itrakonazol
Itrakonazol to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, szeroko stosowany w leczeniu różnych zakażeń grzybiczych. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, poprzez blokowanie enzymu 14-α-demetylazy.
Lek charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, obejmującym dermatofity, drożdżaki (w tym Candida), grzyby dimorficzne oraz niektóre grzyby pleśniowe. Itrakonazol stosowany jest w leczeniu grzybic skóry, paznokci, błon śluzowych oraz zakażeń układowych, w tym aspergilozy, histoplazmozy, blastomykozy i kryptokokozy.
Itrakonazol cechuje się wysoką lipofilnością, co zapewnia dobrą penetrację do tkanek, włączając w to płyny ustrojowe, skórę, paznokcie oraz rogówkę. Po podaniu doustnym najlepiej wchłania się w środowisku kwaśnym, dlatego zaleca się przyjmowanie go podczas posiłku. Lek metabolizowany jest w wątrobie przy udziale cytochromu P450, co wiąże się z licznymi interakcjami z innymi lekami.
Najważniejsze działania niepożądane itrakonazolu obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność, rzadko kardiotoksyczność (ujemne działanie inotropowe, arytmie), reakcje skórne oraz zaburzenia endokrynologiczne. Ze względu na interakcje lekowe i profil bezpieczeństwa wymaga monitorowania podczas terapii, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby lub serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kventiax SR 150 mg
Lek Kventiax SR zawiera kwetiapinę w formie fumaranu kwetiapiny i jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach waha się od 14,73 mg (400 mg tabletka) do 119,44 mg (50 mg tabletka). Zawartość sodu w preparacie wynosi od 8,44 mg do 29,06 mg w zależności od dawki. Nie należy stosować leku u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy oraz u osób, które nie są w stanie połykać tabletek w całości, gdyż dzielenie lub kruszenie tabletek zaburza mechanizm przedłużonego uwalniania i może prowadzić do toksyczności.
antybiotyki makrolidowe, azolowe leki przeciwgrzybicze, dieta niskosodowa, dysfagia, erytromycyna, fumaran kwetiapiny, inhibitory cytochromu P450 3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, nadwrażliwość na kwetiapinę, nefazodon, nietolerancja laktozy, reakcja nadwrażliwości, tabletki o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Interakcje leku – Noxizol 10 mg
Zolpidem, substancja czynna leku Noxizol, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez synergistyczne hamowanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do spożywania alkoholu podczas terapii ze względu na nasilenie działania sedatywnego i ryzyko zaburzeń psychomotorycznych. Interakcje z lekami przeciwpsychotycznymi, nasennymi, przeciwlękowymi, zwiotczającymi mięśnie, przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi, opioidami oraz lekami znieczulającymi mogą prowadzić do nasilonej sedacji, depresji oddechowej, omamów wzrokowych oraz zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z opioidami, które zwiększa ryzyko śpiączki i śmierci, wymagając ograniczenia dawki i czasu terapii oraz monitorowania pacjenta. Ponadto opioidowe leki przeciwbólowe mogą nasilać euforyzujące działanie zolpidemu, sprzyjając uzależnieniu psychicznemu.
cyprofloksacyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie anestetyczne, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenno-uspokajające, działanie sedatywne, fenytoina, fluwoksamina, induktor CYP450, inhibitor CYP450, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie, narkotyczny lek przeciwbólowy, omam wzrokowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, przeciwhistaminowy lek sedatywny, ranitydyna, ryfampicyna, uzależnienie psychiczne, zolpidem - Leksykon leków
Interakcje leku – Vardenafil Aristo 20 mg
Wardenafil Aristo jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, z udziałem CYP3A5 i CYP2C, co determinuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (600 mg 2×/d), indynawir (800 mg 3×/d), ketokonazol (200 mg) oraz itrakonazol, znacząco zwiększają ekspozycję na wardenafil (AUC wzrost do 49-krotnego, Cmax do 13-krotnego), wydłużając jego okres półtrwania nawet do 25,7 godziny. W związku z tym jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane, szczególnie u mężczyzn powyżej 75 roku życia. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna (500 mg 3×/d) i klarytromycyna, również zwiększają stężenia wardenafilu (AUC 4-krotnie, Cmax 3-krotnie), co może wymagać dostosowania dawki. Inne leki, takie jak cymetydyna, warfaryna, digoksyna, glibenklamid czy leki zobojętniające kwas solny, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę wardenafilu.
alfuzosyna, azotan, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P-450, digoksyna, erytromycyna, farmakokinetyka, glibenklamid, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wardenafilu, lek blokujący receptor α-adrenergiczny, lek α-adrenolityczny, niedociśnienie ortostatyczne, nifedypina, nikorandyl, nitrogliceryna, ranitydyna, riocyguat, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, tamsulozyna, terazosyna, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Panprazox 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami wymagającymi kwaśnego środowiska żołądkowego do prawidłowego wchłaniania, takimi jak azolowe środki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynib oraz inhibitory proteazy HIV (zwłaszcza atazanawir). Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z tymi lekami może znacząco obniżyć ich biodostępność, co wymaga ograniczenia dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta, np. miana wirusa HIV. Ponadto, pantoprazol może wpływać na farmakodynamikę leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, fenprokumon), potencjalnie zwiększając wartości INR i czas protrombinowy, co wymaga regularnego monitorowania tych parametrów. Wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) stosowane jednocześnie z pantoprazolem mogą prowadzić do wzrostu stężenia metotreksatu w osoczu, co wskazuje na konieczność rozważenia czasowego odstawienia IPP w trakcie terapii metotreksatem.
amoksycylina, atazanawir, azolowy środek przeciwgrzybiczy, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, demetylacja, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etanol, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja pantoprazolu z alkoholem, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, P-glikoproteina, pH soku żołądkowego, piroksykam, pozakonazol, ryfampicyna, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Norprolac 75 mcg
Norprolac (chinagolid) działa jako agonista receptorów dopaminowych D2, co skutkuje obniżeniem stężenia prolaktyny we krwi. W praktyce klinicznej istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania chinagolidu z antagonistami receptorów dopaminowych, takimi jak neuroleptyki (haloperidol, risperidon, olanzapina), które mogą osłabiać jego efekt terapeutyczny. Ponadto, należy zachować ostrożność przy łączeniu Norprolacu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) ze względu na słabe, ale możliwe interakcje z receptorami 5-HT1 i 5-HT2. W przypadku stosowania silnych inhibitorów enzymów metabolizujących leki (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna) istnieje ryzyko zwiększenia stężenia chinagolidu w osoczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki.
chinagolid, domperidon, dyskineza, erytromycyna, haloperidol, halucynacja, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek hipotensyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lewodopa, metoklopramid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, Norprolac, nudności i wymioty, olanzapina, pramipeksol, prolaktyna, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninergiczny, risperidon, ropinirol, SSRI, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Alprazolam Aurovitas 0,5 mg
Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wywołującymi depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takimi jak opioidy, neuroleptyki, leki nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne oraz środki zwiotczające mięśnie. Połączenie alprazolamu z opioidami zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, co wymaga ograniczenia dawkowania i ścisłego monitorowania. Również jednoczesne stosowanie z klozapiną niesie wysokie ryzyko zatrzymania oddechu i akcji serca. Alkohol potęguje działanie uspokajające alprazolamu, prowadząc do zaburzeń koordynacji, wydłużenia czasu reakcji i amnezji następczej, dlatego jego spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii. U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko upadków i toksyczności.
alprazolam, amnezja następcza, antybiotyk makrolidowy, cymetydyna, CYP3A4, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, działanie miorelaksacyjne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klozapina, lek antyretrowirusowy, lek nasenny i uspokajający, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, lek zwiotczający mięśnie, nefazodon, neuroleptyk, opioid, pozakonazol, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, sertralina, środek znieczulający, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności oddechowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trioxal 100 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii itrakonazolem (Trioxal 100 mg) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na itrakonazol lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę, co ma znaczenie u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe związane z hamowaniem enzymu CYP3A4 przez itrakonazol, co może skutkować znacznym wzrostem stężenia innych leków i ryzykiem poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak wydłużenie odstępu QT, tachyarytmie komorowe czy torsade de pointes. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z aktualną lub przebyłą zastoinową niewydolnością serca (CHF).
antykoncepcja, arytmia, ciężkie zakażenie, CYP3A4, dysfagia, EKG, forma farmaceutyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, krwawienie miesiączkowe, mikrogranulka, nadwrażliwość na lek, odstęp QT, postać farmaceutyczna, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, substrat CYP3A4, tachyarytmia komorowa, torsade de pointes, zaburzenie czynności komór serca, zaburzenie kardiologiczne, zakażenie zagrażające życiu, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Storvas CRT 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, cyklosporyna) powodują znaczny wzrost stężenia atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub istotnej redukcji dawki oraz ścisłego monitorowania pacjenta. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również zwiększają stężenie leku, wskazując na konieczność rozważenia zmniejszenia dawki i monitorowania klinicznego. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, dlatego zaleca się monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga redukcji dawki i ścisłej kontroli, zwłaszcza że jednoczesne stosowanie letermowiru i cyklosporyny jest przeciwwskazane.
AlAT, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, AspAT, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, bloker kanałów wapniowych, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, diltiazem, działanie niepożądane, efawirenz, enzym wątrobowy, erytromycyna, ezetymib, farmakokinetyka, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, GGTP, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpadaczkowy, miopatia, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Urocare 5 mg
Lek Urocare zawiera 5 mg solifenacyny bursztynianu (odpowiadające 3,77 mg solifenacyny) i jest stosowany doustnie w postaci tabletek powlekanych. Standardowa dawka u dorosłych i osób w podeszłym wieku wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg raz na dobę w przypadku niewystarczającej skuteczności terapeutycznej. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >30 ml/min) oraz łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens ≤30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami wątroby (7-9 punktów w skali Childa-Pugha) dawka nie powinna przekraczać 5 mg na dobę, a leczenie wymaga szczególnej ostrożności.
dysfagia, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nelfinawir, nietolerancja laktozy, rytonawir, skala Childa-Pugha, solifenacyna bursztynianu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Suprovia 100 mg
Suprovia (sytagliptyna) wykazuje niewielkie ryzyko klinicznie istotnych interakcji lekowych, co potwierdzają dane farmakokinetyczne i badania in vitro. Sytagliptyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, jednak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek ich udział w eliminacji leku jest minimalny. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (ESRD) metabolizm z udziałem CYP3A4 może mieć większe znaczenie, co sugeruje konieczność ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna). Sytagliptyna jest również substratem glikoproteiny p oraz transportera OAT3, przy czym hamowanie transportu przez probenecyd nie wykazuje istotnego znaczenia klinicznego. Interakcje z metforminą (1000 mg x 2/dobę), cyklosporyną (600 mg), digoksyną (0,25 mg) oraz innymi lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, CYP2C8 i CYP2C9 nie powodują znaczących zmian farmakokinetycznych, choć zaleca się monitorowanie pacjentów przy jednoczesnym stosowaniu digoksyny ze względu na wzrost AUC o 11% i Cmax o 18%.
cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, dysfagia, farmakokinetyka sytagliptyny, gliburyd, glikoproteina p, hipoglikemia, itrakonazol, izoenzymy CYP450, ketokonazol, klarytromycyna, kontrola glikemii, metformina, probenecyd, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie glukozy we krwi, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Simorion 20 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA i substrat enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą podnieść stężenie symwastatyny i jej aktywnego metabolitu nawet 10-11-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną i gemfibrozylem, które zwiększają AUC symwastatyny odpowiednio poprzez hamowanie CYP3A4/OATP1B1 oraz szlaku glukuronidacji. Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) podnoszą ekspozycję na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę w tych przypadkach. Spożycie soku grejpfrutowego może zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 7-krotnie, co wymaga unikania tego produktu podczas terapii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, niacyna, OATP1B, pochodna kumaryny, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, szlak transporterowy, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter błonowy, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Bluefish 10 mg
Symwastatyna, metabolizowana głównie przez cytochrom P450 3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują 5-11-krotne zwiększenie stężenia aktywnego metabolitu symwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Gemfibrozyl zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie i również jest przeciwwskazany. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. werapamil, diltiazem, amlodipina) podnoszą narażenie na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy w ilości 240 ml powoduje 1,9-krotne, a powyżej 1 litra nawet 7-krotne zwiększenie stężenia kwasu symwastatyny, co wymaga unikania jego spożycia podczas terapii. Ponadto, stosowanie niacyny w dawkach ≥1 g/dobę, kolchicyny u pacjentów z niewydolnością nerek oraz inhibitorów BCRP (elbaswir, grazoprewir) zwiększa ryzyko miopatii, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjentów.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, werapamil - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atoris
Atoris (atorwastatyna) wymaga monitorowania czynności wątroby przed i w trakcie terapii, ze szczególnym uwzględnieniem aminotransferaz. Wzrost ich aktywności powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN) wymaga redukcji dawki lub odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób po udarze mózgu lub TIA, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, a leczenie nie powinno być rozpoczynane przy CK >5x GGN. W przypadku objawów miopatii (bóle, osłabienie mięśni) i CK >5x GGN należy odstawić Atoris, a przy CK >10x GGN lub podejrzeniu rabdomiolizy – natychmiast przerwać terapię.
aminotransferaza, atorwastatyna, boceprewir, ból mięśniowy, brak laktazy, cukrzyca, cyklosporyna, duszność, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, IMNM, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kurcz mięśnia, kwas fusydowy, laktoza jednowodna, miastenia de novo, miastenia oczna, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodna kwasu fibrynowego, pozakonazol, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, telaprewir, telitromycyna, TIA, udar krwotoczny, udar mózgu, udar zatokowy mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ItraGen 100 mg
Itrakonazol, zawarty w preparacie Itragen 100 mg, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, obejmującym dermatofity, drożdżaki oraz Aspergillus spp. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu biosyntezy ergosterolu w stężeniach od ≤0,025 do 0,8 µg/ml, co prowadzi do zaburzeń integralności błony komórkowej grzybów. Pomimo ograniczonej wiedzy na temat zależności farmakokinetyczno-farmakodynamicznych, itrakonazol wykazuje skuteczność kliniczną w leczeniu zakażeń grzybiczych. Oporność na lek rozwija się powoli i jest związana z mutacjami w genie ERG11, nadekspresją tego genu lub nośników leku, a także opornością krzyżową w obrębie azoli. Według wytycznych CLSI, stężenia graniczne dla Candida definiują szczepy wrażliwe przy MIC ≤0,125 mg/l oraz oporne przy MIC ≥1 mg/l, jednak brak jest ustalonych wartości EUCAST dla itrakonazolu.
14-alfa demetylaza, Aspergillus, biosynteza ergosterolu, Candida albicans, CLSI, Cryptococcus neoformans, dermatofit, drożdżak, EUCAST, gen ERG11, itrakonazol, lek przeciwgrzybiczny, MIC, mutacja punktowa, oporność krzyżowa, oporność na azole, stężenie graniczne, szczep oporny, szczep wrażliwy, wartość graniczna wrażliwości, zakażenie grzybicze, związek triazolowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Azoneurax 75 mg
Trazodon, substancja czynna leku Azoneurax, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyna, ketokonazol, rytonawir), które mogą podwajać stężenie trazodonu w osoczu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych takich jak nudności, omdlenia i hipotonia. Jednoczesne stosowanie z karbamazepiną (400 mg/dobę) może obniżyć stężenie trazodonu i jego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny odpowiednio o 76% i 60%, co wymaga monitorowania skuteczności i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, trazodon nasila działanie leków uspokajających, nasennych, przeciwlękowych i przeciwhistaminowych, co może wymagać zmniejszenia ich dawek. Interakcje farmakodynamiczne obejmują ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD) oraz inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), z zaleceniem unikania takiego połączenia i zachowania odpowiednich okresów karencji (2 tygodnie po IMAO i 1 tydzień po trazodonie). Współistniejące stosowanie trazodonu z lekami wydłużającymi odstęp QT wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko torsade de pointes.
Azoneurax, chlorowodorek, chlorpromazyna, choroba Parkinsona, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, flufenazyna, fluoksetyna, guanetydyna, hipotonia ortostatyczna, IMAO, indynawir, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klonidyna, leczenie przeciwzakrzepowe, lek hipotensyjny, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lewomepromazyna, m-chlorofenylopiperazyna, nefazodon, niemiarowość komorowa, odstęp QT, perfenazyna, pochodna fenotiazyny, rytonawir, sedacja, środek zwiotczający mięśnie, TLPD, torsade de pointes, trazodon, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wziewny środek znieczulający, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micafungin Day Zero
Mykafungina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym istotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych AlAT i AspAT oraz stężenia bilirubiny całkowitej przekraczającego 3-krotnie górną granicę normy. Badania przedkliniczne wykazały rozwój ognisk zmienionych hepatocytów i nowotworów wątrobowokomórkowych u szczurów po co najmniej 3 miesiącach terapii, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej u ludzi, co wskazuje na potencjalne ryzyko karcynogenne. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów wątrobowych oraz wczesne przerwanie leczenia w przypadku utrzymującego się istotnego wzrostu AlAT/AspAT, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby o charakterze przednowotworowym oraz u dzieci poniżej 1 roku życia, które są bardziej podatne na uszkodzenie wątroby. Dodatkowo, mykafungina może wywoływać poważne reakcje anafilaktyczne, skórne reakcje złuszczające (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) oraz powikłania hemolityczne, wymagające natychmiastowego przerwania terapii i intensywnego monitorowania.
Mykafungina może również negatywnie wpływać na funkcję nerek, prowadząc do niewydolności nerek, co wymaga regularnej oceny czynności nerek podczas leczenia. W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami hepatotoksycznymi lub genotoksycznymi, a także z syrolimusem, nifedypiną czy itrakonazolem, konieczne jest ścisłe monitorowanie objawów toksyczności i ewentualna korekta dawek. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podawaniu mykafunginy i dezoksycholanu amfoterycyny B, ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności. W populacji pediatrycznej częstość działań niepożądanych jest wyższa niż u dorosłych, co wymaga zwiększonej czujności. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, co umożliwia stosowanie u pacjentów na diecie niskosodowej.
aktywność AlAT AspAT, choroba nerek, choroba wątroby noworodków, dezoksycholan amfoterycyny B, działanie niepożądane, itrakonazol, lek hepatotoksyczny, marskość wątroby, Micafungin, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, nowotwór wątrobowokomórkowy, ogniska zmienione hepatocytów, ostra hemoliza śródnaczyniowa, parametry wątrobowe, powikłanie hemolityczne, reakcja anafilaktyczna, syrolimus, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wrodzony niedobór enzymatyczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Pamyl 40 mg 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco wpływa na farmakokinetykę leków wymagających kwaśnego środowiska żołądka do optymalnego wchłaniania, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), inhibitory kinazy tyrozynowej (erlotynib) oraz inhibitory proteazy HIV (szczególnie atazanawir). W przypadku atazanawiru zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać wartości INR i czas protrombinowy u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon), co wymaga regularnej kontroli parametrów krzepnięcia. Wysokie dawki metotreksatu (>300 mg) podawane jednocześnie z pantoprazolem mogą prowadzić do wzrostu stężenia metotreksatu, co uzasadnia rozważenie czasowego odstawienia pantoprazolu. Metabolizm pantoprazolu odbywa się głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, jednak badania nie wykazały klinicznie istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP1A2, CYP2C9, CYP2D6 czy CYP2E1.
amoksycylina, atazanawir, azolowy lek przeciwgrzybiczny, choroba wrzodowa, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etanol, fenprokumon, fluwoksamina, glikoproteina p, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lek zobojętniający, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, pantoprazol, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, teofilina, warfaryna, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard neo 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna Torvacard neo, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco podwyższają stężenie atorwastatyny w osoczu, zwiększając ryzyko miopatii, dlatego ich jednoczesne stosowanie należy unikać lub wymagać redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podnoszą ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać efekt terapeutyczny, zwłaszcza przy ryfampicynie, gdzie zaleca się jednoczesne podawanie i monitorowanie skuteczności. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a stosowanie atorwastatyny z letermovirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitory CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Raenom 7,5 mg
Lek Raenom zawierający iwabradynę (bromowodorek) w dawkach 5 mg i 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (częstość pracy serca <70/min), zespołem chorego węzła zatokowego, blokami przedsionkowo-komorowymi i zatokowo-przedsionkowymi, wstrząsem kardiogennym, ostrym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mmHg), niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na iwabradynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (44,607 mg w tabletce 5 mg i 41,675 mg w tabletce 7,5 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna, rytonawir) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko bradykardii i powikłań. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil i diltiazem, mogą nasilać efekt bradykardyzujący i również stanowią przeciwwskazanie do terapii.
antybiotyki makrolidowe, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cytochrom P450 3A4, częstość akcji serca, diltiazem, dysfagia, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, iwabradyna, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, stymulator serca, układ krążenia, werapamil, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sianta 75 mg
Dabigatran eteksylat w dawce 75 mg (Sianta) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek: dorosłych z klirensem kreatyniny (CrCL) <30 mL/min oraz dzieci i młodzieży z eGFR <50 mL/min/1,73 m², ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku i krwawień. Przeciwwskazania obejmują także aktywne, istotne klinicznie krwawienia oraz schorzenia zwiększające ryzyko krwawienia, takie jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe oraz istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie mózgu i rdzenia kręgowego. Dabigatran nie powinien być stosowany u pacjentów po wszczepieniu sztucznej zastawki serca ze względu na wysokie ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych i krwawień.
Stosowanie Sianty jest przeciwwskazane w kojarzeniu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, doustne antykoagulanty), z wyjątkiem określonych sytuacji klinicznych, takich jak przejście między terapiami czy podtrzymanie drożności cewników. Ponadto, lek nie powinien być łączony z silnymi inhibitorami glikoproteiny P (P-gp), takimi jak ketokonazol (układowo), cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron oraz preparat glekaprewir/pibrentaswir, ze względu na ryzyko istotnego wzrostu stężenia dabigatranu i krwawień. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena funkcji nerek (CrCL u dorosłych, eGFR u dzieci i młodzieży) oraz wątroby, a także szczegółowy wywiad dotyczący ryzyka krwawień i stosowanych leków. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku z umiarkowaną niewydolnością nerek i współistniejącą farmakoterapią mogącą wchodzić w interakcje z dabigatranem.
ablacja cewnikowa, antagonista witaminy K, apiksaban, cyklosporyna, dabigatran eteksylat, dalteparyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, dronedaron, enoksaparyna, fondaparynuks, glekaprewir, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor glikoproteiny p, itrakonazol, ketokonazol, klirens kreatyniny, krwawienie klinicznie istotne, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, migotanie przedsionków, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pibrentaswir, pochodna heparyny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rywaroksaban, sztuczna zastawka serca, tętniak naczyniowy, warfaryna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, żylaki przełyku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micafungin Zentiva
Mykafungina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym rozwoju ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych, co potwierdzono w badaniach przedklinicznych u szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W trakcie terapii obserwowano istotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz bilirubiny całkowitej, przekraczające trzykrotnie górną granicę normy, a także przypadki zapalenia i niewydolności wątroby, w tym śmiertelne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby o charakterze przednowotworowym (marskość, zaawansowane włóknienie, wirusowe zapalenie wątroby), u noworodków oraz u osób przyjmujących jednocześnie leki hepatotoksyczne lub genotoksyczne. W przypadku utrzymującego się wzrostu AlAT/AspAT wskazane jest wczesne przerwanie leczenia, aby ograniczyć ryzyko adaptacyjnej regeneracji i potencjalnej kancerogenezy.
AlAT AspAT, bilirubina całkowita, choroba wątroby noworodków, dezoksycholan amfoterycyny B, hemoliza śródnaczyniowa, hepatotoksyczność, itrakonazol, marskość wątroby, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, nowotwór wątrobowokomórkowy, powikłanie hemolityczne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, syrolimus, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wrodzony niedobór enzymatyczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca reakcja skórna, zmienione hepatocyty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inegy 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy INEGY, zawierający ezetymib oraz symwastatynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w okresie ciąży i laktacji, przy czynnej chorobie wątroby oraz przy utrzymującym się, niewyjaśnionym wzroście aktywności aminotransferaz. Szczególną uwagę należy zwrócić na metabolizm symwastatyny w wątrobie, co zwiększa ryzyko hepatotoksyczności i miopatii w przypadku zaburzeń funkcji tego narządu. Zawartość laktozy w tabletkach waha się od 58,2 mg (10 mg + 10 mg) do 535,8 mg (10 mg + 80 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aminotransferazy, antybiotyki makrolidowe, boceprewir, choroba wątroby, cyklosporyna, danazol, erytromycyna, ezetymib, fibraty, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, laktoza jednowodna, leki przeciwgrzybicze azolowe, lomitapid, miopatia, nadwrażliwość na leki, nefazodon, nelfinawir, pozakonazol, rabdomioliza, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Aurovitas 20 mg
Atorwastatyna Aurovitas jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki leku. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej efekt terapeutyczny, zwłaszcza przy ryfampicynie, która dodatkowo hamuje transporter OATP1B1. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie wymaga zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania, przy czym połączenie letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, dysfagia, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, stężenie atorwastatyny, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, wchłanianie leku, werapamil, worykonazol, wydalanie z żółcią, ziele dziurawca - Leksykon chorób i schorzeń
Aspergiloza – Zapobieganie i profilaktyka
Aspergiloza inwazyjna (IA) stanowi istotne zagrożenie dla pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza u chorych z ostrą białaczką szpikową (AML), zespołem mielodysplastycznym (MDS) poddawanych intensywnej chemioterapii indukcyjnej, po allogenicznym przeszczepie krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT) z chorobą przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD), po przeszczepach narządów miąższowych (zwłaszcza płuc), a także u osób z długotrwałą neutropenią (>2 tygodnie) i intensywną immunosupresją. Profilaktyka obejmuje zarówno środki środowiskowe (hospitalizacja w salach z filtracją HEPA, środowisko chronione, unikanie ekspozycji na miejsca budowy, stosowanie masek N95) jak i farmakologiczną profilaktykę przeciwgrzybiczą. Lekiem pierwszego wyboru u pacjentów z AML i MDS jest posakonazol w dawce 600 mg/dobę (kategoria 1, poziom A I), z alternatywami worykonazol, mykafungina, kaspofungina oraz itrakonazol. U biorców HSCT z GVHD rekomendowany jest posakonazol lub worykonazol, natomiast po przeszczepie płuc profilaktyka triazolami lub wziewną amfoterycyną B przez 3-4 miesiące. Monitorowanie stężenia leków (TDM) jest kluczowe, zwłaszcza dla posakonazolu i worykonazolu, z zalecanym minimalnym poziomem posakonazolu 0,5 μg/ml.
aspergiloza płucna związana z COVID-19, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, echinokandyna, filtracja HEPA, gorączka neutropeniczna, infekcja grzybicza, interakcja lekowa, inwazyjna aspergiloza, itrakonazol, kaspofungina, leczenie przeciwgrzybicze, liposomalna amfoterycyna B, maska N95, ostra białaczka szpikowa, posakonazol, profilaktyka przeciwgrzybicza, profilaktyka wtórna, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, przeszczep narządów miąższowych, przeszczep płuc, terapia wyprzedzająca, worykonazol, zakażenie grzybicze, zespół mielodysplastyczny