Interakcje leku
Inventum Max 50 mg

Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (500 mg 2x/dobę), powodują wzrost Cmax syldenafilu o 300% i AUC o 1000%, co wymaga ograniczenia dawki syldenafilu do maksymalnie 25 mg na 48 godzin lub unikania jednoczesnego stosowania. Sakwinawir zwiększa Cmax o 140% i AUC o 210%, a erytromycyna podnosi AUC o 182%, co sugeruje konieczność rozważenia zmniejszenia dawki syldenafilu do 25 mg. Induktory enzymów CYP, takie jak bozentan (125 mg 2x/dobę) i ryfampicyna, znacząco obniżają stężenia syldenafilu (AUC o 62,6% i Cmax o 55,4% w przypadku bozentanu), co może wymagać zwiększenia dawki. Sok grejpfrutowy i cymetydyna powodują umiarkowane wzrosty stężenia syldenafilu (odpowiednio niewielkie i o 56%), zwykle bez konieczności korekty dawki.

Interakcje produktu Inventum Max (50 mg) z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Syldenafil, substancja czynna leku Inventum Max, wchodzi w interakcje z różnymi produktami leczniczymi, co może mieć istotne znaczenie kliniczne. Interakcje te są uwarunkowane głównie metabolizmem syldenafilu przez układ enzymatyczny cytochromu P450, zwłaszcza jego izoenzym 3A4 i w mniejszym stopniu 2C9, co wykazano w badaniach in vitro.1

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu

Inhibitory CYP3A4 mogą znacząco zmniejszać klirens syldenafilu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia we krwi. Analizy populacyjne danych farmakokinetycznych z badań klinicznych potwierdziły to zjawisko. W przypadku jednoczesnego stosowania syldenafilu z inhibitorami CYP3A4, gdy o leczeniu decyduje lekarz, należy rozważyć zastosowanie najmniejszej dostępnej dawki początkowej 25 mg.2

Szczególnie silne interakcje występują z określonymi inhibitorami proteazy HIV:

  • Rytonawir (500 mg 2 razy na dobę) powodował zwiększenie Cmax syldenafilu o 300% (4-krotny wzrost) i wzrost AUC syldenafilu w surowicy o 1000% (11-krotne zwiększenie). Po 24 godzinach stężenie syldenafilu wynosiło wciąż około 200 ng/ml w porównaniu z 5 ng/ml po podaniu samego syldenafilu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru. Jeśli konieczne jest podanie obu leków, maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.3
  • Sakwinawir (1200 mg 3 razy na dobę) powodował zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% i wzrost AUC syldenafilu o 210%. Syldenafil nie wpływał na parametry farmakokinetyczne sakwinawiru.4

Inne ważne interakcje dotyczą:

  • Erytromycyna (500 mg 2 razy na dobę przez 5 dni) jako swoisty inhibitor CYP3A4 powodowała zwiększenie AUC syldenafilu o 182%.5
  • Azytromycyna (500 mg na dobę przez 3 dni) nie wykazała wpływu na parametry farmakokinetyczne syldenafilu i jego głównego metabolitu.6
  • Cymetydyna (800 mg), inhibitor cytochromu P450 i nieswoisty inhibitor CYP3A4, powodowała zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy o 56%.7
  • Sok grejpfrutowy, będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy.8

Produkty zobojętniające kwas solny (wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu) w jednorazowych dawkach nie wpływały na dostępność biologiczną syldenafilu.9

Induktory enzymów CYP mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę syldenafilu. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników płci męskiej, równoczesne podawanie antagonisty endoteliny – bozentanu (induktor CYP3A4, CYP2C9 oraz prawdopodobnie CYP2C19) w dawce 125 mg dwa razy na dobę z syldenafilem (80 mg trzy razy na dobę) powodowało zmniejszenie wartości AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax syldenafilu o 55,4%. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, mogą powodować jeszcze większe zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.10

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

W badaniach in vitro syldenafil wykazuje słabe właściwości inhibicyjne wobec izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 > 150 μM). Biorąc pod uwagę, że maksymalne stężenia syldenafilu w surowicy po zastosowaniu zalecanych dawek wynoszą około 1 μM, jest mało prawdopodobne, by syldenafil wpływał istotnie na klirens substratów tych izoenzymów.12

  • Riocyguat – badania wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu, jest przeciwwskazane.13
  • Leki alfa-adrenolityczne – jednoczesne stosowanie może prowadzić do objawowego niedociśnienia u nielicznych, podatnych chorych, szczególnie w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. W badaniach z doksazosyną (4 mg i 8 mg) średnie dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi w pozycji leżącej wynosiło 7/7 mmHg, 9/5 mmHg i 8/4 mmHg, a w pozycji stojącej odpowiednio 6/6 mmHg, 11/4 mmHg i 4/5 mmHg (w zależności od dawki syldenafilu). Podczas jednoczesnego podawania syldenafilu i doksazosyny u pacjentów ustabilizowanych w wyniku leczenia doksazosyną w nielicznych przypadkach występowały objawy niedociśnienia ortostatycznego, takie jak zawroty głowy i zamroczenie, ale nie dochodziło do omdleń.14
  • Nikorandyl – jest połączeniem aktywatora kanału potasowego i azotanu. Ze względu na zawartość azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem.15
  • Sakubitryl z walsartanem – przyjęcie pojedynczej dawki syldenafilu u pacjentów stosujących to połączenie wiązało się z istotnie większym obniżeniem ciśnienia krwi niż w przypadku monoterapii sakubitrylem z walsartanem.16
  • W odniesieniu do innych leków nie wykazano istotnych interakcji w przypadku:

    • Tolbutamidu (250 mg) i warfaryny (40 mg) – metabolizowanych przez CYP2C917
    • Kwasu acetylosalicylowego (150 mg) – syldenafil nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia18
    • Leków przeciwnadciśnieniowych różnych grup (diuretyki, beta-adrenolityki, inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II, leki rozszerzające naczynia, blokery kanałów wapniowych i in.)19

    Jednocześnie, w specyficznym badaniu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, podczas jednoczesnego stosowania syldenafilu (100 mg) i amlodypiny obserwowano dodatkowe obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego o 8 mmHg i rozkurczowego o 7 mmHg (w pozycji leżącej).20

    Interakcje leku Inventum Max z alkoholem

    Syldenafil w dawce 50 mg nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.21 Jednakże należy zachować ostrożność, ponieważ alkohol może nasilać działanie hipotensyjne, co w połączeniu z syldenafilem mogłoby prowadzić do objawowego niedociśnienia szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe.

    Spożycie alkoholu może również czasowo zaburzać zdolność do osiągnięcia erekcji, co może zmniejszyć skuteczność leku Inventum Max. Pacjenci powinni być świadomi tego potencjalnego efektu i ograniczyć spożycie alkoholu podczas stosowania leku.

    Tabela istotnych interakcji leku Inventum Max

    Produkt leczniczy/substancja Opis interakcji Poziom istotności interakcji Zalecenia
    Azotany i donory tlenku azotu Znaczne nasilenie działania hipotensyjnego azotanów Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
    Riocyguat Nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
    Rytonawir i inne silne inhibitory proteazy HIV Znaczący wzrost stężenia syldenafilu (Cmax o 300%, AUC o 1000%) Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Jeśli konieczne, maksymalna dawka syldenafilu: 25 mg/48h
    Nikorandyl Poważne interakcje ze względu na zawartość azotanu Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
    Sakwinawir Znaczące zwiększenie stężenia syldenafilu (Cmax o 140%, AUC o 210%) Średni Rozważyć zmniejszenie dawki syldenafilu
    Erytromycyna, ketokonazol, itrakonazol Znaczące zwiększenie stężenia syldenafilu (dla erytromycyny AUC o 182%) Średni Rozważyć rozpoczęcie od dawki 25 mg syldenafilu
    Leki alfa-adrenolityczne (np. doksazosyna) Dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi, ryzyko niedociśnienia ortostatycznego Średni Zachować ostrożność, stosować z odstępem czasowym
    Cymetydyna Zwiększenie stężenia syldenafilu o 56% Niski Zazwyczaj nie wymaga dostosowania dawki
    Bozentanem Zmniejszenie AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4% Średni Może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu
    Ryfampicyna i inne silne induktory CYP3A4 Znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu Średni Może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu
    Sok grejpfrutowy Niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu Niski Zazwyczaj nie wymaga dostosowania dawki
    Alkohol Brak nasilenia działania hipotensyjnego przy umiarkowanym stężeniu alkoholu we krwi Niski Zalecane ograniczenie spożycia alkoholu
    Sakubitryl z walsartanem Istotnie większe obniżenie ciśnienia krwi Średni Zachować ostrożność, monitorować ciśnienie krwi
    Amlodypina Dodatkowe obniżenie ciśnienia o 8/7 mmHg (skurczowe/rozkurczowe) Niski Zazwyczaj nie wymaga dostosowania dawki, monitorować ciśnienie
    Warfaryna, tolbutamid Brak istotnych interakcji Bardzo niski Nie wymaga dostosowania dawki
    Kwas acetylosalicylowy Brak wpływu na czas krwawienia Bardzo niski Nie wymaga dostosowania dawki
    1. 10.04.2026
    2. www.leksykon.com.pl