Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etodal 100mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania etofenamatu

W analizie danych toksykologicznych dotyczących etofenamatu stosowanego na skórę należy uwzględnić stopień absorpcji substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki badań przedklinicznych dla tego niesteroidowego leku przeciwzapalnego w postaci żelu (100 mg/g).¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym

Badania toksyczności ostrej przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na szczurach, myszach, świnkach morskich i królikach. W badaniach wykorzystano różne postaci farmaceutyczne etofenamatu. Na podstawie uzyskanych wyników oszacowano, że margines bezpieczeństwa dla stosowania miejscowego u ludzi jest bardzo wysoki – współczynnik przekracza wartość 100.²

Toksyczność subchroniczna i przewlekła

Przeprowadzono szereg badań toksyczności subchronicznej na różnych gatunkach zwierząt. Szczególnie istotne były długoterminowe (12-miesięczne) badania po podaniu doustnym na dwóch grupach zwierząt:³

• Szczury – zastosowano dawki 7, 27 i 100 mg/kg masy ciała na dobę
• Ssaki naczelne – zastosowano dawki 7, 26 i 100 mg/kg masy ciała na dobę

Wyniki badań wykazały, że u szczurów otrzymujących najwyższą dawkę (100 mg/kg mc./dobę) występowały poważne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego oraz owrzodzenia. Te uszkodzenia były powikłane zapaleniem otrzewnej, co przyczyniło się do zwiększonej śmiertelności w tej grupie badanych zwierząt.⁴

U ssaków naczelnych wysokie dawki etofenamatu powodowały:⁵

• Zmniejszenie masy ciała
• Zmniejszenie masy grasicy
• Obniżenie poziomu hemoglobiny

Właściwości mutagenne i rakotwórcze

Potencjał mutagenny etofenamatu badano w licznych testach, zarówno in vitro, jak i in vivo. Przeprowadzone badania skupiały się na ocenie zdolności substancji do indukcji mutacji genowych i chromosomowych. Wszystkie testy dały wyniki negatywne, co pozwoliło z wystarczającą pewnością wykluczyć mutagenne działanie etofenamatu.⁶

Potencjał rakotwórczy substancji oceniano w długoterminowych badaniach z podaniem doustnym na dwóch gatunkach gryzoni:⁷

• Szczury – dawki 7, 21, 63 mg/kg masy ciała na dobę
• Myszy – dawki 15, 45, 140 mg/kg masy ciała na dobę

Wyniki badań nie wykazały zdolności etofenamatu do stymulacji powstawania guzów u badanych zwierząt, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego tej substancji.⁸

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania przedkliniczne potwierdziły, że etofenamat przenika przez barierę łożyskową. Istotną obserwacją jest fakt, że w badaniach na zwierzętach dawka toksyczna dla płodu była niższa niż dawka toksyczna dla organizmu samicy, co wskazuje na zwiększoną wrażliwość rozwijającego się płodu na działanie etofenamatu.⁹

Zidentyfikowano następujące efekty działania etofenamatu na potomstwo zwierząt laboratoryjnych:¹⁰

• U potomstwa szczurów po doustnym podaniu ciężarnym samicom etofenamatu w dawkach od 21 mg/kg mc./dobę (przez okres od 6 do 15 dni) zaobserwowano zwiększenie częstości występowania poszerzenia miedniczek nerkowych
• U szczeniąt po doustnym podaniu sukom etofenamatu w dawkach od 7 mg/kg mc./dobę (przez okres od 6 do 15 dni) stwierdzono zwiększenie częstości występowania dodatkowej, 14 pary żeber

Przenikanie do mleka matki

Wykazano, że etofenamat przenika do mleka matki w postaci kwasu flufenamowego (metabolit etofenamatu). Jednakże stężenia substancji w mleku są na tyle niewielkie, że krótkotrwałe, miejscowe leczenie małych powierzchni ciała nie stanowi podstawy do przerwania karmienia piersią.¹¹