badanie in vitro
Badanie in vitro (łac. „w szkle”) to procedura diagnostyczna lub badawcza przeprowadzana poza żywym organizmem, w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Metoda ta umożliwia analizę komórek, tkanek lub procesów biologicznych w sztucznym środowisku, najczęściej w probówkach, szalkach Petriego lub innych naczyniach laboratoryjnych.
W kontekście medycznym termin „in vitro” często kojarzy się z zapłodnieniem pozaustrojowym (IVF – in vitro fertilization), lecz w rzeczywistości obejmuje szeroki zakres procedur laboratoryjnych. Badania in vitro są niezbędne w diagnostyce klinicznej, mikrobiologii, farmakologii i wielu innych dziedzinach medycyny, umożliwiając analizę patogenów, badanie działania leków czy testowanie biokompatybilności materiałów medycznych.
Techniki in vitro mają fundamentalne znaczenie dla współczesnej medycyny, pozwalając na izolowanie i analizowanie określonych elementów biologicznych bez wpływu czynników występujących w żywym organizmie. Często stanowią pierwszy etap badań przed przejściem do fazy testów na modelach zwierzęcych (in vivo) oraz badań klinicznych z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gasprid 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cyzaprydu, substancji czynnej leku Gasprid, wykazały istotny wpływ na elektrofizjologię mięśnia sercowego. Zarówno badania in vitro, jak i in vivo potwierdziły, że cyzapryd może wydłużać okres repolaryzacji serca, co manifestuje się wydłużeniem odstępu QT w zapisie EKG. Ten mechanizm stanowi podstawę potencjalnego działania proarytmicznego leku, zwłaszcza w określonych warunkach, które mogą nasilać ten efekt. Wydłużenie odstępu QT jest istotnym markerem ryzyka wystąpienia groźnych arytmii komorowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
arytmia komorowa, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cyzapryd, działanie proarytmiczne, elektrofizjologia serca, hipokaliemia, hipomagnezemia, monitorowanie elektrokardiograficzne, odstęp QT, repolaryzacja serca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tibumoca (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tibumoca, zawierającego azelastynę chlorowodorek (137 µg) i flutykazon propionian (50 µg) na dawkę donosową, wykazały, że flutykazon propionian wywołuje efekty typowe dla glikokortykosteroidów związane z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak ekspozycja ogólnoustrojowa przy zalecanych dawkach donosowych jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i karcynogenności flutykazonu nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów w długoterminowych badaniach na myszach i szczurach. Potencjał teratogenny flutykazonu, obejmujący wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, jest minimalny przy stosowaniu donosowym w zalecanych dawkach ze względu na niską ekspozycję systemową.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxodil PPH 12 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej Oxodil PPH, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest układ sercowo-naczyniowy. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) obserwowano przekrwienie, tachykardię, arytmie oraz uszkodzenia mięśnia sercowego, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem agonistów receptorów β2-adrenergicznych przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach reprodukcyjnych odnotowano jedynie nieznaczne zmniejszenie płodności u samców szczurów przy wysokich dawkach, natomiast testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani uszkadzającego DNA.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, formoterol fumaran dwuwodny, kardiomiocyt, łagodny mięśniak macicy, potencjał genotoksyczny, przekrwienie, rozwój nowotworów, selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, stymulacja receptorów β2-adrenergicznych, tachykardia, toksyczność ostra i przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Krka 30 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak działania mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednej próbie in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W ocenie potencjału rakotwórczego stwierdzono brak efektu u szczurów, natomiast u myszy podawanie dawek odpowiadających 6-11-krotności AUC0-24h obserwowanym u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej wywołało rozwój gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych, co wskazuje na efekt rakotwórczy jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy dawkach toksycznych dla samic zaobserwowano toksyczność dla płodu, zwolniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową.
Atorvastatin Krka, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime AptaPharma 2 g
Cefepim, substancja czynna produktu leczniczego Cefepime AptaPharma (1 g i 2 g), został poddany ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących testy in vitro oraz in vivo. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań karcynogennych na modelach zwierzęcych, co oznacza brak danych dotyczących potencjalnego ryzyka rakotwórczości przy długotrwałej ekspozycji. Badania genotoksyczności wykazały brak działania genotoksycznego cefepimu, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia DNA podczas terapii. Ponadto, testy na szczurach dotyczące funkcji rozrodczych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania cefepimu w kontekście reprodukcji.
antybiotyk, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, cefepim, dichlorowodorek jednowodny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogeneza, osmolalność, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, rekonstytucja, uszkodzenie materiału genetycznego, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cisplatyna wykazuje szeroki profil toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi, obejmującymi nefrotoksyczność, mielosupresję, toksyczność żołądkowo-jelitową oraz ototoksyczność, a także neurotoksyczność i immunosupresję u zwierząt. Efekty te pojawiają się przy ekspozycji zbliżonej do stosowanej klinicznie. Substancja wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, co potwierdzają testy in vitro i in vivo, a także badania rakotwórczości na myszach i szczurach, gdzie obserwowano rozwój chłoniaków, gruczolakoraków, włókniakomięsaków oraz białaczki. Cisplatyna ma również udokumentowany potencjał teratogenny i embriotoksyczny, powodując wady rozwojowe i apoptozę pęcherzyków jajnikowych oraz uszkodzenia jąder i spermatogenezy, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności u obu płci.
apoptoza, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, białaczka, brak plemników, chłoniak grasicy, cisplatyna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, gruczolak płuc, gruczolakorak sutka, immunosupresja, mielosupresja, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, potencjał genotoksyczny, spermatogonia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie narządu słuchu, wada rozwojowa, włókniakomięsak, włókniakomięsak nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Norprolac 75 mcg
Chinagolid, substancja czynna preparatu Norprolac, wykazuje niską toksyczność ostrą z LD50 powyżej 357 mg/kg u myszy, >500 mg/kg u szczurów oraz >150 mg/kg u królików. W badaniach toksyczności przewlekłej u samic szczurów zaobserwowano zmniejszenie stężenia cholesterolu oraz zmiany w układzie rozrodczym, takie jak powiększenie jajników, wodomacicze i zapalenie błony śluzowej macicy, które były odwracalne i związane z hamowaniem prolaktyny. Warto podkreślić, że mechanizm ten nie ma bezpośredniego przełożenia na ludzi, gdyż prolaktyna nie uczestniczy u nich w luteolizie. Chinagolid nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, hormon luteinizujący, luteoliza, powiększenie jajników, progesteron, prolaktyna, rozwój płodu, toksyczność ostra i przewlekła, wodomacicze, wpływ na rozrodczość, zapalenie błony śluzowej macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donepesan 10 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Donepesan, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące działania farmakologiczne, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozrodczość. W badaniach na zwierzętach wykazano, że donepezyl działa zgodnie z mechanizmem pobudzania układu cholinergicznego, z minimalnymi działaniami niepożądanymi poza przewidywanym spektrum terapeutycznym. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności w komórkach bakterii i ssaków, a działania klastogenne obserwowano jedynie in vitro przy stężeniach toksycznych i ponad 3000-krotnie wyższych niż stężenia terapeutyczne u ludzi. Test mikrojąderkowy in vivo u myszy nie potwierdził genotoksyczności ani klastogenności donepezylu.
badanie in vitro, badanie kancerogenności, chlorowodorek donepezylu, dawka terapeutyczna, Donepesan, donepezyl, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, stymulacja układu cholinergicznego, test mikrojąderkowy in vivo, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen-SF 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ketoprofenu wykazały charakterystyczny dla NLPZ profil toksyczności, z dominującym wpływem na przewód pokarmowy (rany i owrzodzenia) oraz nerki (uszkodzenia strukturalne i funkcjonalne). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego substancji czynnej. Długoterminowe badania kancerogenności na szczurach i myszach nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co wskazuje na brak potencjału kancerogennego ketoprofenu w warunkach eksperymentalnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kancerogeneza, ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie płodności, owrzodzenie, potencjał mutagenny, przebieg porodu, przewód pokarmowy, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie zagnieżdżenia zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny 75 mcg/h
Przeprowadzone badania przedkliniczne systemu transdermalnego Matrifen zawierającego fentanyl, uwalniającego substancję czynną w dawce 75 µg/h, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy wielokrotnym podaniu. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój wykazała, że fentanyl nie wywołuje teratogenności u szczurów i królików, choć u samic szczurów zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Ponadto, pomimo znamiennego zmniejszenia przeżywalności potomstwa przy dawkach nieznacznie obniżających masę ciała matek, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, hodowla komórkowa, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy i pourodzeniowy, śmiertelność zarodkowa, stężenie terapeutyczne, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etiagen 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej produktu leczniczego Etiagen, wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagennego działania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach odpowiadających klinicznym poziomom ekspozycji, zaobserwowano istotne zmiany w funkcjonowaniu gruczołu tarczowego, w tym odkładanie barwnika u szczurów oraz przerost komórek pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia T₃ w surowicy u makaków jawajskich. Dodatkowo, u tych samych makaków stwierdzono zmniejszenie stężenia hemoglobiny, liczby erytrocytów i leukocytów, co sugeruje potencjalny wpływ na układ krwiotwórczy. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, natomiast u ciężarnych królików przy ekspozycji około 4-krotnie wyższej niż u ludzi zaobserwowano anomalie kostne płodów oraz toksyczne objawy u matek.
anomalia rozwojowa, badanie in vitro, badanie in vivo, diestrus, erytrocyt, funkcja hormonalna tarczycy, funkcja rozrodcza, gruczoł tarczowy, hiperprolaktynemia, kwetiapina, leukocyt, makak jawajski, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, poziom prolaktyny, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, toksyczność, układ krwiotwórczy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności tarczycy, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dentocaine (40 mg + 0,01 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Dentocaine, zawierającego 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 10 µg/ml adrenaliny, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy obejmowały toksyczność przewlekłą, wpływ na rozród oraz potencjał genotoksyczny. W dawkach supraterapeutycznych artykaina wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast adrenalina działa sympatykomimetycznie. Toksyczność po podaniu podskórnym ujawniono u szczurów od 50 mg/kg mc./dobę i u psów od 80 mg/kg mc./dobę po 4 tygodniach, jednakże wyniki te mają ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na jednorazowy sposób stosowania preparatu.
artykaina chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka supraterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu i amlodypiny, substancji czynnych preparatu Aramlessa, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy toksyczności przewlekłej, bez działania mutagennego in vitro i in vivo oraz bez wpływu na płodność szczurów. Nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, choć jako inhibitor ACE może wywoływać grupowe efekty niekorzystne na rozwój płodu, takie jak śmierć płodu czy wady wrodzone. Długoterminowe badania nie wykazały potencjału rakotwórczego peryndoprylu. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Wpływ na płodność był zróżnicowany: brak zaburzeń przy dawkach do 10 mg/kg/dobę, natomiast dawki porównywalne do ludzkich indukowały obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszenie parametrów nasienia u szczurów.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, bezylan amlodypiny, embriotoksyczność, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl z argininą, rakotwórczość, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, teratogenność, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acard 150 mg 150 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna leku Acard 150 mg, nie wykazuje działania rakotwórczego ani mutagennego w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo. Testy genotoksyczności potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutacji związanych z jego stosowaniem w dawkach terapeutycznych. Jednakże, badania na modelach zwierzęcych wykazały istotne działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, a także zaburzenia neurobehawioralne u potomstwa, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu i układu nerwowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, błona śluzowa macicy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, kwas acetylosalicylowy, model zwierzęcy, obniżenie płodności, rozwój układu nerwowego, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na rozród, zaburzenie neurobehawioralne, zaburzenie zagnieżdżenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Vivanta 75 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na różnych modelach zwierzęcych. W badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa u szczurów i małp zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zmniejszoną lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, przy dawkach przekraczających ekspozycję kliniczną. U starszych szczurów albinotycznych dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalna dawka kliniczna (600 mg/dobę) wiązały się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Wpływ na płodność i narządy rozrodcze szczurów był przejściowy i obserwowany przy ekspozycji znacznie przekraczającej terapeutyczną, co wskazuje na minimalne znaczenie kliniczne tych efektów.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, męskie narządy rozrodcze, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność prenatalna, zaburzenia rozwojowe, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Rumianek – Właściwości farmakodynamiczne
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące właściwości przeciwzapalne, powlekające, spazmolityczne, uspokajające, immunomodulujące oraz przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Działanie przeciwzapalne na błony śluzowe przewodu pokarmowego potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, co znajduje zastosowanie w preparatach takich jak Gastrosan fix, gdzie rumianek działa jako środek łagodnie przeciwzapalny i powlekający. W preparatach złożonych, np. Imupret N, udokumentowano dodatkowo działanie immunomodulujące oraz przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne in vitro, co koreluje z obserwowanym klinicznie korzystnym wpływem na infekcje górnych dróg oddechowych. Rumianek wykazuje także łagodne działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego (np. w preparatach Gastrosan fix i Melissed) oraz działa uspokajająco w kompozycjach ziołowych, choć brak jest szczegółowych badań farmakodynamicznych dla efektu sedatywnego.
badanie farmakodynamiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kontrolowane placebo, badanie obserwacyjne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie immunomodulujące, działanie powlekające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczające, działanie uspokajające, efekt sedatywny, infekcja górnych dróg oddechowych, mięsień gładki, podrażnienie błony śluzowej, rumianek pospolity, substancja roślinna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwość spazmolityczna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik pospolity – Właściwości farmakodynamiczne
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące immunomodulację, działanie przeciwzapalne oraz przeciwdrobnoustrojowe (przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe), co potwierdzają badania in vitro i in vivo. Substancja ta wpływa korzystnie na odpowiedź immunologiczną, szczególnie w infekcjach górnych dróg oddechowych, zwiększając odporność organizmu. Kliniczne badania obserwacyjne i porównawcze wskazują na skuteczność preparatów zawierających krwawnik w terapii tych infekcji, choć w niektórych przypadkach oparte są one na tradycyjnym użyciu i ograniczonej liczbie kontrolowanych badań z placebo. W preparatach doustnych, takich jak Imupret N, krwawnik stanowi składnik wyciągu złożonego (1:38) w stosunku 4/36, wykazując działanie immunomodulujące, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, górne drogi oddechowe, infekcja dróg oddechowych, kora dębu, korzeń prawoślazu, krwawnik pospolity, kwiat rumianku, liść orzecha włoskiego, mniszek lekarski, nalewka, odporność organizmu, preparat doustny, preparat miejscowy, profil farmakodynamiczny, układ immunologiczny, właściwości immunomodulujące, ziele skrzypu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego obejmowały długoterminowe infuzje podskórne u szczurów i psów przez 13 oraz 26 tygodni. W miejscu infuzji obserwowano miejscowe reakcje zapalne, takie jak obrzęk, rumień, ból i wrażliwość na dotyk. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg/min odnotowano poważniejsze działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce, nasilone obrzęki oraz zgony związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu psów przy wysokich dawkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom u ludzi leczonych dawkami powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, choć ich zakres nie pozwala na pełną ocenę ryzyka dla rozrodu i rozwoju potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykokinetyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, infuzja podskórna, luźny stolec, obrzęk i rumień, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja w miejscu infuzji, stężenie leku w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wymioty, wypadnięcie odbytu, zmniejszona aktywność ruchowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egzysta 225 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej leku Egzysta, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających klinicznym, z obserwowanymi efektami na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) takimi jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja u szczurów i małp. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność rozwojowa pojawia się jedynie przy dawkach istotnie wyższych niż stosowane u ludzi. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był obserwowany wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej terapeutyczną i miał charakter przejściowy lub związany z naturalnymi procesami zwyrodnieniowymi, co uznano za klinicznie nieistotne.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność rozrodcza, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etiagen 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Etiagen, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne z punktu widzenia ryzyka mutagennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano jednak zmiany wskazujące na potencjalne oddziaływanie leku na funkcję tarczycy, w tym odkładanie barwnika w gruczole tarczowym u szczurów oraz przerost komórek pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia T₃ w surowicy u makaków jawajskich. Dodatkowo, u tych samych makaków stwierdzono zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz liczby czerwonych i białych krwinek, co sugeruje wpływ na układ krwiotwórczy. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i zaćmę, a u królików – zwiększoną częstość skrzywień kości nadgarstka i/lub stępu przy ekspozycji około 4-krotnie wyższej niż u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, czerwone i białe krwinki, diestrus, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hiperprolaktynemia, kwetiapina, parametry hematologiczne, pęcherzyki tarczycy, prolaktyna, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegafortan 0,8 mg/ml
Bromoheksyna, będąca substancją czynną leku Flegafortan (0,8 mg/ml syrop), została poddana wszechstronnym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo pod kątem działania teratogennego, wpływu na płodność oraz potencjału mutagennego i kancerogennego. Badania wykazały brak działania teratogennego oraz toksycznego wpływu na płodność u zwierząt laboratoryjnych. Wyjątkowo, przy ekstremalnie wysokich dawkach rzędu 500 mg/kg masy ciała (około 650-krotnie wyższych niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi), u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźnienie rozwoju płodu, co jednak nie ma zastosowania w standardowej terapii. Testy mutagenne, w tym test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo u myszy, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego bromoheksyny.
W kontekście kancerogenności, długoterminowe badania na szczurach nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów w porównaniu z grupą kontrolną, co potwierdza brak działania rakotwórczego. Zebrane dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa bromoheksyny w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, bez istotnego ryzyka teratogenności, mutagenności, kancerogenności czy negatywnego wpływu na płodność. Obserwowane efekty embriotoksyczne i opóźnienie rozwoju płodu pojawiły się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania leku Flegafortan.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bromoheksyna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Flegafortan, lek mukolityczny, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Interakcje leku – Betahistyna Bluefish 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, dostępna w dawkach 8 mg, 16 mg i 24 mg, nie wykazuje hamującego wpływu na enzymy cytochromu P450 in vivo, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Jednakże, inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywne inhibitory MAO-B, takie jak selegilina, mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do zwiększenia jej stężenia i potencjalnego nasilenia działania farmakologicznego oraz działań niepożądanych. W związku z tym zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas jednoczesnego stosowania tych leków, z możliwością dostosowania dawki betahistyny. Ponadto, betahistyna jako analog histaminy może wchodzić w interakcje z lekami antyhistaminowymi (np. cetyryzyną, loratadyną, difenhydraminą), co może skutkować osłabieniem działania terapeutycznego obu grup leków, dlatego konieczne jest monitorowanie skuteczności terapii i ewentualna korekta dawkowania.
agonista receptorów histaminowych, analog histaminy, badanie in vitro, badanie in vivo, betahistyna, betahistyna dichlorowodorek, cetyryzyna, cytochrom P450, difenhydramina, działanie niepożądane, inhibitor MAO-B, inhibitory MAO, interakcja enzymatyczna, lek antyhistaminowy, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy, selegilina, selektywny inhibitor MAO-B - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadalafil Bluescience 10 mg
Tadalafil Bluescience jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji (kod ATC: G04BE08). Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, skutkując relaksacją mięśni gładkich i poprawą ukrwienia, a tym samym umożliwieniem erekcji wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Lek wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, z działaniem ponad 10 000 razy silniejszym niż na PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz enzymy PDE7-PDE10, oraz około 700 razy silniejszym niż na PDE6, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego i wzroku. Badania kliniczne potwierdziły minimalny wpływ tadalafilu na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie do 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej i 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) oraz brak istotnych zaburzeń widzenia barw u większości pacjentów.
akcja serca, badanie in vitro, ciała jamiste, ciśnienie tętnicze, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, etiologia zaburzeń, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza cGMP, fosfodiesteraza typu 5, hormon folikulotropowy, inhibitor selektywny, koncentracja plemników, kortykosteroidy, metoda podwójnie ślepej próby, mięśnie gładkie, morfologia plemników, parametry hemodynamiczne, spermatogeneza, stymulacja seksualna, substancja aktywna, test 6-minutowego chodu, Test Farnswortha-Munsella, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mykodermina 60 mg/g
Monoetanoloamid kwasu undecylenowego, substancja czynna Mykoderminy w stężeniu 60 mg/g maści, wykazuje niską toksyczność ostrą, potwierdzoną badaniami na myszach i szczurach, gdzie LD50 wynosi odpowiednio 3300 mg/kg (doustnie) i 2500 mg/kg (podskórnie) dla myszy oraz 3000-3500 mg/kg (doustnie) dla szczurów. Długotrwałe podawanie kwasu undecylenowego, związku macierzystego, w dawce 400 mg/kg przez 6-9 miesięcy nie wykazało toksyczności przewlekłej. Test Amesa nie potwierdził działania mutagennego monoetanoloamidu kwasu undecylenowego, a brak formalnych badań rakotwórczości rekompensowany jest ponad 50-letnim doświadczeniem klinicznym z pochodnymi undecylenowymi, które nie wskazuje na zwiększone ryzyko nowotworów.
badanie in vitro, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie toksyczne, funkcja reprodukcyjna, kwas undecylenowy, LD50, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pre- i postnatalny, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proxacin 500 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny, substancji czynnej preparatu Proxacin 500, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła specyficznych efektów niepożądanych, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak działania teratogennego i negatywnego wpływu na płodność. Ponadto, nie stwierdzono istotnego potencjału rakotwórczego, a działanie fototoksyczne i fotomutagenne było słabe i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy DNA. Wskazane jest jednak unikanie ekspozycji na silne promieniowanie UV podczas terapii ze względu na ryzyko fototoksyczności przy klinicznie istotnym narażeniu.
artropatia, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chrząstki stawowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketipinor, nie wykazały potencjału genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. U szczurów zaobserwowano zmiany w pigmentacji tarczycy, natomiast u małp Cynomolgus stwierdzono hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, co wskazuje na możliwy wpływ na funkcję tarczycy i parametry hematologiczne. U psów odnotowano zmętnienie rogówki i zaćmę, co sugeruje potencjalne ryzyko dla narządu wzroku. W badaniach na królikach wykazano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na dawki zbliżone do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciąża urojona, faza międzyrujowa, funkcja tarczycy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, krwinki, kwetiapina, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, toksyczność, trijodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo SR 8 mg
Dane przedkliniczne ropinirolu wskazują na wpływ na rozrodczość, toksyczność oraz bezpieczeństwo farmakologiczne, z uwzględnieniem różnic międzygatunkowych. U samic szczurów dawki 60 mg/kg/dobę (AUC ~2x MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) zwiększały obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD) wywoływały wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC ~4x MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (Cmax 9,5x MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak łączone podanie ropinirolu (10 mg/kg, Cmax 4,8x MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Profil toksyczności obejmuje hipoprolaktynemię, zmiany zachowania, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów (50 mg/kg/dobę) obserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rispolept 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D₂. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano zaburzenia behawioralne rodziców, obniżoną masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa u szczurów. Ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt, a u młodych szczurów i psów odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju oraz dojrzewania płciowego. W badaniu na psach przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż maksymalna u młodzieży (1,5 mg/dobę) nie zaobserwowano zaburzeń wzrostu kości długich, natomiast przy 15-krotnie wyższej dawce wystąpiły wyraźne zmiany kostne i opóźnienie dojrzewania.
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie in vivo, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, funkcje poznawcze, gruczolak endokrynny trzustki, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, hiperprolaktynemia, kość długa, odstęp QT, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, torsade de pointes - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ClinOleic 20% –
Produkt leczniczy ClinOleic 20%, będący mieszaniną oczyszczonego oleju z oliwek i oleju sojowego, wykazał w badaniach toksykologicznych dobrą tolerancję przy infuzji, choć przy wysokich dawkach zaobserwowano typowe zmiany charakterystyczne dla emulsji lipidowych, takie jak gromadzenie tłuszczu i akumulacja barwników w wątrobie, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu w surowicy. W porównaniu do emulsji zawierających wyłącznie olej sojowy, ClinOleic 20% wykazał mniejsze nasilenie peroksydacji lipidów oraz poprawę zasobów witaminy E, co sugeruje korzystniejszy profil antyoksydacyjny preparatu.
badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol w surowicy, cytokina, emulsja do infuzji, emulsja lipidowa, emulsja tłuszczowa, interleukina-2, małopłytkowość, odpowiedź immunologiczna, peroksydacja lipidów, peroksydacja tłuszczów, proliferacja limfocytów, stłuszczenie wątroby, układ immunologiczny, witamina E, właściwości antyoksydacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provera 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa medroksyprogesteronu octanu wykazały zróżnicowany potencjał rakotwórczy zależny od gatunku i drogi podania. Długotrwałe domięśniowe podawanie u psów rasy beagle prowadziło do rozwoju nowotworów sutka, podczas gdy podanie doustne u szczurów i myszy nie wykazało działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, jednoznacznie potwierdziły brak mutagenności tej substancji. Wysokie dawki medroksyprogesteronu octanu wykazują działanie hamujące płodność, które jest odwracalne po zakończeniu terapii, co ma istotne znaczenie kliniczne.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, hamowanie płodności, mechanizm działania, medroksyprogesteronu octan, nowotwór sutka, podanie domięśniowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Elvanse 50 mg
Elvanse, zawierający lisdeksamfetaminę dimezylan, jest sympatykomimetykiem o działaniu ośrodkowym, stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Substancja ta jest prolekiem, który po doustnym podaniu ulega hydrolizie w erytrocytach do aktywnej deksamfetaminy, odpowiedzialnej za efekt terapeutyczny. Mechanizm działania obejmuje blokadę wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy oraz zwiększenie ich wydzielania w przestrzeni synaptycznej. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach 20, 30, 40, 50, 60 i 70 mg, odpowiadających ekwiwalentom deksamfetaminy odpowiednio 5,9 mg do 20,8 mg. Dawkowanie polega na jednokrotnym podaniu rano, a działanie utrzymuje się przez 13 godzin u pacjentów pediatrycznych i 14 godzin u dorosłych.
badanie in vitro, biotransformacja, deksamfetamina, dopamina, działanie pobudzające, erytrocyt, kapsułka twarda, lisdeksamfetaminy dimezylan, monoamina, niekatecholaminowa amina sympatykomimetyczna, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, prolek, przestrzeń postsynaptyczna, przestrzeń presynaptyczna, Skala nasilenia objawów ADHD, skala ogólnej oceny poprawy klinicznej, sympatykomimetyk o działaniu ośrodkowym, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren SR 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (fumaranu) zawartej w leku Bonogren SR nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy u szczurów, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy u psów. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, działanie genotoksyczne, faza porujowa, fumaran kwetiapiny, gruczoł tarczowy, hipertrofia komórek pęcherzykowych, kość stępu, krwinki białe, krwinki czerwone, małpa cynomolgus, pigmentacja tarczycy, płodność męska, poziom hemoglobiny, poziom prolaktyny, skrzywienie nadgarstka, toksyczność kwetiapiny, trijodotyronina, układ endokrynny, zaćma, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acitren 25 mg
Badania przedkliniczne acytretyny wykazały niską toksyczność ostrą, z LD50 przekraczającą 8 g/kg masy ciała u szczurów i myszy. W badaniach podostrych i długoterminowych dawki do 1 mg/kg/dobę nie wywoływały toksyczności, natomiast dawki 3 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie masy ciała, wzrost stężeń cholesterolu, trójglicerydów, fosfatazy alkalicznej oraz zaburzenia kostnienia. Wyższe dawki (10-50 mg/kg/dobę) indukowały objawy hiperwitaminozy A, takie jak hiperplazja naskórka i gruczołów łojowych, leukocytoza oraz zahamowanie spermatogenezy, które były odwracalne po odstawieniu leku. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a nawet zaobserwowano zmniejszenie częstości niektórych nowotworów przy dawkach do 3 mg/kg/dobę przez 2 lata.
13-cis-acytretyna, acytretyna, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, gruczoły łojowe, HDL, hiperplazja naskórka, hiperwitaminoza A, LD50, LDL, leukocytoza, morfologia plemników, nieprawidłowości chromosomalne, rozszczep podniebienia, ruchliwość plemników, śmiertelność okołoporodowa, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, trójglicerydy, wady rozwojowe kości, właściwości mutagenne, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Pirfenidon wykazuje wielokierunkowe działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne, potwierdzone w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych włóknienia płuc. Mechanizm obejmuje hamowanie proliferacji fibroblastów, redukcję produkcji białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz ograniczenie biosyntezy i gromadzenia macierzy zewnątrzkomórkowej indukowanej przez TGF-β i PDGF. W leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę podawany trzy razy dziennie przez 52-72 tygodnie istotnie zmniejsza spadek procentowej wartości należnej natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz poprawia wyniki testu 6-minutowego marszu (6MWT). W badaniach fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3) wykazano, że pirfenidon redukuje ryzyko spadku FVC o ≥10% lub zgonu (np. 17% vs 32% w PIPF-016) oraz zmniejsza umieralność całkowitą (HR 0,52; 95% CI 0,31-0,87) w ciągu pierwszych 12 miesięcy terapii.
badanie in vitro, cytokina prozapalna, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie antyfibrotyczne, działanie przeciwzapalne, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, monoterapia, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność płuc, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, proliferacja fibroblastów, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie płuc - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt złożony Febrisan Zatoki zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg). Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wskazują, że paracetamol charakteryzuje się LD50 u szczurów wynoszącą 1944 mg/kg (dożołądkowo) oraz 1205 mg/kg (dootrzewnowo), a u myszy 310 mg/kg (podskórnie) i 367 mg/kg (dootrzewnowo). Paracetamol nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, nie jest teratogenny przy dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową, jednak obserwowano zaburzenia spermatogenezy i zanik jąder u szczurów. Fenylefryna wykazuje LD50 na poziomie 350 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u myszy, nie wykazuje działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących jej wpływu na reprodukcję i teratogenność. Kofeina wykazuje silne działanie mutagenne in vitro oraz potencjalne działanie teratogenne przy dużych dawkach, jednak brak jest danych dotyczących jej toksyczności ostrej i wpływu na reprodukcję.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fenylefryna, kofeina, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, podanie podskórne, produkt złożony, Salmonella typhimurium, spermatogeneza, test Amesa, toksyczność ostra, toksykologia, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Orzech włoski – Właściwości farmakodynamiczne
Liść orzecha włoskiego (Juglans regia L., folium) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Imupret N, gdzie stanowi 4 części na 26 części mieszanki, wykazując wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne. W badaniach in vitro potwierdzono jego właściwości immunomodulujące, przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne oraz przeciwzapalne, co jest istotne w terapii infekcji górnych dróg oddechowych. Mechanizmy przeciwwirusowe mogą być związane z obecnością związków fenolowych, natomiast działanie przeciwzapalne zostało udokumentowane zarówno in vitro, jak i in vivo, co przekłada się na łagodzenie objawów takich jak ból gardła czy obrzęk błony śluzowej. Działanie przeciwbakteryjne może wspierać leczenie infekcji bakteryjnych lub zapobiegać wtórnym zakażeniom bakteryjnym po infekcjach wirusowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, ból gardła, działanie immunomodulujące, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, Imupret N, infekcja górnych dróg oddechowych, Juglans pulvis, kora dębu, korzeń prawoślazu, kwiat rumianku, liść orzecha włoskiego, obrzęk błony śluzowej, preparat homeopatyczny, schorzenie górnych dróg oddechowych, układ odpornościowy, wtórne zakażenie bakteryjne, ziele krwawnika pospolitego, ziele mniszka lekarskiego, ziele skrzypu, związek fenolowy