Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Symamis 100 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Symamis

Kompleksowa analiza danych z badań przedklinicznych dotyczących amisulprydu wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej produktu leczniczego Symamis. Wyniki badań nie wykazały istotnego ryzyka ogólnoustrojowego ani specyficznego narządowego, które mogłoby budzić obawy podczas stosowania klinicznego leku.¹

Badania toksyczności ogólnej

W badaniach toksyczności prowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych obserwowano jedynie określone zmiany u szczurów i psów, które wystąpiły przy dawkach poniżej maksymalnej tolerowanej dawki. Istotne jest podkreślenie, że zaobserwowane zmiany stanowiły albo przewidywalne efekty farmakologiczne związane z mechanizmem działania amisulprydu, albo nie miały istotnego znaczenia toksykologicznego w warunkach eksperymentalnych.²

Maksymalnie tolerowane dawki w badaniach na zwierzętach znacznie przekraczały zalecane dawki terapeutyczne dla ludzi. W szczególności w odniesieniu do wartości AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) maksymalnie tolerowane dawki były:

• U szczurów – 200 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7 krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi³
• U psów – 120 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7 krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi⁴

Badania potencjału rakotwórczego

Przeprowadzone długoterminowe badania potencjału rakotwórczego nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, które mogłoby mieć znaczenie dla populacji ludzkiej. Badania wykonano na dwóch gatunkach gryzoni:

• Myszy – testowano dawki do 120 mg/kg/dobę, nie stwierdzając potencjału rakotwórczego⁵
• Szczury – testowano dawki do 240 mg/kg/dobę, nie stwierdzając potencjału rakotwórczego. Warto zaznaczyć, że dawki podawane szczurom odpowiadały 1,5-4,5 krotności ekspozycji (AUC) spodziewanej u ludzi⁶

Badania potencjału mutagennego

Przeprowadzone badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego amisulprydu w standardowych testach in vitro oraz in vivo, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego podczas stosowania leku.⁷

Badania toksyczności reprodukcyjnej

Badania wpływu amisulprydu na rozrodczość przeprowadzono na trzech gatunkach zwierząt laboratoryjnych: szczurach, królikach i myszach. W żadnym z tych badań nie wykazano działania teratogennego substancji czynnej, co wskazuje na brak potencjału do wywoływania wad rozwojowych u płodów.⁸

Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne wskazują, że amisulpryd – substancja czynna produktu leczniczego Symamis – charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa w zakresie potencjalnej toksyczności ogólnoustrojowej, organowej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.⁹