Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Calipra 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej Calipry, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego podczas terapii. W badaniach rakotwórczych na szczurach nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u myszy przy dawkach przekraczających 6-11-krotnie AUC0-24h obserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego u szczurów, królików i psów, choć przy toksycznych dla samic dawkach odnotowano toksyczność płodową oraz opóźnione dojrzewanie i zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dla atorwastatyny, substancji czynnej produktu leczniczego Calipra, objęły szereg analiz dotyczących potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Dane te stanowią istotny element oceny profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem klinicznym.1

Potencjał mutagenny i klastogenny

Przeprowadzona bateria testów obejmująca cztery badania in vitro oraz jedno badanie in vivo nie wykazała, aby atorwastatyna posiadała potencjał mutagenny (zdolność do wywoływania mutacji genetycznych) ani klastogenny (powodujący uszkodzenia chromosomów). Wyniki te wskazują na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego przez atorwastatynę podczas stosowania terapeutycznego.2

Potencjał rakotwórczy

Badania dotyczące potencjału rakotwórczego atorwastatyny przeprowadzono na dwóch gatunkach gryzoni, wykazując zróżnicowane wyniki:

  • Szczury: W badaniach na szczurach atorwastatyna nie wykazała działania rakotwórczego, co sugeruje niskie ryzyko onkogenezy w tym modelu zwierzęcym.3
  • Myszy: U myszy otrzymujących wysokie dawki atorwastatyny zaobserwowano przypadki gruczolaka wątrobowokomórkowego u samców oraz raka wątrobowokomórkowego u samic. Należy podkreślić, że efekt ten występował przy dawkach prowadzących do ekspozycji przekraczającej od 6 do 11 razy wartość AUC0-24h (pole pod krzywą stężenia w czasie od 0 do 24 godzin) osiąganą u ludzi przy najwyższych zalecanych dawkach terapeutycznych.4

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania na modelach zwierzęcych dostarczyły istotnych danych dotyczących potencjalnego wpływu atorwastatyny na rozrodczość oraz rozwój potomstwa:5

  • Płodność: Atorwastatyna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność u badanych gatunków zwierząt (szczury, króliki, psy).6
  • Działanie teratogenne: Nie stwierdzono działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe płodu) atorwastatyny u szczurów, królików i psów.7
  • Toksyczność dla płodu: W badaniach na szczurach i królikach zaobserwowano działanie toksyczne względem płodów, jednakże występowało ono wyłącznie przy dawkach, które wykazywały toksyczność także dla samic.8
  • Rozwój pourodzeniowy: Podczas ekspozycji samic szczura na wysokie dawki atorwastatyny zaobserwowano:
    1. Opóźnione dojrzewanie potomstwa
    2. Zmniejszoną przeżywalność pourodzeniową9

Przenikanie przez bariery biologiczne

Istotnym aspektem oceny bezpieczeństwa leku jest jego zdolność do przenikania przez bariery biologiczne:

  • Bariera łożyskowa: W badaniach na szczurach stwierdzono dowody na przechodzenie atorwastatyny przez łożysko, co wskazuje na potencjalną ekspozycję płodu na działanie leku.10
  • Przenikanie do mleka: U szczurów stężenie atorwastatyny w osoczu jest podobne do stężenia stwierdzanego w mleku, co sugeruje znaczące przenikanie leku do mleka matki.11
  • Przenikanie do mleka ludzkiego: Brak jest danych określających, czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego.12

Przedstawione dane przedkliniczne stanowią podstawę do oceny ryzyka stosowania atorwastatyny u ludzi, szczególnie w kontekście potencjalnego wpływu na materiał genetyczny, ryzyka rozwoju nowotworów oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i podczas laktacji. Należy jednak pamiętać, że dane te pochodzą z badań na modelach zwierzęcych, a ich bezpośrednia ekstrapolacja na ludzi wymaga ostrożności i uwzględnienia różnic międzygatunkowych w metabolizmie i wrażliwości na lek.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl