badanie in vitro
Badanie in vitro (łac. „w szkle”) to procedura diagnostyczna lub badawcza przeprowadzana poza żywym organizmem, w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Metoda ta umożliwia analizę komórek, tkanek lub procesów biologicznych w sztucznym środowisku, najczęściej w probówkach, szalkach Petriego lub innych naczyniach laboratoryjnych.
W kontekście medycznym termin „in vitro” często kojarzy się z zapłodnieniem pozaustrojowym (IVF – in vitro fertilization), lecz w rzeczywistości obejmuje szeroki zakres procedur laboratoryjnych. Badania in vitro są niezbędne w diagnostyce klinicznej, mikrobiologii, farmakologii i wielu innych dziedzinach medycyny, umożliwiając analizę patogenów, badanie działania leków czy testowanie biokompatybilności materiałów medycznych.
Techniki in vitro mają fundamentalne znaczenie dla współczesnej medycyny, pozwalając na izolowanie i analizowanie określonych elementów biologicznych bez wpływu czynników występujących w żywym organizmie. Często stanowią pierwszy etap badań przed przejściem do fazy testów na modelach zwierzęcych (in vivo) oraz badań klinicznych z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Akistan DUO to sterylny, przezroczysty roztwór do oczu zawierający 50 µg/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu (w postaci 6,8 mg/ml maleinianu tymololu). Preparat zawiera konserwant chlorek benzalkoniowy w stężeniu 200 µg/ml, który może powodować podrażnienia oraz odbarwienia miękkich soczewek kontaktowych. Roztwór charakteryzuje się pH w zakresie 5,5-6,5 oraz osmolalnością około 300 mOsm/kg. Produkt dostępny jest w butelkach z kroplomierzem o pojemności 2,5 ml (około 80 kropli), pakowanych po 1, 3 lub 6 sztuk. Przed otwarciem należy przechowywać go w lodówce (2-8°C), a po otwarciu w temperaturze do 25°C, zużywając zawartość w ciągu 4 tygodni.
badanie in vitro, chlorek benzalkoniowy, chlorek sodu, disodu fosforan dwunastowodny, krople do oczu, kwas fosforowy, latanoprost, maleinian tymololu, miękkie soczewki kontaktowe, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, osmolalność, podrażnienie oka, regulator pH, roztwór sterylny, sodu diwodorofosforan dwuwodny, środek konserwujący, tiomersal, tymolol, woda oczyszczona, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete Junior 1,2 mg
Cetylopirydyniowy chlorek, substancja czynna preparatu Septolete Junior (1,2 mg na pastylkę), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 wynosiła 192-538 mg/kg u szczurów oraz 108-195 mg/kg u myszy, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej. Długotrwałe podawanie u królików nie wywołało zmian makropatologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały toksyczności rozwojowej, zaburzeń okołoporodowych ani wpływu na płodność, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u populacji reprodukcyjnej.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, chlorek cetylopirydyniowy, czwartorzędowy związek amoniowy, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie odkażające, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa leku, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabacol 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gabapentyny (Gabacol) wskazują na brak jednoznacznych dowodów na działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, mimo że u samców szczurów poddanych najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę (około 10-krotnie wyższej niż maksymalne stężenia u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. Gabapentyna nie wykazała działania mutagennego w standardowych testach in vitro i in vivo, nie indukowała aberracji chromosomowych ani mikrojąderek w szpiku kostnym. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg (około 5-krotnie przekraczających dawkę ludzką w przeliczeniu na mg/m²).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gabapentyna, genotoksyczność, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał rakotwórczy, teratogenność, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały, że lek jest dobrze tolerowany przez zwierzęta laboratoryjne przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie przekraczające ludzką ekspozycję stwierdzono zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Niekorzystny wpływ na płodność i narządy rozrodcze szczurów obserwowano wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne, a zmiany te miały charakter przemijający lub były związane z procesami zwyrodnieniowymi o minimalnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania genotoksycznego pregabaliny.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalin reddy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, tolerancja leku, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tiotepy wykazały jej genotoksyczność zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako alkilującego. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, wskazując na potencjalne ryzyko kancerogenności u ludzi. Ponadto, tiotepa wykazuje toksyczny wpływ na układ rozrodczy – u samców myszy obserwowano zaburzenia spermatogenezy, a u samic negatywny wpływ na czynność jajników. Działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów oraz królików, gdzie stwierdzono powstawanie wad rozwojowych i obumieranie płodów, nawet przy dawkach niższych niż stosowane klinicznie u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, czynność jajników, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, genotoksyczność, lek alkilujący, obumarcie płodu, spermatogeneza, teratogenność, tiotepa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, wady rozwojowe, zaburzenia płodności, zagrożenie zdrowotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zmianami czynnościowymi (w tym enzymów wątrobowych) oraz morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne i martwica hepatocytów. Mechanizm toksyczności wiąże się z metabolitem UDCA – kwasem litocholowym, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co eliminuje kliniczne znaczenie tych obserwacji. Badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, potwierdzając brak uszkodzeń materiału genetycznego i bezpieczeństwo długoterminowego stosowania UDCA.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, hepatotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, przewód żółciowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon (40 mg) i nalokson (20 mg), wykazały brak istotnego wpływu na płodność oraz rozwój zarodkowo-płodowy przy stosowaniu odpowiednich dawek. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. u szczurów i do 125 mg/kg mc. u królików nie indukował wad rozwojowych, choć przy najwyższej dawce (125 mg/kg mc.) zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz zwiększoną częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a wyższe dawki (6 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa, powiązane z toksycznością u matek. Nalokson w bardzo dużych dawkach (800 mg/kg mc./dobę) nie wykazywał działania teratogennego, jednak powodował zwiększoną śmiertelność noworodków szczura, bez wpływu na rozwój przeżyłych osobników.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, naloksonu chlorowodorek, NOAEL, oksykodon z naloksonem, oksykodonu chlorowodorek, potencjał klastogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran Comfort 50 mg/g
Przedkliniczne badania acyklowiru zawartego w kremie Heviran Comfort (50 mg/g) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji czynnej. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały potencjału onkogennego. W badaniach na szczurach i psach odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy, jednak występowały one jedynie po podaniu ogólnoustrojowym w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Ponadto, badania na dwóch pokoleniach myszy nie wykazały negatywnego wpływu doustnego acyklowiru na płodność, a wielokrotne podawanie doustne u mężczyzn z prawidłową liczbą plemników nie wpływało klinicznie istotnie na liczbę, morfologię ani ruchliwość plemników.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, karcynogenność, krem Heviran Comfort, liczba plemników, modele zwierzęce, morfologia plemników, parametry nasienia, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, ruchliwość plemników, spermatogeneza, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Gadoteridol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Gadoteridol (ProHance) jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce rezonansu magnetycznego, charakteryzującym się osmolalnością 630 mOsm/kg wody (2,2-krotnie wyższą niż osmolalność osocza) oraz lepkością 1,3 cP w 37°C. Preparat jest roztworem hipertonicznym, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do badania. Podawanie gadoteridolu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z alergiami, astmą oskrzelową, padaczką, anemią sierpowatokrwinkową oraz zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²). U tych grup istnieje ryzyko reakcji anafilaktycznych, drgawek, nasilenia hemolizy oraz rozwoju nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF). Zaleca się monitorowanie funkcji nerek przed podaniem oraz dostępność sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej i leków przeciwdrgawkowych podczas badania.
anemia hemolityczna, anemia sierpowatokrwinkowa, astma oskrzelowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie MRI, chelat gadolinu, drgawki, dysfagia, encefalopatia, gadoteridol, hemodializa, hemoglobinopatia, hemoliza, klirens nerkowy, nerkopochodne zwłóknienie układowe, osmolalność, ostra niewydolność nerek, padaczka, paramagnetyczny środek kontrastowy, podanie dokanałowe, przeszczepienie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja idiosynkrazji, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rezonans magnetyczny, roztwór hipertoniczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 250 mg
Badania przedkliniczne azytromycyny wykazały, że podanie dawki 40-krotnie wyższej niż kliniczna może indukować przemijającą fosfolipidozę bez objawów toksyczności u zwierząt. Elektrofizjologiczne testy wskazały na zdolność azytromycyny do wydłużania odstępu QT, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, jednak brak jest dowodów na działanie karcinogenne w innych badaniach. Testy mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego leku.
aberracja chromosomowa, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, odstęp QT, okres okołoporodowy, potencjał rakotwórczy, przewodnictwo sercowe, rozwój płodowy, Sumamed, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Interakcje leku – Lamisil 250 mg
Terbinafina w dawkach 125 mg i 250 mg wykazuje istotne działanie hamujące izoenzym CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym. Szczególnie narażone na interakcje są trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitriptylina, imipramina), beta-adrenolityki (metoprolol, propranolol), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetyna, paroksetyna), leki przeciwarytmiczne klasy 1A, 1B i 1C (propafenon, flekainid) oraz inhibitory MAO typu B (selegilina, rasagilina). Interakcje te mogą skutkować podwyższeniem stężenia tych leków w surowicy, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca i innych powikłań. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne, rozważenie redukcji dawki lub alternatywnej terapii.
amitryptylina, badanie in vitro, badanie in vivo, beta-adrenolityk, CYP2D6, doksepina, elektrokardiografia, enkainid, flekainid, fluoksetyna, fluwoksamina, hepatotoksyczność, imipramina, inhibitor MAO-B, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, klomipramina, Lamisil, lek przeciwarytmiczny, metoprolol, paroksetyna, propafenon, propranolol, rasagilina, selegilina, SSRI, terbinafina, timolol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letrozole Bluefish 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne letrozolu wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc. oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy dawce 100 mg/kg mc. Toksyczność wielokrotnie podawanych dawek przez okres do 12 miesięcy u szczurów i psów była związana głównie z farmakologicznym działaniem leku, z ustalonym NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc. Letrozol wpływał na reprodukcję samic szczurów, zmniejszając liczbę kryć i częstość ciąż oraz zwiększając utratę ciąży przed zagnieżdżeniem zarodka. Badania mutagenności nie wykazały działania genotoksycznego, a w 104-tygodniowych badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy nie stwierdzono nowotworów u samców, natomiast u samic obserwowano zmiany związane z farmakologicznym mechanizmem działania leku (zmniejszenie częstości guzów sutka u szczurów i zwiększenie częstości łagodnych guzów osłonki jajników u myszy).
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, biosynteza estrogenów, dawka NOAEL, genotoksyczność, guz sutka, guz ziarnisty jajnika, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, potencjał mutagenny, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowa, utrata ciąży przedimplantacyjna, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów szyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gensulin R 100 j.m./ml
Gensulin R to insulina ludzka rekombinowana, produkowana metodą DNA przy użyciu bakterii E. coli, zawierająca 100 j.m./ml rozpuszczalnej insuliny ludzkiej. Każdy wkład do wstrzykiwacza zawiera 3 ml roztworu, co odpowiada 300 j.m. insuliny. Preparat jest w 100% zgodny ze składem aminokwasowym naturalnej insuliny ludzkiej, co odróżnia go od insulin zwierzęcych oraz innych analogów insulinowych, które wykazują różnice w sekwencji aminokwasowej. Gensulin R występuje jako jałowy, przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 7,0-7,6, zbliżonym do fizjologicznego pH płynów ustrojowych, dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań we wkładzie.
analog insuliny, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, bakteria E. coli, działanie mutagenne, insulina Gensulin R, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, insulina zwierzęca, pH fizjologiczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, rekombinacja genetyczna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór jałowy, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zovirax Intensive 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej kremu Zovirax Intensive (50 mg/g), wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego u ludzi. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego, co eliminuje obawy dotyczące potencjału nowotworowego przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach na szczurach i psach odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy, jednak występowały one jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne oraz w formie ogólnoustrojowej, co nie odnosi się do miejscowego stosowania kremu Zovirax Intensive.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, karcynogenność, liczba plemników, morfologia plemników, płodność, ruchliwość plemników, spermatogeneza, Zovirax Intensive - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwetiapiny (substancji czynnej Ketipinoru) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany fizjologiczne specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach toksyczności rozwojowej na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, towarzyszącą zmniejszonemu przyrostowi masy ciała samic ciężarnych, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, ekspozycja leku, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, kohabitacja, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, przyrost masy ciała, regulacja hormonalna rozrodu, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AGARTHA 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wildagliptyny, substancji czynnej leku AGARTHA, wykazały brak działania mutagennego oraz brak istotnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów. Dawki niepowodujące działań niepożądanych (NOAEL) ustalono na poziomie 15 mg/kg mc. dla opóźnień przewodzenia impulsów u psów (7-krotna ekspozycja względem Cmax u ludzi), 25 mg/kg mc. u szczurów oraz 750 mg/kg mc. u myszy dla gromadzenia piankowatych makrofagów w płucach (odpowiednio 5- i 142-krotność ekspozycji AUC u ludzi). W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg mc. i 50 mg/kg mc., odpowiednio 10- i 9-krotność ekspozycji u ludzi. W badaniu karcynogenności na szczurach (do 900 mg/kg mc.) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach ≥ 100 mg/kg mc., jednak uznano to za mało istotne klinicznie dla ludzi ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową.
badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, ekspozycja na produkt leczniczy, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofag pęcherzykowy, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, rozwój płodu, toksyczne działanie na zarodek, toksyczność płucna, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, wildagliptyna, wpływ na rozrodczość, zmiana histopatologiczna, zmiana kośćca, zmiana martwicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topotecanum Accord 1 mg/ml
Topotekan wykazuje właściwości genotoksyczne potwierdzone zarówno in vitro (na komórkach chłoniaka mysiego i ludzkich limfocytach), jak i in vivo (mysie komórki szpiku kostnego), co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako inhibitora topoizomerazy I. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, choć u samic zaobserwowano jajeczkowanie mnogie oraz niewielkie zwiększenie częstości strat przedimplantacyjnych, co sugeruje możliwy wpływ na wczesne etapy reprodukcji. Topotekan wykazywał również działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne u szczurów i królików, co podkreśla konieczność ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Promazin Jelfa 50 mg
Produkt leczniczy Promazin Jelfa, zawierający chlorowodorek promazyny w formie tabletek drażowanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera szczegółowych wyników badań toksykologicznych, farmakologicznych ani farmakokinetycznych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych lub in vitro, które dostarczałyby dodatkowych, istotnych klinicznie informacji wykraczających poza te zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek promazyny, dane przedkliniczne, dokumentacja rejestracyjna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, model zwierzęcy, ostrzeżenie specjalne, przeciwwskazanie, środek ostrożności, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka drażowana - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bilant 20 mg
Bilastyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny, z biodostępnością około 61%. Substancja nie ulega istotnemu metabolizmowi, co potwierdza wydalanie w postaci niezmienionej – 28,3% z moczem i 66,5% z kałem. Okres półtrwania wynosi średnio 14,5 godziny, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 5-220 mg. Bilastyna jest substratem P-gp oraz OATP, jednak nie wykazuje klinicznie istotnego hamowania transporterów ani izoenzymów CYP450. Wiązanie z białkami osocza wynosi 84-90%. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się wzrost wartości AUC0-∞ (do 1708,5 ng x godz./ml przy GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz wydłużenie okresu półtrwania (do 18,4 godz.), jednak stężenia pozostają w bezpiecznym zakresie, a eliminacja z moczem jest zachowana.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie bilansu masy, badanie in vitro, badanie in vivo, białko transportujące, bilastyna, biodostępność doustna, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, faza eliminacji, glikoproteina p, izoenzymy cytochromu P450, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przewlekła pokrzywka, stężenie w osoczu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, transporter BCRP, transportery nerkowe, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza - Leksykon substancji czynnych
Kladrybina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania kladrybiny, substancji czynnej Biodribinu (1 mg/ml, roztwór do infuzji), wykazały jej działanie teratogenne u ciężarnych myszy i szczurów, ze szczególnym wpływem na rozwój narządu wzroku płodu. Badania in vitro potwierdziły mutagenne właściwości kladrybiny, manifestujące się pękaniem chromosomów, co wskazuje na potencjalne uszkodzenia materiału genetycznego. Pomimo braku jednoznacznych danych dotyczących kancerogenności, mutagenność substancji wymaga dalszej oceny, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania i ryzyka rozwoju nowotworów wtórnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal 100 mg
Badania przedkliniczne tramadolu chlorowodorku wykazały, że długoterminowe podawanie leku szczurzym i psim modelom laboratoryjnym (doustnie i parenteralnie, do 26 tygodni, a u psów także przez 12 miesięcy) nie powodowało istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ujawniała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, manifestując się objawami ze strony OUN, takimi jak niepokój, ślinienie, drgawki oraz zmniejszony przyrost masy ciała. Szczury tolerowały dawki doustne do 20 mg/kg mc., a psy do 10 mg/kg mc. doustnie oraz do 20 mg/kg mc. doodbytniczo, co jest istotne dla bezpieczeństwa postaci czopkowych. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej tramadol w dawkach powyżej 50 mg/kg mc./dobę powodował u samic szczurów toksyczność oraz zwiększoną śmiertelność noworodków, z opóźnieniami rozwojowymi dotyczącymi kostnienia szkieletu oraz otwierania oczu i ujścia pochwy, jednak bez wpływu na płodność samców i samic. Podobne efekty kostnienia zaobserwowano u królików przy dawkach >125 mg/kg mc.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, drgawka, działanie niepożądane, gruczolak wątrobowokomórkowy, mineralizacja kości, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, substancja niemutagenna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, tramadolu chlorowodorek, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax EC 250 mg/5ml
Dane przedkliniczne dotyczące klarytromycyny wskazują na toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z wczesnymi objawami uszkodzenia wątroby obserwowanymi u małp i psów już po 2 tygodniach terapii. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Toksyczność dotyczyła także żołądka (zmiany błony śluzowej), grasicy i innych tkanek limfoidalnych (wpływ na układ immunologiczny) oraz nerek (zaburzenia funkcji wydalniczej). W badaniach okulistycznych u psów dawki terapeutyczne wywoływały jedynie przekrwienie spojówek i łzawienie, natomiast dawki 400 mg/kg mc./dobę powodowały zmętnienie rogówki i obrzęk. Klarytromycyna nie wykazała działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, erytrocyt, grasica, klarytromycyna, laktacja, leukocyt, nefrotoksyczność, nerka, przekrwienie spojówki, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, stężenie leku, toksyczność nerkowa, toksyczność względem matki, trombocyt, wątroba, zmętnienie rogówki, żołądek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scandivin 30 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mepiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej Scandivin 30 mg/ml, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Ocena toksyczności ogólnej po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki potwierdziła dobry margines bezpieczeństwa. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a test mikrojądrowy u myszy potwierdził brak mutagenności. Badania teratogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały wad rozwojowych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mepiwakaina chlorowodorek, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, praktyka stomatologiczna, profil bezpieczeństwa leku, środek znieczulenia miejscowego, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 7600 j.m. a.Xa/0,8 ml
Przedkliniczne badania nadroparyny wapniowej (Fraxiparine) wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania leku w praktyce klinicznej. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące monitorowanie parametrów klinicznych, hematologicznych, biochemicznych oraz histopatologicznych, nie wykazały istotnych nieprawidłowości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, a długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów.
aberracje chromosomowe, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, Fraxiparine, genotoksyczność, mutagenność, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, właściwości karcinogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa flukonazolu wskazują na brak działania rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki klinicznej u ludzi. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Badania mutagenności, obejmujące testy na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego flukonazolu, co potwierdza brak genotoksyczności tego leku. Badania reprodukcyjne wykazały, że flukonazol nie wpływa na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc. Jednakże, dawki ≥25 mg/kg mc. indukowały zmiany anatomiczne u płodów (np. dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego) oraz opóźnienie kostnienia, a dawki 80-320 mg/kg mc. powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i wady rozwojowe (falistość żeber, rozszczep podniebienia, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki). Wysokie dawki flukonazolu wpływały również na przebieg porodu, powodując jego opóźnienie i przedłużenie, co wiązało się z niewielkim wzrostem liczby płodów martwych i obniżoną przeżywalnością noworodków. Efekty te są prawdopodobnie związane z gatunkowo specyficznym działaniem flukonazolu na obniżenie stężenia estrogenów, nieobserwowanym u kobiet leczonych klinicznie.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak L5178Y, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutagenność, płodność, poród, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy, wada płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin Accord 10 mg/ml
Badania przedkliniczne wykazały, że karboplatyna wykazuje istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne, szczególnie u szczurów, gdzie obserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków oraz wady rozwojowe płodów. Mechanizm ten jest związany z alkilującym działaniem karboplatyny na szybko dzielące się komórki, w tym komórki płodu w okresie intensywnego rozwoju. Ponadto, karboplatyna wykazuje pozytywny potencjał mutagenny zarówno w testach in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na zdolność do indukowania mutacji genetycznych, będących podstawą jej działania przeciwnowotworowego, ale również potencjalnym źródłem uszkodzeń genetycznych w komórkach prawidłowych.
antykoncepcja, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, działanie teratogenne, embriotoksyczność, karboplatyna, mechanizm działania, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, replikacja DNA, toksyczność zarodkowo-płodowa, wiązania krzyżowe DNA, właściwości kancerogenne, związek alkilujący, związek platynowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Orion 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały wpływ na parametry hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II. Ponadto, zaobserwowano istotne zmiany w funkcji nerek, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologiczne zmiany nerek (poszerzenie i zanik kanalików nerkowych) u psów. Zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego były typowe dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, jednak nie miały istotnego znaczenia klinicznego. Dodatkowo, telmisartan wywoływał uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiegać poprzez doustne uzupełnienie soli.
aberracja chromosomowa, aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie in vitro, błona śluzowa żołądka, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka błony śluzowej, parametr czerwonokrwinkowy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piracetam Espefa 1200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności piracetamu wykazały jego niski potencjał toksyczny oraz szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności, podanie pojedynczej dawki do 10 g/kg mc. doustnie u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych działań toksycznych. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego, myszy otrzymywały do 4,8 g/kg mc./dobę, szczury do 2,4 g/kg mc./dobę, a psy dawki od 1 do 10 g/kg mc./dobę przez okres roku, przy czym u psów obserwowano jedynie łagodne, odwracalne zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania parenteralnych form leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, postać parenteralna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ pokarmowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fungotac 10 mg/ml
Fungotac 10 mg/ml to miejscowy preparat przeciwgrzybiczy zawierający klotrymazol, pochodną imidazolu i triazolu (kod ATC: D01AC01). Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej grzybów i ich eliminacji. Klotrymazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, skuteczny wobec dermatofitów, drożdżaków (w tym Candida) oraz pleśni. W badaniach in vitro minimalne stężenia hamujące (MIC) dla różnych grzybów mieszczą się w zakresie <0,062-8,0 µg/ml, co potwierdza wysoką aktywność substancji. Działanie może być grzybostatyczne lub grzybobójcze, zależnie od stężenia w miejscu zakażenia, przy czym zarodniki wykazują mniejszą wrażliwość.
badanie in vitro, badanie in vivo, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błona komórkowa grzyba, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, ergosterol, klotrymazol, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, oporność pierwotna, oporność wtórna, patogen grzybiczny, pleśń, pochodne imidazolu i triazolu, zakażenie grzybicze, zarodnik grzyba