyc), hipermagnezemii, ciężkich zaburzeniach czynności wątroby oraz w stanach takich jak osteomalacja po zatruciu glinem czy przedawkowanie witaminy D. Preparat zawiera także substancje pomocnicze (czerwień koszenilową E124, etylu parahydroksybenzoesan E214) oraz olej arachidowy (49,946 mg/kapsułka), co wymaga ostrożności u pacjentów z alergią na orzeszki ziemne lub soję.
alfakalcydol, czerwień koszenilowa, etylu parahydroksybenzoesan, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria idiopatyczna, hiperkalciuria samoistna, hipermagnezemia, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa wapniowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność przytarczyc, niewydolność nerek, olej arachidowy, osteomalacja, pierwotna nadczynność przytarczyc, przerzuty nowotworowe do kości, sarkoidoza, tiazydowe leki moczopędne, toksyczność digoksyny, uczulenie na orzeszki ziemne, witamina D, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie witaminą D, zwapnienie przerzutowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vitamin D3 Krka
Produkt leczniczy Vitamin D3 Krka zawiera 500 IU (0,0125 mg) cholekalcyferolu i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego przyjmowania innych preparatów zawierających witaminę D lub jej metabolity. Przekraczanie zalecanych dawek może prowadzić do hiperwitaminozy, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia wapnia w surowicy i moczu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, skłonnością do kamicy nerkowej, sarkoidozą, czy stosujących tiazydowe leki moczopędne. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek cholekalcyferol jest niewłaściwie metabolizowany, co wymaga stosowania innych form witaminy D. Dawkowanie powyżej 1000 IU (25 μg) na dobę wymaga regularnej kontroli parametrów biochemicznych i funkcji nerek, szczególnie u osób starszych oraz przyjmujących glikozydy nasercowe lub diuretyki.
cholekalcyferol, ciężka niewydolność nerek, glikozydy nasercowe, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza, kalcytriol, kamica nerkowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, rzekoma niedoczynność przytarczyc, sarkoidoza, stężenie wapnia w moczu, stężenie wapnia w surowicy, tiazydowe leki moczopędne, wapnienie tkanek miękkich, witamina D3, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Kwas alginowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas alginowy, stosowany w preparatach takich jak Gealcid i Rennie Extra, wymaga ograniczenia czasu terapii do maksymalnie 3 miesięcy ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Preparat Gealcid zawiera glin, którego kumulacja może prowadzić do osteomalacji i encefalopatii u osób dializowanych. Rennie Extra wymaga monitorowania stężeń wapnia, fosforanów i magnezu w osoczu, a także ostrożności u pacjentów z hiperkalciurią, zaparciami, hemoroidami i sarkoidozą. Długotrwałe stosowanie dużych dawek Rennie Extra może wywołać hiperkalcemię, hipermagnezemię oraz zespół mleczno-alkaliczny. Preparat Gealcid zawiera 825 mg sacharozy na tabletkę, a Rennie Extra 230 mg sacharozy i około 555,22 mg glukozy, co wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą oraz nietolerancjami węglowodanów.
choroba wątroby, encefalopatia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, kamień nerkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas alginowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, marskość wątroby, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy żołądka, obrzęk, osteomalacja, sarkoidoza, zapalenie wyrostka robaczkowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół mleczno-alkaliczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Wapnia fosforomleczan – Przeciwwskazania stosowania
Wapnia fosforomleczan jest stosowany jako źródło wapnia w preparatach leczniczych, np. w Multi-Sanostol, gdzie 10 ml syropu dostarcza 50 mg tej substancji. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, hiperkalcemię, hiperkalcynurię oraz hiperwitaminozę D (w preparatach zawierających witaminę D3 w dawce 200 j.m. na 10 ml). Dodatkowo, preparaty w formie syropu zawierające cukry (sacharozę, syrop glukozowy) są przeciwwskazane u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy. W preparatach złożonych, np. Multi-Sanostol, przeciwwskazaniem jest także hiperwitaminoza A (2400 j.m. retinolu palmitynianu na 10 ml).
Stosowanie wapnia fosforomleczanu wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami nerek (zwłaszcza kamicą nerkową), sarkoidozą oraz zaburzeniami krzepnięcia krwi, gdzie konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka oraz monitorowanie gospodarki wapniowej. Ponadto, wapnia fosforomleczan może wchodzić w interakcje farmakologiczne z tetracyklinami, fluorochinolonami, bisfosfonianami, glikokortykosteroidami oraz lekami tiazydowymi, wpływając na ich wchłanianie lub ryzyko hiperkalcemii. W takich przypadkach zaleca się zachowanie odstępów czasowych między podaniem leków lub rozważenie alternatywnych źródeł wapnia.
bisfosfonian, cholekalcyferol, fluorochinolon, glikokortykosteroid, hiperkalcemia, hiperkalcynuria, hiperwitaminoza A, hiperwitaminoza D, kalcyfikacja tkanek miękkich, kamica nerkowa, kamienie nerkowe, lek przeciwzakrzepowy, lek tiazydowy, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, retynolu palmitynian, sarkoidoza, tetracyklina, wapń fosforomleczan, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Suche oczy – Objawy
Zespół suchego oka (DES/DED/KCS) to przewlekła, postępująca choroba powierzchni oka, charakteryzująca się utratą homeostazy filmu łzowego, z etiologią obejmującą niestabilność i hiperosmolarność filmu łzowego, zapalenie oraz nieprawidłowości neurosensoryczne. Etiopatogeneza opiera się na dwóch głównych mechanizmach: niedoborze warstwy wodnej łez (np. w zespole Sjögrena, chorobach autoimmunologicznych, zmianach hormonalnych, stosowaniu leków) oraz nadmiernym parowaniu łez (dysfunkcja gruczołów Meiboma, czynniki środowiskowe, rzadsze mruganie). Objawy obejmują pieczenie, kłucie, uczucie ciała obcego, zaczerwienienie, światłowstręt, rozmazane widzenie oraz paradoksalne nadmierne łzawienie. Choroba przebiega w czterech stadiach, od łagodnych do ciężkich objawów, z możliwością zaostrzeń (flare-ups) u około 80% pacjentów. Nieleczone może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak keratitis, owrzodzenia, bliznowacenie i perforacja rogówki, a także trwałych zaburzeń widzenia i zwiększonego ryzyka infekcji.
blepharitis, bliznowacenie rogówki, chirurgia refrakcyjna, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, cukrzyca, dysfunkcja gruczołów Meiboma, dystrofia rogówki, film łzowy, jaskra, keratoconjunctivitis sicca, LASIK, niedobór witaminy A, operacja zaćmy, owrzodzenie rogówki, perforacja rogówki, podwójne widzenie, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, suche oko z niedoboru wodnistego, światłowstręt, toczeń, twardzina, tylne zapalenie brzegów powiek, zaburzenia tarczycy, zaćma, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zespół Sjögrena, zespół suchego oka - Leksykon chorób i schorzeń
Spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej – Etiologia i przyczyny
Spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej (SCAD) to nagłe, nieurazowe oddzielenie warstw ściany tętnicy wieńcowej, prowadzące do powstania krwiaka śródściennego i kompresji światła naczynia, co skutkuje ostrym zespołem wieńcowym, zawałem mięśnia sercowego lub nagłym zgonem. SCAD dotyka głównie kobiety w wieku 40-50 lat, stanowiąc 22-43% zawałów u kobiet poniżej 50. roku życia oraz najczęstszą przyczynę zawałów związanych z ciążą (5-10% przypadków). Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca dysplazję włóknisto-mięśniową (FMD, obecna u 45-77% pacjentów), czynniki hormonalne (np. zmiany w fazie lutealnej, ciąża, terapia hormonalna), choroby tkanki łącznej (5-9% przypadków, m.in. zespół Ehlersa-Danlosa typ naczyniowy, Marfana), predyspozycje genetyczne (m.in. wariant rs9349379 genu PHACTR1) oraz wyzwalające stresy fizyczne i emocjonalne. SCAD różni się od miażdżycowego zawału serca, gdyż pacjenci często nie mają klasycznych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
blaszka miażdżycowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Takayasu, dysplazja włóknisto-mięśniowa, fałszywe światło, kardiomiopatia Takotsubo, krwiak śródścienny, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, SCAD związane z ciążą, skurcz naczyń wieńcowych, spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej, stwardnienie rozsiane, tętniak, toczeń rumieniowaty układowy, vasa vasorum, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Loeysa-Dietza, zespół Marfana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dekristol 20 000 IU
Lek Dekristol w postaci kapsułek zawierających 500 µg cholekalcyferolu (20 000 IU witaminy D3) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym na orzeszki ziemne i soję ze względu na obecność oleju arachidowego. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują hiperkalcemię, hiperkalciurię, hiperwitaminozę D, nefrokalcynozę, kamicę nerkową, ciężką niewydolność nerek oraz rzekomą niedoczynność przytarczyc. Ponadto, nie zaleca się jednoczesnego stosowania Dekristolu z innymi preparatami zawierającymi witaminę D ze względu na ryzyko kumulacji i przedawkowania.
alergia na orzeszki ziemne, cholekalcyferol, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, nadwrażliwość, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, olej arachidowy, przedawkowanie preparatu, reakcja krzyżowa, rzekoma niedoczynność przytarczyc, sarkoidoza, suplement witaminy D, witamina D3 - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Colecalciferol Polpharma
Stosowanie cholekalcyferolu w dawce 10 000 IU wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz sarkoidozą. W tych grupach konieczne jest regularne monitorowanie stężenia wapnia i fosforu w surowicy, a także kontrola wydalania wapnia z moczem, szczególnie przy ryzyku hiperkalciurii (>300 mg/dobę). U pacjentów stosujących glikozydy nasercowe istnieje ryzyko nasilenia ich działania, co wymaga ścisłej obserwacji. Dawkowanie powinno uwzględniać wszystkie źródła witaminy D, w tym suplementy, leki, dietę oraz ekspozycję na promieniowanie UV.
cholekalcyferol, funkcja nerek, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamica nerkowa, kamień nerkowy, kreatynina w osoczu, lek moczopędny, naparstnica, sarkoidoza, stężenie fosforu, stężenie wapnia, wapnienie tkanek miękkich, witamina D, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 16 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg, jest wskazany do ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidowej w licznych schorzeniach o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. W reumatologii stosuje się go w ciężkich postaciach reumatoidalnego zapalenia stawów, w tym młodzieńczego RZS z zajęciem narządów wewnętrznych. W pulmonologii Meprelon jest zalecany w astmie oskrzelowej (w połączeniu z lekami rozszerzającymi oskrzela), zaostrzeniach POChP (do 10 dni), śródmiąższowych chorobach płuc oraz przewlekłej sarkoidozie w stadium II i III. W dermatologii znajduje zastosowanie w ciężkich reakcjach alergicznych, polekowych wysypkach, toksycznej martwicy naskórka (zespół Lyella), rumieniu guzowatym, zespole Sweeta oraz w autoimmunologicznych chorobach skóry, takich jak zapalenie skórno-mięśniowe i toczeń rumieniowaty. W hematologii jest stosowany w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, a w gastroenterologii w leczeniu zaostrzeń wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Ponadto, Meprelon jest używany w terapii substytucyjnej niewydolności kory nadnerczy, w tym choroby Addisona, zespołu nadnerczowo-płciowego oraz po adrenalektomii, z zastrzeżeniem, że u pacjentów w okresie wzrostu preferowane są hydrokortyzon i kortyzon.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, dermatoza neutrofilowa, glikokortykosteroid, katar sienny, martwica naskórka, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, osutka krostkowa, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń rumieniowaty, toczeń skórny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, wysypka polekowa, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Stilla, zespół Sweeta, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vitamin D3 Meditop
Stosowanie cholekalcyferolu (witamina D3) w dawce 10 000 IU wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych, w tym stężenia wapnia w osoczu (początkowo co tydzień, następnie co 2-4 tygodnie), wydalania wapnia z moczem oraz czynności nerek (stężenie kreatyniny). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących glikozydy nasercowe lub leki moczopędne, a także u osób z hiperfosfatemią, unieruchomionych oraz z ryzykiem kamicy moczowej. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub hiperkalcemii konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii. Długotrwała terapia wymaga systematycznej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważenia alternatywnych form witaminy D o odmiennym metabolizmie.
cholekalcyferol, glikozyd nasercowy, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, kalcytriol, kamica moczowa, lek moczopędny, niewydolność nerek, rzekoma niedoczynność przytarczyc, sarkoidoza, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia w osoczu, stężenie wapnia w surowicy, wydalanie wapnia z moczem, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 250 mg
Solu-Medrol (metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu) jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, stosowanym głównie objawowo, z wyjątkiem substytucyjnego leczenia zaburzeń endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy (często w skojarzeniu z mineralokortykosteroidami), wstrząs nadnerczowy, wrodzony przerost nadnerczy, a także w stanach okołooperacyjnych u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy. Lek znajduje zastosowanie w licznych chorobach reumatycznych (np. reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów), układowych chorobach tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie mięśnia sercowego), chorobach dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka łuszczyca), ciężkich chorobach alergicznych (np. astma oskrzelowa, reakcje nadwrażliwości na leki), a także w leczeniu poważnych procesów zapalnych i alergicznych oka. Wskazania obejmują również choroby układu oddechowego (np. sarkoidoza, beryloza, zapalenie płuc wywołane Pneumocystis jiroveci u pacjentów z AIDS), hematologiczne (np. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa), choroby nowotworowe (białaczki, chłoniaki) oraz neurologiczne (obrzęk mózgu, zaostrzenia stwardnienia rozsianego, ostre urazy rdzenia kręgowego). W leczeniu urazów rdzenia kluczowe jest rozpoczęcie terapii w ciągu 8 godzin od urazu, a w przypadku zapalenia płuc Pneumocystis jiroveci – w ciągu 72 godzin od rozpoczęcia leczenia przeciwgrzybiczego.
alkohol benzylowy, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperkalcemia, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość, metyloprednizolon, nadwrażliwość, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, półpasiec oczny, przerost nadnerczy, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, włośnica, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie tęczówki, zapalenie tętnic, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cieśni nadgarstka – Etiologia i przyczyny
Zespół cieśni nadgarstka (ZCN) jest najczęstszą neuropatią uciskową, wynikającą z podwyższonego ciśnienia w kanale nadgarstka, które u zdrowych osób wynosi około 2,5 mmHg w spoczynku i może wzrosnąć do 30 mmHg przy zgięciu nadgarstka, natomiast u pacjentów z ZCN ciśnienie waha się od 30 do 110 mmHg. Patomechanizm obejmuje mechaniczne uszkodzenie, ucisk i niedokrwienie nerwu pośrodkowego, często spowodowane obrzękiem błony maziowej i pogrubieniem więzadła poprzecznego nadgarstka. Etiologia jest najczęściej idiopatyczna (do 60% przypadków), ale istotne są czynniki genetyczne (np. mniejszy kanał nadgarstka, test kwadratu nadgarstka >0,7), urazy (złamania, zwichnięcia), choroby zapalne (reumatoidalne zapalenie stawów, dna moczanowa, amyloidoza), metaboliczne (cukrzyca 15-33%, niedoczynność/nadczynność tarczycy 2-5%) oraz hormonalne (ciąża, menopauza). Kobiety mają trzykrotnie wyższe ryzyko ze względu na anatomicznie mniejszą przestrzeń kanału.
akromegalia, amyloidoza, białko amyloidowe, błona maziowa, borelioza, choroba autoimmunologiczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dysfunkcja tarczycy, guzek dnawy, hemodializa, kanał nadgarstka, łuszczyca stawowa, mózgowe porażenie dziecięce, mukopolisacharydoza, naczyniak, nerw pośrodkowy, neuropatia dziedziczna, neuropatia uciskowa, neuropatia z uwięźnięcia, niedobór pirydoksyny, niedoczynność tarczycy, przewlekła niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, tłuszczak, torbiel ganglionowa, więzadło poprzeczne nadgarstka, zapalenie pochewki ścięgnistej, zespół cieśni nadgarstka, zespół wstrząsu toksycznego, złamanie Collesa - Leksykon chorób i schorzeń
Malformacje jamiste – Diagnostyka i diagnoza
Malformacje jamiste (kawerniaki) to naczyniowe zmiany o charakterystycznej morfologii, występujące w OUN, z częstością około 0,5% populacji. Diagnostyka opiera się głównie na MRI, które wykazuje niemal 100% czułość, szczególnie przy użyciu aparatów 3T i sekwencji SWI, GRE/T2*, T1- i T2-zależnych oraz po podaniu kontrastu. Charakterystyczne cechy w MRI to obraz „popcorn” z pierścieniem hemosyderyny i heterogenicznym sygnałem. Zaawansowane techniki, takie jak DTI, fMRI, QSM i DCEQP, umożliwiają lepszą ocenę lokalizacji, zawartości żelaza i przepuszczalności naczyń, co jest istotne w monitorowaniu progresji i planowaniu leczenia. CT ma ograniczoną rolę, głównie w wykrywaniu świeżych krwawień, a angiografia jest rzadko używana ze względu na wolny przepływ krwi w zmianach.
angiografia konwencjonalna, dziedziczenie autosomalne dominujące, funkcjonalny rezonans magnetyczny, gruźliczak, hemosyderyna, kawerniak, krwawienie śródczaszkowe, krwiak, malformacja jamista, malformacja tętniczo-żylna, naczyniak jamisty, naczyniak krwionośny, napad padaczkowy, obrazowanie tensora dyfuzji, obrazowanie zależne od podatności magnetycznej, ognisko padaczkorodne, ogniskowy deficyt neurologiczny, padaczka lekooporna, radiochirurgia stereotaktyczna, rezonans magnetyczny, sarkoidoza, sekwencja gradient echo, stwardnienie rozsiane, tomografia komputerowa - Leksykon substancji czynnych
Fludeoksyglukoza – Wskazania do stosowania
Fludeoksyglukoza znakowana izotopem fluoru-18 (18F-FDG) jest kluczowym radiofarmaceutykiem stosowanym w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) do obrazowania metabolicznego, szczególnie w diagnostyce onkologicznej. Izotop 18F charakteryzuje się okresem półtrwania około 110 minut i emituje promieniowanie pozytonowe o energii maksymalnej 634 keV, co umożliwia detekcję anihilacyjnych fotonów gamma o energii 511 keV. 18F-FDG pozwala na ocenę zwiększonego wychwytu glukozy w komórkach nowotworowych, co jest wykorzystywane do charakterystyki zmian ogniskowych w płucach, wykrywania nowotworów o nieznanym pochodzeniu, oceny stopnia zaawansowania nowotworów głowy i szyi, płuc, piersi, przełyku, trzustki, okrężnicy, chłoniaków oraz czerniaka złośliwego. Ponadto, badanie PET z 18F-FDG jest stosowane w monitorowaniu skuteczności terapii oraz wykrywaniu wznowy choroby nowotworowej. Preparaty dostępne na rynku mają aktywność od 250 MBq/mL do 1 GBq/mL, z całkowitą aktywnością fiolki sięgającą do 40 GBq.
anihilacja pozytonu, bakteriemia, chłoniak złośliwy, choroby nowotworowe, czerniak złośliwy, fludeoksyglukoza, glejak wysokiego stopnia, gorączka nieznanego pochodzenia, izotop fluoru-18, neuroartropatia Charcota, nowotwór głowy i szyi, padaczka skroniowa, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie pozytonowe, przerzuty do wątroby, rak jajnika, rak okrężnicy, rak piersi, rak płuca, rak przełyku, rak tarczycy, rak trzustki, sarkoidoza, scyntygrafia perfuzyjna, skala Breslowa, tasiemiec bąblowcowy, wychwyt glukozy, zabieg rewaskularyzacji, zapalenie kości i szpiku, zapalenie krążków międzykręgowych, zapalenie kręgów, zapalenie naczyń, zapalenie wsierdzia, zapalne choroby jelit, żywotność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calcium + Cholecalciferol Béres 600 mg + 800 j.m.
Lek Calcium + Cholecalciferol Béres zawiera 600 mg jonów wapnia (w postaci węglanu wapnia) oraz 20 µg (800 IU) witaminy D3 (cholekalcyferolu). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, w tym na olej sojowy (0,6 mg/tabletka), hiperkalcemią i/lub hiperkalciurią, a także w stanach takich jak szpiczak mnogi, przerzuty nowotworowe do kości oraz pierwotna nadczynność przytarczyc. Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z kamicą nerkową, zwapnieniem nerek oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko kumulacji wapnia i metabolitów witaminy D oraz pogorszenia niewydolności nerek. Preparat jest również przeciwwskazany w hiperwitaminozie D, gdzie podawanie dodatkowej witaminy D może nasilić hiperkalcemię i powikłania z nią związane.
alergia krzyżowa, cholekalcyferol, glikozyd nasercowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, nadwrażliwość, niewydolność nerek, pierwotna nadczynność przytarczyc, przerzuty nowotworowe do kości, sarkoidoza, szpiczak mnogi, tiazydowy lek moczopędny, węglan wapnia, witamina D3, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie wchłaniania tłuszczów, zwapnienie nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polcortolon 4 mg
Polcortolon, zawierający 4 mg triamcynolonu w postaci tabletek, jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum schorzeń o podłożu zapalnym, immunologicznym i alergicznym. W endokrynologii stosuje się go m.in. w niewydolności kory nadnerczy (choroba Addisona) jako uzupełnienie mineralokortykosteroidów, w zespole nadnerczowo-płciowym, hiperkalcemii nowotworowej oraz nieropnym zapaleniu tarczycy. W chorobach reumatycznych Polcortolon jest użyteczny w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, łuszczycowym i reumatoidalnym zapaleniu stawów, gorączce reumatycznej, zapaleniu kaletki maziowej, pourazowym zapaleniu kości i stawów oraz w innych stanach zapalnych opornych na standardowe leczenie. W kolagenozach i chorobach tkanki łącznej lek stosuje się w zapaleniu mięśnia sercowego i toczniu rumieniowatym układowym.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, chłoniak, choroba Addisona, choroba Crohna, choroba posurowicza, dnawe zapalenie stawów, erytroblastopenia, gorączka reumatyczna, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, hiperkalcemia, hiperplazja nadnerczy, kolagenoza, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łokieć tenisisty, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość, mineralokortykosteroid, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ostra białaczka, owrzodzenie brzeżne rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, półpasiec oczny, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, triamcynolon, włośnica, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, współczulne zapalenie naczyniówki, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zapalenie tęczówki, zespół Löfflera, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół nerczycowy, zespół Stevens-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vitamin D3 Krka 500 IU
Preparat Vitamin D3 Krka zawierający 500 IU cholekalcyferolu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, hiperkalcemią, hiperkalciurią, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, hiperwitaminozą D, kamicą nerkową, wapnicą nerek oraz rzekomą niedoczynnością przytarczyc. U tych pacjentów suplementacja może prowadzić do nasilenia zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej, pogorszenia stanu klinicznego oraz ryzyka toksyczności, w tym hiperkalcemii, zaburzeń rytmu serca i uszkodzenia nerek. Preparat zawiera również sacharozę (0,96 mg/tabletkę) i sód (0,30 mg/tabletkę), co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskosodowej.
cholekalcyferol, choroba ziarniniakopodobna, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, nadwrażliwość, nefrocalcinoza, niewydolność nerek, parathormon, pseudohypoparathyroidism, rzekoma niedoczynność przytarczyc, sarkoidoza, wapnica nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Włóknienie płuc idiopatyczne – Diagnostyka i diagnoza
Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) to przewlekła, postępująca śródmiąższowa choroba płuc o nieznanej etiologii, charakteryzująca się narastającym włóknieniem i stwardnieniem miąższu płuc, co prowadzi do ograniczenia wymiany gazowej. Diagnostyka IPF opiera się na wykluczeniu innych przyczyn śródmiąższowych chorób płuc oraz potwierdzeniu charakterystycznego wzorca UIP w HRCT, który obejmuje zmiany siateczkowate, obraz plastra miodu i rozstrzenie oskrzeli z pociągania, głównie w dolnych i podopłucnowych partiach płuc. Typowy lub prawdopodobny wzorzec UIP w HRCT pozwala na rozpoznanie IPF bez konieczności biopsji. Badania czynnościowe płuc wykazują restrykcyjny wzorzec wentylacyjny (zmniejszona TLC, VC) oraz obniżoną zdolność dyfuzyjną (DLCO). Test 6-minutowego marszu (6MWT) służy do oceny wydolności wysiłkowej i desaturacji tlenowej. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić choroby tkanki łącznej, alergiczne zapalenie pęcherzyków, choroby zawodowe i polekowe śródmiąższowe choroby płuc.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, badania czynnościowe płuc, bronchoskopia, choroba śródmiąższowa płuc, desaturacja, gazometria krwi tętniczej, idiopatyczne włóknienie płuc, lek przeciwfibrotyczny, morfologia krwi, niewydolność prawokomorowa serca, nintedanib, pałeczkowatość palców, pirfenidon, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pylica krzemowa, restrykcyjny wzorzec wentylacyjny, reumatoidalne zapalenie stawów, rozstrzenie oskrzeli z pociągania, sarkoidoza, sinica, śródmiąższowa choroba płuc, test 6-minutowego marszu, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, twardzina układowa, wideotorakoskopia, włóknienie tkanki płucnej, wzorzec histopatologiczny, zdolność dyfuzyjna płuc, zwykłe śródmiąższowe zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia rozstrzeniowa – Diagnostyka i diagnoza
Kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) charakteryzuje się powiększeniem i rozszerzeniem jednej lub obu komór serca z upośledzoną kurczliwością, definiowaną jako frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) poniżej 40% lub frakcja skracania poniżej 25%. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych przyczyn niewydolności komorowej, takich jak nadciśnienie tętnicze, choroby zastawkowe czy choroba wieńcowa (>50% zwężenia tętnic wieńcowych). Podstawowe badania obejmują echokardiografię (ocena powiększenia i funkcji komór), EKG (tachykardia zatokowa, niespecyficzne zmiany ST, blok lewej odnogi pęczka Hisa), RTG klatki piersiowej (kardiomegalia, zastój płucny), rezonans magnetyczny serca (CMR) z oceną LVEF i późnym wzmocnieniem gadolinowym (LGE), badania laboratoryjne (markery sercowe, BNP/NT-proBNP, badania infekcyjne i metaboliczne), Holter EKG oraz w wybranych przypadkach cewnikowanie serca i biopsję endomiokardialną. W diagnostyce różnicowej kluczowe jest wykluczenie choroby wieńcowej i przeciążenia ciśnieniowego lub objętościowego.
badanie holterowskie, biomarker sercowy, biopsja endomiokardialna, blok lewej odnogi pęczka Hisa, cewnikowanie serca, choroba wieńcowa, choroba zastawkowa, duszność wysiłkowa, dysfunkcja skurczowa, elektrokardiogram, eozynofilowe zapalenie mięśnia sercowego, frakcja wyrzutowa lewej komory, globalne odkształcenie podłużne, hemochromatoza, implantacja ICD, kardiomegalia, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiomiopatia zapalna, koronarografia, mutacja LMNA, N-końcowy pro-peptyd natriuretyczny typu B, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niewydolność serca, nocna duszność napadowa, obrzęk obwodowy, olbrzymiokomórkowe zapalenie mięśnia sercowego, ortopnoe, peptyd natriuretyczny typu B, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, późne wzmocnienie gadolinowe, próba wysiłkowa, rezonans magnetyczny serca, sarkoidoza, skrzeplina przyścienna, stratyfikacja ryzyka, szmer sercowy, tachykardia zatokowa, tomografia komputerowa, troponina sercowa, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vitamin D3 Krka 7000 j.m
Lek Vitamin D3 Krka w dawce 7000 j.m. (175 µg) cholekalcyferolu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocniczą (w tym 13,48 mg sacharozy/tabletkę), hiperkalcemią, hiperkalciurią, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, hiperwitaminozą witaminy D oraz u osób z kamicą nerkową lub wapnicą nerek. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do nasilenia zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej, kumulacji witaminy D, powikłań nerkowych oraz zwiększonego ryzyka kalcyfikacji tkanek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkalcemii i hiperfosfatemii, które mogą pogorszyć funkcję nerek i sprzyjać powstawaniu złogów wapniowych.
cholekalcyferol, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kalcemia, kalcyfikacja naczyń, kamica nerkowa, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na cholekalcyferol, nietolerancja sacharozy, sarkoidoza, suplementacja witaminy D, umiarkowane zaburzenia nerek, wapnica nerek, zaburzenia czynności nerek