Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pentasa 1 g/100 ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny (Pentasa) wykazały nefrotoksyczność u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak wartości NOAEL dla szczurów i małp przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi o współczynnik 2-7,2, zarówno pod względem dawek, jak i stężeń w osoczu. Nie zaobserwowano istotnej toksyczności w obrębie przewodu pokarmowego, wątroby oraz układu krwiotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania kancerogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z mesalazyną. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania mesalazyny dostarczają istotnych informacji dotyczących oceny potencjalnego ryzyka dla pacjentów stosujących lek Pentasa. Dane te obejmują analizę toksyczności narządowej, potencjału mutagennego, klastogennego i kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję.1

Toksyczność narządowa

W badaniach przedklinicznych działanie nefrotoksyczne mesalazyny zostało udokumentowane u wszystkich badanych gatunków zwierząt. Istotnym jest jednak fakt, że wartości NOAEL (ang. No Observed Adverse Effect Level – poziom dawkowania, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych) dla szczurów i małp przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi o współczynnik 2-7,2. Dotyczy to zarówno stosowanych dawek, jak i osiąganych stężeń w osoczu.2

W odniesieniu do pozostałych układów i narządów, nie zaobserwowano znaczących efektów toksycznych oddziałujących na:

  • Przewód pokarmowy – brak istotnej toksyczności w modelach zwierzęcych
  • Wątrobę – nie stwierdzono hepatotoksyczności
  • Układ krwiotwórczy – nie zaobserwowano negatywnego wpływu na hematopoezę

3

Potencjał mutagenny i klastogenny

Ocena potencjału genotoksycznego mesalazyny została przeprowadzona z wykorzystaniem szeregu metodologii badawczych. Zarówno testy in vitro, jak i badania in vivo nie wykazały jakichkolwiek oznak działania mutagennego (powodującego mutacje genowe) ani klastogennego (powodującego uszkodzenia chromosomów). Wyniki te wskazują na brak potencjału genotoksycznego mesalazyny.4

Potencjał kancerogenny

W celu oceny potencjału kancerogennego mesalazyny przeprowadzono długoterminowe badania na modelach zwierzęcych. Badania te, wykonane na myszach i szczurach, nie dostarczyły dowodów na zwiększoną częstość występowania nowotworów, które można by przypisać działaniu mesalazyny. Nie stwierdzono zależnego od mesalazyny wzrostu częstości występowania guzów u badanych zwierząt.5

Toksyczność reprodukcyjna

Przeprowadzono kompleksowe badania wpływu mesalazyny na funkcje rozrodcze, które obejmowały ocenę następujących parametrów:

  • Płodność – nie wykazano negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne
  • Przebieg ciąży – nie stwierdzono zaburzeń w przebiegu ciąży
  • Rozwój zarodka i płodu – nie odnotowano działania teratogennego
  • Poród – nie zaobserwowano komplikacji okołoporodowych
  • Rozwój pourodzeniowy – nie stwierdzono zaburzeń w rozwoju potomstwa

6

Warto podkreślić, że powyższe badania dotyczyły doustnej drogi podania mesalazyny, podczas gdy produkt Pentasa w omawianej postaci jest zawiesiną doodbytniczą.

Ocena ryzyka środowiskowego

Przeprowadzone analizy wykazały, że mesalazyna stosowana w dawkach terapeutycznych nie stwarza zagrożenia dla środowiska naturalnego. Jest to istotny aspekt bezpieczeństwa farmakoterapii, uwzględniający potencjalny wpływ produktów leczniczych na ekosystemy.7

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl