badanie in vitro
Badanie in vitro (łac. „w szkle”) to procedura diagnostyczna lub badawcza przeprowadzana poza żywym organizmem, w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Metoda ta umożliwia analizę komórek, tkanek lub procesów biologicznych w sztucznym środowisku, najczęściej w probówkach, szalkach Petriego lub innych naczyniach laboratoryjnych.
W kontekście medycznym termin „in vitro” często kojarzy się z zapłodnieniem pozaustrojowym (IVF – in vitro fertilization), lecz w rzeczywistości obejmuje szeroki zakres procedur laboratoryjnych. Badania in vitro są niezbędne w diagnostyce klinicznej, mikrobiologii, farmakologii i wielu innych dziedzinach medycyny, umożliwiając analizę patogenów, badanie działania leków czy testowanie biokompatybilności materiałów medycznych.
Techniki in vitro mają fundamentalne znaczenie dla współczesnej medycyny, pozwalając na izolowanie i analizowanie określonych elementów biologicznych bez wpływu czynników występujących w żywym organizmie. Często stanowią pierwszy etap badań przed przejściem do fazy testów na modelach zwierzęcych (in vivo) oraz badań klinicznych z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Taconal 20 mg/g
Mupirocyna, będąca składnikiem aktywnym leku Taconal w stężeniu 20 mg/g, jest antybiotykiem do stosowania miejscowego o kodzie ATC D06AX09. Jej mechanizm działania polega na specyficznym i odwracalnym hamowaniu syntetazy izoleucynowej t-RNA, co uniemożliwia bakteriom syntezę niezbędnych białek. Preparat wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwbakteryjnej, obejmujące bakterie Gram-dodatnie, w tym Staphylococcus aureus (w tym szczepy metycylinooporne MRSA), inne gronkowce oraz paciorkowce, a także bakterie Gram-ujemne, takie jak Escherichia coli i Haemophilus influenzae. Warto podkreślić, że skuteczność mupirocyny wobec MRSA stanowi istotną zaletę w terapii zakażeń skóry wywołanych przez oporne szczepy.
antybiotyk miejscowy, badanie in vitro, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, działanie przeciwbakteryjne, Escherichia coli, gronkowiec, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny miejscowy, MRSA, mupirocyna, paciorkowiec, Staphylococcus aureus, staphylococcus aureus mrsa, syntetaza izoleucynowa t-RNA, synteza białka bakteryjnego, szczep metycylinooporny, Taconal, zakażenie skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Almozen 12,5 mg
Przedkliniczne badania almotryptanu, substancji aktywnej leku Almozen (12,5 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Działania niepożądane oraz efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne poziomy osiągane u ludzi. Badania obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu oraz wpływ na reprodukcję, przy czym ryzyko działań niepożądanych w tych obszarach jest minimalne przy standardowej terapii. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności almotryptanu, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) potwierdziły brak działania kancerogennego, co podkreśla bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku.
agonista receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan, almotryptanu jabłczan, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja farmakologiczna, genotoksyczność, migrena, powinowactwo do melaniny, rakotwórczość, tkanka oka, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketilept 200 mg 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hemifumaranu kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketilept, obejmowały analizy toksykologiczne, genotoksyczne oraz wpływ na rozrodczość, przeprowadzone in vitro i in vivo. Nie wykazano potencjału genotoksycznego, co jest istotne dla oceny długoterminowego ryzyka karcynogennego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany przy ekspozycjach zbliżonych do klinicznych: u szczurów odkładanie barwnika w gruczole tarczowym, u małp Cynomolgus przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu oraz zmniejszenie hemoglobiny i liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach teratogenności na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu nadgarstka/stępu u płodów, powiązaną z toksycznością matczyną i zmniejszonym przyrostem masy ciała, przy ekspozycjach zbliżonych do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża rzekoma, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemifumaran kwetiapiny, hemoglobina, hormon T3, krwinki, narząd wzroku, okres międzyrujowy, płodność, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych, przykurcz nadgarstka, ryzyko karcynogenne, teratogenność, toksyczność matczyna, zaburzenie funkcji tarczycy, zaćma, zmętnienie soczewki, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Hasco 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego ACIDUM FOLICUM HASCO, zawierającego 15 mg kwasu foliowego uwodnionego, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani farmakologicznego przy stosowaniu dawki terapeutycznej 15 mg. Badania obejmowały standardowe protokoły oceny bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności in vitro i in vivo oraz potencjalnego działania embriotoksycznego i teratogennego. Wyniki wskazują na brak efektów toksycznych, uszkodzeń genetycznych oraz negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, co jest szczególnie istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, kwas foliowy, kwas foliowy uwodniony, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adalift 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna Adalift w dawce 2,5 mg, jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i umożliwia erekcję wyłącznie w warunkach stymulacji seksualnej. W badaniach in vitro wykazano wysoką selektywność tadalafilu wobec PDE5, z ponad 10 000-krotnie silniejszym działaniem na PDE5 niż na inne fosfodiesterazy (PDE1-4, PDE7-10) oraz około 700-krotnie silniejszym niż na PDE6, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, takich jak zaburzenia widzenia. W badaniach klinicznych tadalafil wykazywał szybki początek działania (już po 16 minutach) i utrzymywał skuteczność do 36 godzin, znacząco poprawiając zdolność do odbycia udanego stosunku seksualnego. Nie stwierdzono istotnych zmian hemodynamicznych ani wpływu na ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca u zdrowych ochotników.
badanie in vitro, badanie kontrolowane placebo, cGMP, ciała jamiste prącia, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE5, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, metoda podwójnie ślepej próby, morfologia plemników, pacjent ambulatoryjny, parametry hemodynamiczne, PDE6, relaksacja mięśni gładkich, spermatogeneza, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axotret 20 mg
Izotretynoina wykazuje zróżnicowaną toksyczność ostrą w badaniach na zwierzętach, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg mc. u królików, 3000 mg/kg mc. u myszy oraz ponad 4000 mg/kg mc. u szczurów. W długoterminowych badaniach na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg mc./dobę przez ponad 2 lata) zaobserwowano odwracalne objawy toksyczności, takie jak częściowe wypadanie włosów i podwyższone stężenie trójglicerydów w osoczu, bez zmian w komórkach wątrobowych charakterystycznych dla hiperwitaminozy A. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga restrykcyjnych środków ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym. W badaniach na samcach nie stwierdzono negatywnego wpływu na parametry nasienia ani na rozwój zarodka po zapłodnieniu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, budowa plemnika, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna medialna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, parametry nasienia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, ruchliwość plemników, stężenie trójglicerydów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luivac –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Luivac, zawierającego lizat bakteryjny, wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu doustnym w dawce do 1500 mg/kg m.c. u myszy i szczurów, co znacznie przekracza dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. W badaniach podostrych i przewlekłych, prowadzonych na szczurach i małpach przez odpowiednio 28 dni i ponad 6 miesięcy, podawano dawki do 972- i 900-krotnie wyższe niż terapeutyczne, nie obserwując żadnych nieprawidłowości klinicznych, hematologicznych, morfologicznych ani histopatologicznych. Kompleksowa ocena wpływu na rozrodczość u szczurów i królików nie wykazała toksyczności embrionalnej, teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, z wyjątkiem niewielkiego spadku liczebności miotu przy dawce 600-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania w warunkach klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Vitabalans 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tramadolu chlorowodorku, obejmujące okres od 6 do 26 tygodni u szczurów i psów oraz 12-miesięczne badanie u psów, nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych przy dawkach terapeutycznych. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie psychoruchowe, nasilone ślinienie, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Psy tolerowały dawki doustne i doodbytnicze do 20 mg/kg masy ciała, a koty dawki doustne do 10 mg/kg bez działań niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zahamowanie rozwoju potomstwa, objawiające się zaburzeniami kostnienia i opóźnieniami rozwojowymi, natomiast płodność samic i samców nie ulegała zmianie. U królików toksyczność samic występowała od dawki 125 mg/kg, z zaburzeniami rozwoju kostnego u młodych.
badanie in vitro, badanie in vivo, drgawki, działanie niepożądane, działanie toksyczne, gruczolak wątroby, guz płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, płodność, pobudzenie psychoruchowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność, tramadolu chlorowodorek, wpływ na rozród, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceurolex SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (Ceurolex SR) wykazały, że lek wpływa na płodność u samic szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co jednak ma ograniczone znaczenie kliniczne u ludzi. W toksyczności rozwojowej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (~2× MRHD AUC), zwiększoną śmiertelność płodów przy 90 mg/kg/dobę (~3× MRHD AUC) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (~5× MRHD AUC). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (60× MRHD Cmax), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 30× MRHD Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Działania toksyczne obejmują zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, hipotensję, bradykardię, ptozę oraz ślinienie się, wynikające z farmakologicznego mechanizmu działania na receptory dopaminergiczne i układ autonomiczny.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo kardiologiczne, bradykardia, Cmax, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, obumieranie płodów, organogeneza, ptoza, rakotwórczość, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, teratogenność, wady wrodzone, wartość IC50 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pramolan 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne opipramolu dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Pramolan, wykazały niską ostrą toksyczność, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego przy dużych dawkach. W badaniach subchronicznych i chronicznych zaobserwowano toksyczność wielonarządową, obejmującą neurotoksyczność, hepatotoksyczność, uszkodzenia płuc, zmiany skórne oraz powstawanie zaćmy, jednak efekty te występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka mutacji genowych i aberracji chromosomowych związanych z opipramolem.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hepatotoksyczność, neurotoksyczność, opipramol dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, Pramolan, toksyczność matczyna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, zaburzenie lękowe, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmiles 2,5 mg
Przedkliniczne badania zolmitryptanu, substancji czynnej leku Zolmiles, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u pacjentów z migreną (2,5 mg i 5 mg). Stosunek dawki toksycznej do terapeutycznej wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa, co jest istotne w kontekście potencjalnej toksyczności ogólnoustrojowej. Ponadto, kompleksowa ocena genotoksyczności przeprowadzona in vitro i in vivo nie wykazała zdolności zolmitryptanu do uszkadzania materiału genetycznego, eliminując ryzyko genotoksyczne przy stosowaniu w zalecanych dawkach.
agonista receptora 5HT 1B/1D, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakoterapia migreny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tryptan, wiązanie z melaniną, Zolmiles, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meloxistad 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne meloksykamu, substancji czynnej leku Meloxistad, potwierdziły, że jego profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką innych NLPZ. Długotrwałe podawanie dużych dawek u dwóch gatunków zwierząt wywołało typowe działania niepożądane, takie jak choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej oraz martwica brodawek nerkowych. Wpływ na funkcje rozrodcze obejmował zmniejszenie liczby owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność przy dawkach ≥1 mg/kg u szczurów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików. Dawki toksyczne przekraczały 5-10-krotnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (7,5-15 mg), co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, profil toksykologiczny, resorpcja zarodka, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej, właściwość rakotwórcza, zaburzenie owulacji, zahamowanie implantacji - Leksykon substancji czynnych
Albendazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Albendazol, substancja czynna leku Zentel, wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne potwierdzone w badaniach przedklinicznych na szczurach i królikach, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. W badaniach mutagenności i genotoksyczności, przeprowadzonych zarówno in vitro, jak i in vivo, nie stwierdzono szkodliwego wpływu albendazolu na materiał genetyczny, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i genotoksycznego tej substancji.
Ocena kancerogenności albendazolu została wykonana w długoterminowych badaniach na szczurach i myszach, którym podawano dawki 60-krotnie przekraczające zalecane u ludzi. W trakcie tych badań nie zaobserwowano rozrostu nowotworowego związanego z leczeniem, co potwierdza brak działania kancerogennego albendazolu w dawkach terapeutycznych. Podsumowując, albendazol charakteryzuje się określonym profilem bezpieczeństwa: mimo działania teratogennego, brak jest dowodów na mutagenność, genotoksyczność oraz kancerogenność, co uzasadnia jego stosowanie w populacjach niebędących w ciąży przy zachowaniu odpowiednich dawek.
albendazol, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności długoterminowej, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, lek przeciwpasożytniczy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozrost nowotworowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Testosteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania testosteronu, obejmujące testy mutagenności in vitro (test Amesa, linie komórek jajnika chomika) oraz eksperymenty na zwierzętach, wykazały brak działania mutagennego tej substancji. Jednakże badania na szczurach wskazały na zwiększoną częstość występowania raka gruczołu krokowego po terapii androgenowej, co sugeruje potencjalne ryzyko kancerogenne związane z testosteronem. Mimo to, nie potwierdzono jednoznacznego związku pomiędzy tymi wynikami a ryzykiem nowotworów u ludzi, a kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne. Ponadto, testosteron może ułatwiać rozwój nowotworów indukowanych przez znane kancerogeny, co wymaga dalszej uwagi w kontekście terapii androgenowej.
androgen, androtop, badanie in vitro, hormon płciowy, mutacja powrotna, mutagenność testosteronu, Nebido, płodność, postać farmaceutyczna, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, preparat testosteronu, profil hormonalny, rak gruczołu krokowego, spermatogeneza, substancja czynna, terapia androgenowa, test Amesa, Testavan, Undestor Testocaps, wirylizacja, zewnętrzne narządy płciowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bazetham Retard 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej Bazetham Retard, przeprowadzono na myszach, szczurach i psach, obejmując zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki. Profil toksyczności odpowiada farmakologicznemu działaniu antagonistów receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak nie mają one znaczenia klinicznego dla dawek terapeutycznych (0,4 mg). Ocena genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazała istotnych właściwości mutagennych, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia DNA przy stosowaniu leku.
antagonista receptora adrenergicznego alfa1, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, EKG, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, karcynogenność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, stężenie prolaktyny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioxetin 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fluoksetyny, substancji czynnej Bioxetinu, wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Szczegółowe analizy toksykologiczne na młodych szczurach wykazały, że podawanie chlorowodorku fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia powodowało nieodwracalne zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zwyrodnienie i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zahamowanie rozwoju żeńskich narządów rozrodczych oraz zmniejszenie płodności. Opóźnienie dojrzewania płciowego obserwowano u samców już przy dawce 10 mg/kg/dobę, natomiast u samic tylko przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, najwyższa dawka (30 mg/kg) indukowała zmiany w układzie kostno-mięśniowym, w tym skrócenie kości udowej oraz zwyrodnienie i martwicę mięśni szkieletowych. Stężenia fluoksetyny i jej metabolitu norfluoksetyny w osoczu zwierząt były porównywalne lub wyższe niż u dzieci, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa pediatrycznego.
badanie in vitro, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluoksetyna, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, martwica jąder, norfluoksetyna, opóźnione dojrzewanie płciowe, potencjał rakotwórczy, przyrost masy kostnej, spermatogeneza, stężenie osoczowe, teratogenność, toksyczność, transporter serotoniny, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zmniejszona płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 1 mg
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywny wpływ na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową oraz przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych osobników po ekspozycji prenatalnej. U młodych zwierząt odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju fizycznego i dojrzewania płciowego, przy czym dawka 3,6-krotnie wyższa od maksymalnej ludzkiej ekspozycji (1,5 mg/dobę) nie wpływała na wzrost kości długich u psów, natomiast dawka 15-krotna wywoływała negatywne efekty rozwojowe.
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie in vivo, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, funkcja poznawcza, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, prolaktyna, przewodnictwo sercowe, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ hormonalny, wydłużenie odstępu QT - Leksykon substancji czynnych
Propranolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne propranololu obejmowały szeroki zakres oceny bezpieczeństwa, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na układ rozrodczy. Doustna LD50 propranololu wyniosła około 600 mg/kg mc., co wskazuje na umiarkowaną toksyczność. W badaniach przewlekłych u szczurów i myszy, przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę przez okres do 18 miesięcy, nie stwierdzono działania rakotwórczego. Dane in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału genotoksycznego leku. Wpływ na układ rozrodczy u dorosłych zwierząt był dawko-zależny i odwracalny: u samic obserwowano działanie antyimplantacyjne przy dawce ≥4 mg/zwierzę podawanej domacicznie lub dopochwowo, natomiast u samców dawki ≥7,5 mg/kg mc. powodowały zmiany histopatologiczne jąder, obniżenie parametrów nasienia i poziomu testosteronu.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek propranololu, działanie antyimplantacyjne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, LD50, NOAEL, potencjał genotoksyczny, propranolol, rozwój neurologiczny, rozwój nowotworów, ruchliwość plemników, stężenie komórek plemników, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Kwetiapina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza brak potencjału mutagennego i klastogennego tej substancji. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w narządach, takie jak odkładanie się barwnika w tarczycy szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmniejszenie hemoglobiny i liczby leukocytów oraz erytrocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co ogranicza ich bezpośrednie znaczenie kliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, kohabitacja, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, mutacja genetyczna, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, przykurcz, stężenie prolaktyny, stężenie T3, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomu, zaćma, zgięcie kości nadgarstka, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finlepsin 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karbamazepiny, substancji czynnej leku Finlepsin w dawce 200 mg, obejmowały ocenę potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro oraz eksperymenty na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości mutagennych karbamazepiny, co wskazuje na brak zdolności do indukowania mutacji genetycznych. Dwuletnie badanie rakotwórczości na szczurach ujawniło zwiększoną częstość występowania guzów wątroby u samic oraz łagodnych nowotworów jąder u samców po długotrwałej ekspozycji na karbamazepinę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g/100 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny (Pentasa) wykazały nefrotoksyczność u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak wartości NOAEL dla szczurów i małp przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi o współczynnik 2-7,2, zarówno pod względem dawek, jak i stężeń w osoczu. Nie zaobserwowano istotnej toksyczności w obrębie przewodu pokarmowego, wątroby oraz układu krwiotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania kancerogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z mesalazyną. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, droga doustna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, hematopoeza, hepatotoksyczność, mesalazyna, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przewód pokarmowy, ryzyko środowiskowe, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, wątroba, zawiesina doodbytnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ParoGen 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paroksetyny obejmowały kompleksową ocenę toksykologiczną, genotoksyczną, rakotwórczą oraz wpływu na rozród i rozwój, przeprowadzoną na modelach zwierzęcych – małpach rezusach i szczurach albinosach. W trakcie badań toksykologicznych zaobserwowano fosfolipidozę u szczurów, typową dla amin lipofilnych, jednak nie stwierdzono jej u naczelnych nawet przy dawkach 6-krotnie przekraczających kliniczne zakresy. Długoterminowe badania rakotwórczości (2 lata) na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego paroksetyny, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości genotoksycznych, co istotnie wspiera profil bezpieczeństwa leku ParoGen.
amina lipofilna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie na naczelnych, badanie toksykologiczne, fosfolipidoza, genotoksyczność, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, opóźnienie kostnienia, paroksetyna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność noworodków, właściwość genotoksyczna, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Optilamid 10 mg/ml
Optilamid (brynzolamid) to inhibitor anhydrazy węglanowej (CA), stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu o stężeniu 10 mg/ml (0,27 mg na kroplę), który obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) poprzez hamowanie izoenzymu CA-II w wyrostkach rzęskowych, co zmniejsza produkcję jonów wodorowęglanowych i transport sodu oraz płynów. W badaniach in vitro wykazano wysoką skuteczność hamowania CA-II z wartościami IC50 = 3,2 nM i Ki = 0,13 nM. W badaniach klinicznych u pacjentów z jaskrą, u których po 4 tygodniach terapii trawoprostem IOP pozostawało >19 mmHg, dodanie brynzolamidu obniżyło średnie dobowe IOP o 3,2-3,4 mmHg, porównywalnie do tymololu (3,2-4,2 mmHg). Preparat charakteryzuje się osmolalnością 250-300 mOsmol/kg i pH 7,3-7,7, zawiera chlorek benzalkoniowy (0,15 mg/ml) jako konserwant.
analog prostaglandyn, anhydraza węglanowa, badanie in vitro, brynzolamid, chlorek benzalkoniowy, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, izoenzym anhydrazy węglanowej II, jaskra, krople do oczu, nadciśnienie oczne, patogeneza, produkt przeciwjaskrowy, trawoprost, tymolol, uszkodzenie nerwu wzrokowego, utrata pola widzenia, wyrostek rzęskowy oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus (250 mg + 1,5625 mg Zn2+)/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wskazują na niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała szeroki margines bezpieczeństwa, z LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 50-krotnie wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych, potwierdzając brak genotoksyczności inozyny pranobeksu. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności zalecanej u ludzi, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń czynności reprodukcyjnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność inozyny pranobeksu, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar mite 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały zależność działań niepożądanych od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako pierwszym narządem dotkniętym toksycznością, obserwowaną już po 14 dniach u psów i małp. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych oraz nerek. U psów dawki zbliżone do terapeutycznych wywoływały zapalenie spojówek i łzawienie, a dawki 400 mg/kg mc./dobę powodowały zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego ani mutagennego klarytromycyny. W badaniach reprodukcyjnych u królików i małp zaobserwowano zwiększoną częstość samoistnych poronień przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, związanych z toksycznością matczyną. U szczurów nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć przy dawce 150 mg/kg mc./dobę odnotowano wady sercowo-naczyniowe, a u myszy przy dawkach 70-krotnie wyższych rozszczep podniebienia (3–30%). Klarytromycyna przenika do mleka samic w okresie laktacji.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, klarytromycyna, LD50, leukopenia, łzawienie, małopłytkowość, niedobór erytrocytów, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, toksyczność leku, uszkodzenie tkanki wątrobowej, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren SR 300 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Bonogren SR, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani mutagennego, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach toksyczności narządowej u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W badaniach rozwojowych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, ekspozycja farmakologiczna, faza porujowa, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormonalna kontrola rozrodu, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, ryzyko mutagenne, skrzywienie kości stępu, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3, toksyczność kwetiapiny, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran Comfort MAX 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej Heviran Comfort MAX, obejmowały szeroki zakres analiz in vitro i in vivo, które potwierdziły brak mutagenności i rakotwórczości leku. Testy genotoksyczności jednoznacznie wykazały, że acyklowir nie stanowi zagrożenia genetycznego dla człowieka, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Długotrwałe badania na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały właściwości onkogennych. Ponadto, standardowe badania embriotoksyczności i teratogenności na królikach, myszach i szczurach nie potwierdziły działania szkodliwego na rozwój płodu, choć w niestandardowych warunkach podania bardzo wysokich dawek podskórnych u samic szczura zaobserwowano wady płodów, co jednak może nie mieć znaczenia klinicznego ze względu na ekstremalne dawki i toksyczność u matek.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne i teratogenne, działanie niepożądane, embriotoksyczność i teratogenność, Heviran, onkogeneza, płodność, spermatogeneza, toksyczność, układ rozrodczy, wady płodu, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fanipos Plus (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Fanipos Plus, zawierającego flutykazon propionian i azelastynę chlorowodorku, wykazały, że flutykazon, typowy glikokortykosteroid, wywołuje efekty toksykologiczne związane z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i kancerogenności flutykazonu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a długoterminowe testy na myszach i szczurach potwierdziły brak zwiększonego ryzyka nowotworów. Wpływ na rozwój płodu, w tym ryzyko rozszczepu podniebienia i opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, obserwowany u zwierząt, jest prawdopodobnie nieistotny klinicznie przy donosowym stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
aerozol donosowy, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paragrippe –
Produkt leczniczy Paragrippe w formie tabletek zawiera substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych 4CH i 5CH, każda w dawce 0,6 mg, w tym Arnica montana, Belladonna, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium sempervirens oraz Sulfur. Nie są dostępne żadne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, co oznacza brak badań na modelach zwierzęcych lub in vitro oceniających toksyczność lub inne potencjalne ryzyko związane z jego składnikami lub ich kombinacją w dawkach obecnych w produkcie. W związku z tym ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych klinicznych oraz nadzorze farmakoterapeutycznym po wprowadzeniu produktu do obrotu.
arnica montana, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium sempervirens, model zwierzęcy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, Paragrippe, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja aktywna, Sulfur - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Macromax 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że stosowanie tego antybiotyku makrolidowego w dawkach do 40-krotnie przekraczających kliniczne dawki terapeutyczne może powodować przemijającą fosfolipidozę, jednak bez klinicznie istotnych objawów toksyczności. W badaniach embriotoksyczności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy wysokich dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz upośledzenie przybierania masy ciała u samic ciężarnych. Dodatkowo, dawka 50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym powodowała opóźnienie kostnienia. Brak długoterminowych badań rakotwórczości jest uzasadniony krótkotrwałym stosowaniem azytromycyny w praktyce klinicznej, co minimalizuje ryzyko potencjalnej kancerogenności.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kostnienie opóźnione, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Len – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasienie lnu (Linum usitatissimum L., semen) jest stosowane jako substancja czynna w produktach leczniczych, jednakże dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone. Nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także brak jest danych dotyczących wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Ponadto, nie wykonano testów genotoksyczności, takich jak testy mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, zarówno in vitro, jak i in vivo, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania mutagennego tej substancji roślinnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, długotrwała ekspozycja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogeneza, medycyna tradycyjna, mutacja genowa, nasienie lnu, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Interakcje leku – Betaserc ODT 24 mg
Dichlorowodorek betahistyny, stosowany w terapii choroby Ménière’a, wykazuje ograniczone ryzyko interakcji lekowych na podstawie badań in vitro. Nie przewiduje się istotnego hamowania enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Istotną uwagę zwraca potencjalna interakcja z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywnymi inhibitorami MAO-B, jak selegilina, które mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do zwiększenia jej stężenia i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, ze względu na strukturalne podobieństwo betahistyny do histaminy, możliwe są interakcje z lekami antyhistaminowymi, które mogą osłabiać wzajemne działanie terapeutyczne poprzez konkurencyjne wiązanie z receptorami histaminowymi. Zaleca się monitorowanie skuteczności terapii i ewentualną modyfikację dawkowania w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków.
aspartam, badanie in vitro, betahistyna, Betaserc ODT, choroba Ménière’a, cytochrom P450, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, farmakodynamika leku, farmakokinetyka, fenyloketonuria, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, lek antyhistaminowy, nietolerancja cukrów, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy, sacharoza, selegilina, selektywny inhibitor MAO-B, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia przedsionkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Teva 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny wskazują na jej względne bezpieczeństwo przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksykologicznych na modelach zwierzęcych, podawanie azytromycyny w dawkach do 40-krotności dawek klinicznych wywoływało przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności. Elektrofizjologicznie wykazano wydłużenie odstępu QT, co jest istotne z punktu widzenia ryzyka arytmii serca. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego w standardowych testach in vitro i in vivo. Brak jest długoterminowych badań rakotwórczości, co jest uzasadnione krótkotrwałym stosowaniem azytromycyny w praktyce klinicznej.
antybiotyk, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, czynność elektryczna serca, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność okołoporodowa, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atostat 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Atostat, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii 4 testów in vitro oraz 1 badaniu in vivo. Badania karcynogenności na szczurach i myszach ujawniły brak działania karcynogennego u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe przy ekspozycji systemowej (AUC 0-24h) 6-11-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi. W standardowych dawkach atorwastatyna nie wykazuje działania karcynogennego, a zmiany nowotworowe pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dystrybucja atorwastatyny, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie osoczowe, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wpływ na płodność, zmiana nowotworowa