Właściwości farmakokinetyczne
Bilant 20 mg

Ogólne właściwości farmakokinetyczne

Bilastyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1,3 godziny. Substancja nie wykazuje tendencji do kumulacji w organizmie, a jej średnia biodostępność po podaniu doustnym kształtuje się na poziomie 61%.¹

Dystrybucja w organizmie

Przeprowadzone badania in vitro oraz in vivo wykazały, że bilastyna jest substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz polipeptydów transportujących aniony organiczne (OATP). W przeciwieństwie do tego, nie stwierdzono, aby bilastyna była substratem transportera BCRP czy transporterów nerkowych takich jak OCT2, OAT1 i OAT3.²

Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się, aby bilastyna wykazywała istotny klinicznie efekt hamujący na białka transportujące w krążeniu ogólnym, takie jak P-gp, MRP2, BCRP, BSEP, OATP1B1, OATP1B3, OATP2B1, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2 i NTCP. Stwierdzono jedynie łagodny wpływ hamujący w przypadku P-gp, OATP2B1 i OCT1, przy szacunkowej wartości IC50 ≥300 µM, co znacznie przekracza obliczoną kliniczną wartość Cmax w osoczu. Należy jednak zaznaczyć, że nie można wykluczyć hamowania przez bilastynę transporterów obecnych w błonie śluzowej jelita, np. P-gp.³

W zakresie dawek terapeutycznych bilastyna wiąże się z białkami osocza w stopniu 84-90%.⁴

Metabolizm

Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że bilastyna nie indukuje ani nie hamuje aktywności izoenzymów cytochromu P450 (CYP450).⁵ Przeprowadzone badanie bilansu masy u zdrowych dorosłych ochotników po podaniu jednorazowej dawki 20 mg bilastyny znakowanej węglem 14C wykazało, że prawie 95% podanej dawki zostało wydalone w postaci niezmienionej – 28,3% z moczem i 66,5% z kałem. Wyniki te potwierdzają, że bilastyna nie podlega istotnym procesom metabolicznym w organizmie człowieka.⁶

Eliminacja

Średni okres półtrwania bilastyny w fazie eliminacji u zdrowych ochotników wynosi 14,5 godziny.⁷ Jak wspomniano wcześniej, bilastyna jest wydalana głównie w postaci niezmienionej – około 28,3% z moczem i 66,5% z kałem.⁸

Liniowość farmakokinetyczna

Bilastyna wykazuje farmakokinetykę liniową w szerokim zakresie badanych dawek od 5 do 220 mg, z niewielką zmiennością międzyosobniczą.⁹

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmiany parametrów farmakokinetycznych bilastyny. Poniższa tabela przedstawia szczegółowe dane dotyczące wartości AUC0-∞ i okresów półtrwania w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek:

Mimo obserwowanych zmian parametrów farmakokinetycznych, bilastyna została praktycznie całkowicie wydalona z moczem u wszystkich badanych pacjentów w ciągu 48-72 godzin. Nie przewiduje się, aby powyższe zmiany farmakokinetyczne miały klinicznie istotny wpływ na bezpieczeństwo stosowania bilastyny, ponieważ stężenia bilastyny w osoczu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek mieszczą się w bezpiecznym zakresie.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Brak jest dostępnych danych farmakokinetycznych dla bilastyny u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Jednakże ze względu na fakt, że bilastyna nie jest metabolizowana w organizmie ludzkim i jest wydalana głównie przez nerki (co potwierdzają wyniki badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek), oczekuje się, że wydalanie z żółcią stanowi jedynie nieznaczną część procesu eliminacji bilastyny. W związku z tym nie przewiduje się, aby zmiany czynności wątroby miały klinicznie istotny wpływ na farmakokinetykę bilastyny.¹¹

Osoby w podeszłym wieku

Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki bilastyny u osób w wieku powyżej 65 lat są ograniczone. Niemniej jednak, nie zaobserwowano statystycznie istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych bilastyny u osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) w porównaniu z osobami dorosłymi w wieku 18-35 lat.¹²

Dzieci i młodzież

W przypadku młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych – dopuszczono ekstrapolację danych uzyskanych w populacji osób dorosłych do tej grupy wiekowej.¹³

Dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania bilastyny u dzieci zostały uzyskane w badaniu farmakokinetycznym fazy II, w którym wzięło udział 31 dzieci w wieku od 4 do 11 lat z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek lub z przewlekłą pokrzywką. W badaniu tym bilastynę podawano w dawce 10 mg raz na dobę w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.¹⁴

Analiza farmakokinetyczna danych dotyczących stężenia bilastyny w osoczu wykazała, że dawka 10 mg raz na dobę stosowana u dzieci prowadzi do ekspozycji ogólnoustrojowej odpowiadającej ekspozycji obserwowanej po podaniu dawki 20 mg u dorosłych i młodzieży. Średnia wartość AUC u dzieci w wieku od 6 do 11 lat wynosiła 1014 ng x godz./ml i była znacznie niższa niż próg bezpieczeństwa ustalony na podstawie danych dotyczących dawki 80 mg podawanej raz na dobę osobom dorosłym. Wyniki te potwierdziły, że dawka bilastyny 10 mg przyjmowana doustnie raz na dobę jest właściwą dawką terapeutyczną u dzieci w wieku od 6 do 11 lat o masie ciała co najmniej 20 kg.¹⁵