badanie in vitro
Badanie in vitro (łac. „w szkle”) to procedura diagnostyczna lub badawcza przeprowadzana poza żywym organizmem, w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Metoda ta umożliwia analizę komórek, tkanek lub procesów biologicznych w sztucznym środowisku, najczęściej w probówkach, szalkach Petriego lub innych naczyniach laboratoryjnych.
W kontekście medycznym termin „in vitro” często kojarzy się z zapłodnieniem pozaustrojowym (IVF – in vitro fertilization), lecz w rzeczywistości obejmuje szeroki zakres procedur laboratoryjnych. Badania in vitro są niezbędne w diagnostyce klinicznej, mikrobiologii, farmakologii i wielu innych dziedzinach medycyny, umożliwiając analizę patogenów, badanie działania leków czy testowanie biokompatybilności materiałów medycznych.
Techniki in vitro mają fundamentalne znaczenie dla współczesnej medycyny, pozwalając na izolowanie i analizowanie określonych elementów biologicznych bez wpływu czynników występujących w żywym organizmie. Często stanowią pierwszy etap badań przed przejściem do fazy testów na modelach zwierzęcych (in vivo) oraz badań klinicznych z udziałem ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar forte 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały, że jej toksyczność jest zależna od dawki i czasu podawania, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych już po 14 dniach u psów i małp. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych oraz nerek. U psów zaobserwowano działania niepożądane dotyczące narządu wzroku, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach terapeutycznych, a przy dawkach 400 mg/kg mc./dobę pojawiło się zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania szkodliwego na materiał genetyczny, potwierdzając bezpieczeństwo leku w tym zakresie.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, grasica, klarytromycyna, LD50, leukocyt, łzawienie, nefrotoksyczność, obrzęk rogówki, płytka krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, tkanka limfoidalna, toksyczność ostra i przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, wątroba, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefrenex 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej Kefrenex) wskazują na brak działania genotoksycznego w badaniach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku. U szczurów zaobserwowano odkładanie barwnika w tarczycy, natomiast u małp z rodziny Cynomolgus stwierdzono hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz istotne zmniejszenie stężenia trójjodotyroniny (T3), hemoglobiny, leukocytów i erytrocytów. U psów odnotowano zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy. Badania na królikach wykazały zwiększoną częstość zagięcia nadgarstkowego/stępowego u płodów, związane z działaniami niepożądanymi u matek, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, erytrocyt, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, kontrola hormonalna, krew obwodowa, krwinka biała, krwinka czerwona, kwetiapina, leukocyt, narząd wzroku, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, soczewka oka, trójjodotyronina, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki - Leksykon substancji czynnych
Tromantadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku tromantadyny, stosowanego w preparacie Viru-Merz w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g, wykazały brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu miejscowym i ogólnoustrojowym na modelach zwierzęcych. Analizy embriotoksyczności i teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach po dożylnym podaniu substancji nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodkowy i płodowy. Testy mutagenności in vitro i in vivo również potwierdziły brak działania mutagennego chlorowodorku tromantadyny, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsugen 0,4mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde 0,4 mg
Badania przedkliniczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamsugen 0,4 mg, wykazały, że toksyczność ostra i przewlekła jest zgodna z farmakodynamicznym działaniem antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na myszy, szczurach i psach nie stwierdzono istotnych klinicznie efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, choć bardzo wysokie dawki wywoływały zmiany w zapisie EKG u psów, uznane za nieistotne klinicznie. Potencjał genotoksyczny tamsulosyny został wykluczony na podstawie testów in vitro i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku bez ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego i mutacji.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo kardiologiczne, chlorowodorek tamsulosyny, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, proliferacja komórkowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alte forte z miodem 2,25 g/5 ml
Produkt leczniczy ALTE FORTE Z MIODEM zawiera 36 g maceratu z 9 g korzenia prawoślazu lekarskiego w 100 g syropu, gdzie macerat przygotowany jest w stosunku 9:54 z użyciem mieszaniny wody, etanolu (poniżej 0,5% v/v) oraz benzoesanu sodu. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo tego preparatu, w tym toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Brak jest również danych z badań na modelach zwierzęcych i in vitro dotyczących tych aspektów.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, bezpieczeństwo stosowania, dane kliniczne, ekstrahent, genotoksyczność, macerat z korzenia prawoślazu, macerat z prawoślazu, model zwierzęcy, postać farmaceutyczna, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vizibim 0,3 mg/ml
Badania przedkliniczne bimatoprostu, substancji czynnej preparatu Vizibim (0,3 mg/ml), wykazały, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi. W badaniach okulistycznych na małpach stosujących bimatoprost w stężeniu ≥0,3 mg/ml przez rok zaobserwowano zwiększoną pigmentację tęczówki, wynikającą ze wzmożonej produkcji melaniny, bez zmian funkcjonalnych lub mikroskopowych. Dodatkowo, odwracalne zmiany w tkankach okołogałkowych, takie jak poszerzenie szpary powiekowej i bruzdy, były zależne od dawki, jednak mechanizm tych efektów pozostaje niejasny. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu w terapii jaskry.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bimatoprost, funkcje neurobehawioralne, genotoksyczność, jaskra, melanocyty, obumarcie płodu, pigmentacja tęczówki, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, szpara powiekowa, terapia jaskry, tkanki okołooczne, toksyczność, Vizibim - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Aurovitas 250 mg
Przedkliniczne badania azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi indukuje przemijającą fosfolipidozę u zwierząt, jednak bez towarzyszących objawów toksyczności, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tego zjawiska przy standardowym stosowaniu. Elektrofizjologiczne testy wskazały na potencjalne wydłużenie odstępu QT, co może zwiększać ryzyko arytmii serca, podkreślając konieczność monitorowania kardiologicznego u pacjentów. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości ze względu na krótkotrwały charakter terapii azytromycyną, a testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na niski potencjał mutagenny leku.
azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, elektrofizjologia serca, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, kostnienie, mutagenność, odstęp QT, przewodnictwo elektryczne serca, rakotwórczość, rozwój fizyczny i ruchowy, teratogenność, testy mutagenności, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 2,5 mg
Metotreksat, jako lek cytostatyczny działający na tkanki o wysokim wskaźniku proliferacji, wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną w badaniach przedklinicznych, nawet przy dawkach nietoksycznych dla samic. W modelach zwierzęcych potwierdzono jego działanie teratogenne, prowadzące do letalnych wad płodów, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży oraz wymaga ścisłej kontroli u pacjentów w wieku rozrodczym. Długotrwałe badania na szczurach, myszach i chomikach nie wykazały działania karcynogennego, co jest istotne w kontekście terapii przewlekłych schorzeń. Uszkodzenia chromatyny obserwowane w komórkach somatycznych zwierząt i szpiku kostnym ludzi miały charakter przemijający i odwracalny, co zmniejsza ryzyko długoterminowych powikłań genotoksycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba przewlekła, cytostatyk, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka somatyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie w ciąży, szpik kostny, tkanka proliferująca, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromatyny, wada płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ladiva 226 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści maliny właściwej (Rubus idaeus L.) zawartego w produkcie leczniczym Ladiva wykazały ograniczone dane, jednak dostępne wyniki pozwalają na ocenę profilu bezpieczeństwa w kontekście klinicznym. Testy in vitro wykazały pewne dodatnie wyniki genotoksyczności, prawdopodobnie związane z obecnością flawonoidów, w szczególności kwercetyny, naturalnie występujących w wyciągu. Niemniej jednak, badania in vivo, w tym test mikrojądrowy na modelu mysim, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego produktu. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, flawonoidy, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kwercetyna, potencjał genotoksyczny, rakotwórczość, rozwój potomstwa, Rubus idaeus, suchy wyciąg wodny, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liści maliny właściwej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluoksetyna EGIS 10 mg
Dane przedkliniczne fluoksetyny wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Badania reprodukcyjne na dorosłych szczurach, z dawkami 1,5, 3,9 oraz 9,7 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, zdolność kojarzenia, rozwój ani parametry reprodukcyjne potomstwa. Natomiast u samców myszy poddanych dawce około 31 mg/kg masy ciała przez 3 miesiące zaobserwowano spadek masy jąder i hipospermatogenezę, co wiązało się z przekroczeniem maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) i objawami toksyczności. W badaniach na młodych szczurach CD, podawanie fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia skutkowało poważnymi efektami niepożądanymi, takimi jak nieodwracalna degeneracja i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, niedojrzałość dróg rodnych u samic oraz zmniejszona płodność. Opóźnienia dojrzałości płciowej wystąpiły u samców przy dawkach 10 i 30 mg/kg/dobę oraz u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, obserwowano zmniejszenie długości kości udowej oraz zmiany zwyrodnieniowe i martwicze mięśni szkieletowych.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, degeneracja jąder, dojrzałość płciowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluoksetyna, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, norfluoksetyna, przenośnik serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie osoczowe, wakuolizacja nabłonka, zmniejszona płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zanacodar 40 mg
Przedkliniczne badania telmisartanu, substancji czynnej preparatu Zanacodar, wykazały istotne zmiany hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co wymaga monitorowania podczas terapii. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologiczne zmiany takie jak poszerzenie i zanik kanalików nerkowych u psów oraz przerost aparatu przykłębuszkowego u szczurów i psów. Zmiany te, typowe dla antagonistów receptora angiotensyny II, prawdopodobnie nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne) były obserwowane u szczurów i psów, jednak można im zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie in vitro, błona śluzowa żołądka, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametr czerwonokrwinkowy, potas w surowicy, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 400 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące fentanylu, substancji czynnej preparatu Submena, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologii bezpieczeństwa oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały nowych zagrożeń dla ludzi poza tymi opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. W modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne, w tym zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez działania teratogennego. Potencjał mutagenny oceniono na podstawie testów in vitro i in vivo; mutagenność występowała jedynie przy bardzo wysokich stężeniach, znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne, co minimalizuje ryzyko kliniczne.
analiza histologiczna, badanie in vitro, badanie in vivo, cytrynian fentanylu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, komórki ssaków, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, struktura mózgu, test biologiczny, tkanka mózgowa, toksyczność po dawkach wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, toksyczność ogólną oraz posiada określony profil farmakologiczny i toksykologiczny. U samic szczurów dawka 60 mg/kg/dobę (około 2-krotność AUC względem MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, dawka 90 mg/kg/dobę (3× AUC) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (5× AUC) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego agonistycznym działaniem na receptory dopaminowe, manifestując się hipoprolaktynemią, zmianami zachowania, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią, opadaniem powiek i ślinieniem się.
agonista receptorów dopaminowych, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mięsień sercowy, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja kardiomiocytów, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlortalidonu, substancji czynnej w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, chomiki, króliki), co wskazuje na niskie ryzyko indukcji wad wrodzonych przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro ujawniły indukcję aberracji chromosomowych w komórkach ssaków, natomiast badania in vivo na myszach nie potwierdziły działania genotoksycznego na szpik kostny i hepatocyty, co sugeruje ograniczony potencjał mutagenny w warunkach fizjologicznych. Różnice te mogą wynikać z metabolizmu, mechanizmów naprawy DNA oraz farmakokinetyki chlortalidonu.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlortalidon, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, indukcja nowotworów, naprawa DNA, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Allopurynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że allopurynol nie wykazuje właściwości mutagennych ani karcynogennych. W badaniach cytogenetycznych in vitro na ludzkich komórkach krwi w stężeniach do 100 μg/ml oraz in vivo u ludzi w dawkach do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie teratogenności wyniki są niejednoznaczne: podanie dootrzewnowe allopurynolu u myszy w dawkach 50 lub 100 mg/kg m.c. w 10. lub 13. dniu ciąży spowodowało uszkodzenia płodu, natomiast podobne badania u szczurów (120 mg/kg m.c. w 12. dniu ciąży) oraz doustne podawanie u myszy (do 100 mg/kg m.c./dobę), szczurów (do 200 mg/kg m.c./dobę) i królików (do 150 mg/kg m.c./dobę) w okresie organogenezy (8.-16. dzień ciąży) nie wykazały działania teratogennego.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, kamica nerkowa, organogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, transformacja limfocytów, uszkodzenie płodu, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hexvix 8 mmol/l
Hexvix to preparat diagnostyczny zawierający 85 mg heksyl aminolewulinianu chlorowodorku na fiolkę, rozpuszczany w 50 ml rozpuszczalnika, co daje roztwór o stężeniu 1,7 mg/ml (8 mmol/l). Po instylacji do pęcherza moczowego i pozostawieniu na 1 godzinę, dochodzi do selektywnego wewnątrzkomórkowego gromadzenia porfiryn, zwłaszcza protoporfiryny IX (PpIX), w komórkach nowotworowych nabłonka dróg moczowych. Porfiryny te wykazują fluorescencję po wzbudzeniu światłem niebieskim, emitując charakterystyczne światło czerwone, co umożliwia precyzyjną wizualizację zmian nowotworowych podczas cystoskopii fluorescencyjnej. Metoda ta zwiększa wykrywalność zwłaszcza płaskich zmian nowotworowych, które są trudne do identyfikacji w standardowej cystoskopii białym światłem. Należy jednak uwzględnić możliwość wyników fałszywie dodatnich w przypadku aktywnego zapalenia pęcherza moczowego.
aminolewulinian heksylu, badanie cystoskopowe, badanie in vitro, chlorowodorek heksylu aminolewulinianu, cystoskopia, metoda fluorescencyjna, nabłonek dróg moczowych, nowotwór złośliwy, pęcherz moczowy, porfiryny, preparat diagnostyczny, protoporfiryna IX, stan zapalny pęcherza, światło niebieskie, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 100 mg
Analiza przedkliniczna amisulprydu, substancji czynnej leku Symamis, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnego ryzyka toksyczności ogólnoustrojowej ani narządowej. W badaniach na szczurach i psach dawki maksymalnie tolerowane wynosiły odpowiednio 200 mg/kg/dobę i 120 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (AUC). Zaobserwowane zmiany były przewidywalnymi efektami farmakologicznymi lub nieistotnymi toksykologicznie. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, 1,5-4,5-krotność ekspozycji AUC u ludzi) nie wykazały potencjału rakotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności amisulprydu.
amisulpryd, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, genotoksyczność, maksymalna tolerowana dawka, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Difortan tabs 7,5 mg
Meloksykam, substancja czynna leku Difortan TABS, wykazuje typowe dla NLPZ działania niepożądane w badaniach przedklinicznych, zwłaszcza przy długotrwałym podawaniu dużych dawek. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwicę brodawek nerkowych, co wskazuje na ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach dawki ≥ 1 mg/kg m.c. (przekraczające dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, tj. 7,5-15 mg dla osoby 75 kg) powodowały zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność. Nie stwierdzono jednak działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików. Meloksykam wykazuje toksyczność płodową w końcowym okresie ciąży, co jest charakterystyczne dla inhibitorów syntezy prostaglandyn i stanowi przeciwwskazanie do stosowania w trzecim trymestrze.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, owulacja, resorpcja zarodka, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Perindopril/Amlodipine Krka opiera się na badaniach toksyczności, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość obu substancji czynnych. Peryndopryl wykazał odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo oraz brak potencjału rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach. Nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym zmiany nerek płodów i zwiększoną umieralność okołoporodową. W badaniach na szczurach nie zaobserwowano zaburzeń płodności przy stosowaniu peryndoprylu.
antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogeneza, komórka Sertoliego, nefropatia płodowa, peryndopryl z amlodypiną, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, umieralność okołoporodowa, uszkodzenie nerki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calpol 6 Plus 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące paracetamolu w zawiesinie doustnej Calpol 6 Plus (250 mg/5 ml) wskazują na brak działania mutagennego w testach bakteryjnych, jednakże in vitro na komórkach ssaków stwierdzono efekt klastogenny przy stężeniach 3 i 10 mmol/l po 2 godzinach ekspozycji. Testy in vivo na ssakach są nieliczne i dają niejednoznaczne wyniki, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego. W badaniach na szczurach i myszach po doustnym podawaniu paracetamolu zaobserwowano zwiększoną częstość niektórych guzów, jednak dane są niewystarczające do potwierdzenia właściwości rakotwórczych. W hodowlach zarodków szczurzych przy stężeniach ≥0,3 mmol/l przez 48 godzin odnotowano wrodzony, częściowy brak kości pokrywy czaszki, ucisk pęcherzyków ocznych oraz niekompletne wykształcenie krzywizn ciał zarodków, przy czym warunki te znacznie różnią się od ekspozycji u ludzi (stężenie 0,3 mmol/l vs. 0,15 mmol/l u ludzi, czas ekspozycji 48 h vs. 4 h eliminacji).
W badaniach na szczurach podawano doustnie paracetamol w dawce 500 mg/kg/dobę przez 70 dni, co skutkowało zanikiem jąder i zaburzeniami spermatogenezy. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących wpływu paracetamolu na płodność u ludzi, co ogranicza ocenę ryzyka. Ponadto nie dysponujemy konwencjonalnymi badaniami spełniającymi aktualne standardy oceny toksyczności rozrodczej i rozwojowej, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa stosowania Calpol 6 Plus. Przedkliniczne dane należy uwzględnić przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u kobiet w ciąży, karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami płodności.
agenezja kości czaszki, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakoterapii, efekt klastogenny, karcynogenność, model zwierzęcy, mutagenność, paracetamol, teratogenność, test mutagenności bakteryjnej, toksyczność, wada rozwojowa oka, wpływ na płodność, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alikval Duo 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Alikval Duo, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych przy stosowaniu preparatu złożonego. W 13-tygodniowych testach na zwierzętach nie zaobserwowano istotnych efektów niepożądanych przekraczających znane profile bezpieczeństwa poszczególnych substancji. Wildagliptyna wykazywała specyficzne działania, takie jak opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego u psów przy dawce NOAEL 15 mg/kg (7-krotna ekspozycja względem Cmax u ludzi) oraz gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach szczurów i myszy przy NOAEL odpowiednio 25 mg/kg (5-krotna ekspozycja względem AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotna ekspozycja). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, w tym biegunka i obecność krwi w kale, nie miały ustalonej dawki bez efektów niepożądanych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny, a badania reprodukcyjne i rozwojowe wskazały na brak istotnych zaburzeń przy dawkach NOAEL do 75 mg/kg u szczurów i 50 mg/kg u królików, co odpowiada ekspozycjom 9-10-krotnie wyższym niż u ludzi. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły istotnego ryzyka nowotworowego dla ludzi, mimo obserwacji zwiększonej częstości niektórych guzów u myszy przy bardzo wysokich dawkach (do 1000 mg/kg). W badaniach na małpach cynomolgus odnotowano zmiany skórne przy dawkach ≥5 mg/kg, które były odwracalne przy niższych dawkach i nie powodowały zmian histopatologicznych.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, martwica, metformina, naczyniakomięsak krwionośny, nieprawidłowość histopatologiczna, NOAEL, opóźnienie rozwoju, rakotwórczość, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alermed 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Alermed 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, nie zaobserwowano efektów niepożądanych wskazujących na ryzyko dla pacjentów. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału cetyryzyny, co potwierdzono brakiem indukcji mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zdolność rozrodcza, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Allerduo (137 µg flutykazonu propionianu + 50 µg azelastyny chlorowodorku na dawkę, aerozol do nosa) wykazały, że profil bezpieczeństwa obu składników jest zgodny z ich znanymi mechanizmami działania. Flutykazon propionian, typowy glikokortykosteroid, wykazywał działania farmakologiczne związane z nadmierną aktywnością, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego flutykazonu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano zwiększonej częstości nowotworów w dwuletnich badaniach inhalacyjnych u myszy i szczurów. W badaniach rozwojowych odnotowano potencjał teratogenny glikokortykosteroidów, jednak przy donosowym podaniu dawkach terapeutycznych ryzyko jest ograniczone.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, potencjał genotoksyczny, propionian flutykazonu, rozszczep podniebienia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 500 mg
Dane przedkliniczne azytromycyny zawartej w preparacie Sumamed wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ogólnej na zwierzętach wykazały przemijającą fosfolipidozę przy dawkach 40-krotnie wyższych niż kliniczne, bez objawów toksyczności. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały efektów teratogennych. Brak długoterminowych badań rakotwórczości jest uzasadniony krótkotrwałym zastosowaniem leku, co minimalizuje ryzyko potencjalnych efektów nowotworowych.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, krótkotrwała terapia, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, profil bezpieczeństwa leku, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viruzine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna Viruzine Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę. Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna 100 mg/kg mc./dobę. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro na ludzkich limfocytach nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dysfagia, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, właściwość karcinogenna, współczynnik bezpieczeństwa, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tamsulosin APC Instytut, wykazały przewidywalny i akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływ na reprodukcję, potencjał rakotwórczy oraz genotoksyczność. W modelach zwierzęcych (mysz, szczur, pies) zaobserwowano działania niepożądane jedynie przy bardzo dużych dawkach, znacznie przekraczających kliniczne, zgodne z mechanizmem działania jako selektywnego antagonisty receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez istotności klinicznej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u pacjentów.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, mechanizm działania, prolaktyna, rakotwórczość, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine 288,2 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Depakine (288,2 mg/5 ml, syrop) zawierającego sodu walproinian wykazały zróżnicowane wyniki dotyczące potencjału mutagennego. Walproinian nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro na bakteriach i komórkach chłoniaka myszy oraz nie indukował naprawy DNA w hepatocytach szczura. W badaniach in vivo po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani dominujących cech letalnych, natomiast po dootrzewnowym podaniu zaobserwowano uszkodzenia DNA u gryzoni. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Dane dotyczące rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka, natomiast działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów i królików, z obserwacją wad rozwojowych wielu narządów oraz zaburzeń behawioralnych u potomstwa nawet do trzeciego pokolenia.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, hepatocyt, margines bezpieczeństwa, naprawa DNA, narząd rozrodczy, niepłodność męska, NOAEL, pęknięcie nici DNA, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, szpik kostny, układ słuchowy, wada rozwojowa, walproinian, wstrzyknięcie dootrzewnowe, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Zentiva 10 mg
Przedkliniczne badania hydroksyzyny wykazały, że substancja ta nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają badania in vitro i in vivo. W zakresie kardiotoksyczności, hydroksyzyna wpływa na prądy jonowe serca, w tym hamuje prąd potasowy IKr w kanałach hERG, jednak efekt ten pojawia się dopiero przy stężeniach 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne (po dawce 50 mg). W badaniach in vivo na psach nie zaobserwowano wpływu na odstęp QTc, co wskazuje na niski potencjał do wywołania zaburzeń repolaryzacji serca przy standardowym stosowaniu klinicznym.
badanie in vitro, badanie in vivo, elektrokardiogram, embriotoksyczność, genotoksyczność, hydroksyzyna, kanał hERG, odstęp QTc, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, prąd potasowy, profil bezpieczeństwa leku, repolaryzacja mięśnia sercowego, repolaryzacja serca, stężenie terapeutyczne, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okitask 25 mg
Badania przedkliniczne ketoprofenu z lizyną, substancji czynnej leku Okitask (dawka 25 mg zawierająca 40 mg ketoprofenu z lizyną), potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie wykazały zagrożeń wykraczających poza znane ryzyko związane z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie ujawniły potencjału mutagennego, a testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły działania onkogennego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję oraz tolerancji miejscowej potwierdziły brak istotnych zagrożeń, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym oraz minimalizuje ryzyko reakcji nadwrażliwości.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, ketoprofen z lizyną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, reakcja nadwrażliwości, ryzyko onkogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegtac Kaszel 1,6 mg/ml
W badaniach przedklinicznych bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Flegtac Kaszel, nie wykazano działania teratogennego ani wpływu na płodność zwierząt laboratoryjnych. W badaniach na królikach zaobserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźnienie rozwojowe jedynie przy dawkach około 500 mg/kg, co stanowi 625-krotność maksymalnej dawki dobowej stosowanej u ludzi, co wskazuje na niskie znaczenie tych efektów w praktyce klinicznej. Testy mutagenności, zarówno in vitro (test Amesa), jak i in vivo (test mikrojąderkowy u myszy), dały wyniki ujemne, potwierdzając brak działania mutagennego bromoheksyny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, bromoheksyny chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, test Amesa, test mikrojąderkowy, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myrelez 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lanreotydu, substancji czynnej Myrelez, wykazały, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (60 mg, 90 mg, 120 mg). Badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały indukcji zmian nowotworowych przy dawkach terapeutycznych, choć zaobserwowano zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji u zwierząt poddawanych codziennym iniekcjom, co różni się od comiesięcznego schematu dawkowania u pacjentów i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału genotoksycznego lanreotydu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, guz podskórny, lanreotyd, lanreotyd octan, miejsce iniekcji, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przesycony roztwór, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, toksyczność ogólna, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana nowotworowa