działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 2 mg/ml
Badania przedkliniczne lorazepamu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym lub dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg masy ciała, zróżnicowana w zależności od gatunku zwierząt. Toksyczność przewlekła przy doustnym podawaniu wysokich dawek przez 80 tygodni u szczurów oraz 12 miesięcy u psów nie wykazała istotnych zmian biologicznych. Podawanie domięśniowe i dożylne w dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i do 10 mg/kg mc. u psów przez okres do 5 tygodni skutkowało jedynie odwracalnymi reakcjami tkankowymi w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Testy mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu po podaniu doustnym.
badanie czynnościowe narządów, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie okulistyczne, badanie rakotwórczości, benzodiazepina, dysmorfia zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, LD50, lorazepam, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja tkankowa, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie umysłowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Wierzbownicy 1 g/1 g
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego zawierającego 1 g ziela wierzbówki kiprzycy (Epilobium angustifolium L.) wykazuje istotne braki w danych toksykologicznych. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani rakotwórczości, co oznacza brak informacji na temat wpływu substancji na płodność, rozwój zarodkowy, mutagenność oraz potencjał kancerogenny. W związku z tym, profil bezpieczeństwa opiera się głównie na danych z tradycyjnego, wieloletniego stosowania, bez wsparcia standardowych modeli badawczych przedklinicznych.
aberracja chromosomowa, długotrwałe stosowanie, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, mutacja genowa, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjne stosowanie, uszkodzenie DNA, wierzbówka kiprzyca, wpływ na płodność, ziele wierzbownicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku lidokainy w produkcie Lidocaine Grindeks (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików podczas organogenezy. Embriotoksyczność zaobserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, co sugeruje wtórny efekt do toksyczności matczynej. W okresie pourodzeniowym młode króliki narażone na wysokie dawki lidokainy miały obniżoną przeżywalność, wskazując na potencjalne ryzyko przy stosowaniu wysokich dawek w późnej ciąży i laktacji. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności lidokainy, choć jej metabolit 2,6-dimetyloanilina wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro.
6-dimetyloanilina, chlorowodorek lidokainy, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lidokainę, kancerogenność, Lidocaine Grindeks, mutacja genowa, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, toksyczność dla samic, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoxon 1 1 mg
Przedkliniczne badania doksazosyny, substancji czynnej preparatu Zoxon, obejmowały ocenę potencjału karcynogennego, mutagennego oraz wpływu na płodność. W badaniach karcynogenności, trwających do 24 miesięcy, podawano zwierzętom (szczury do 40 mg/kg mc./dobę, myszy do 120 mg/kg mc./dobę) dawki zapewniające ekspozycję ogólnoustrojową (AUC) odpowiednio 8- i 4-krotnie wyższą niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Nie wykazano działania rakotwórczego. Testy mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie chromosomalnym ani subchromosomalnym. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo genotoksyczne doksazosyny w warunkach przedklinicznych.
AUC, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, dawkowanie leku, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, karcynogeneza, mutagenność, płodność męska, potencjał rakotwórczy, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, substancja czynna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gensulin M40 (40/60) 100 j.m./1 ml
Gensulin M40 (40/60) to dwufazowy preparat ludzkiej insuliny, zawierający 40% insuliny rozpuszczalnej oraz 60% insuliny izofanowej, o całkowitym stężeniu 100 j.m./ml. Insulina ta jest produkowana metodą rekombinacji DNA w bakteriach Escherichia coli i posiada identyczny skład aminokwasowy jak insulina endogenna, co odróżnia ją od insulin zwierzęcych oraz innych analogów. Preparat jest jałową zawiesiną o pH 7-7,6, zbliżonym do fizjologicznego pH krwi, co może przyczyniać się do jego korzystnego profilu bezpieczeństwa.
analog insuliny, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, Escherichia coli, insulina dwufazowa, insulina endogenna, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, insulina zwierzęca, jałowa zawiesina, model zwierzęcy, pH krwi, rekombinacja DNA, rekombinacja genetyczna, skład aminokwasowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Laticort 0,1% 1 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące hydrokortyzonu 17-maślanu, opierające się częściowo na badaniach innych kortykosteroidów o podobnej strukturze chemicznej, wskazują na niski potencjał mutagenny tego związku. Testy mutagenności flutykazonu propionianu, obejmujące m.in. test Ames’a na Escherichia coli, test konwersji genów na Saccharomyces cerevisiae, test na komórkach jajnika chomika chińskiego, badania na limfocytach ludzkich in vitro oraz test mikrojąderkowy na myszach, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego. Podobnie, badania na bakteriach Salmonella typhimurium dla hydrokortyzonu i prednizolonu potwierdziły brak działania mutagennego. W preparacie Laticort 0,1% zawierającym hydrokortyzon maślan, dostępne dane sugerują bezpieczeństwo stosowania z uwagi na niskie ryzyko mutagenności.
działanie klastogenowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, flutykazon propionian, hydrokortyzon, hydrokortyzon 17-maślan, hydrokortyzon maślan, komórki jajnika chomika chińskiego, konwersja genów, kortykosteroid, limfocyty ludzkie, mutacja genowa, nowotwór skóry, prednizolon, test Amesa, test mikrojąderkowy, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Briglau PPH 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące brymonidyny winianu w stężeniu 2 mg/ml (1,3 mg brymonidyny) zawartej w produkcie leczniczym Briglau PPH potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Standardowe badania farmakologiczne oraz ocena parametrów życiowych i funkcji układów organizmu w modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń ani efektów toksycznych po wielokrotnym podaniu. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie ujawniły potencjału mutagennego, a długotrwałe testy karcynogenności nie wykazały ryzyka rozwoju nowotworów.
Analizy toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały zaburzeń płodności, teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy pourodzeniowy. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa brymonidyny winianu w modelach przedklinicznych potwierdza brak istotnych zagrożeń farmakologicznych, toksykologicznych i reprodukcyjnych, co stanowi solidną podstawę do bezpiecznego stosowania produktu Briglau PPH zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, brymonidyna winian, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, model przedkliniczny, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpragen 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu (Alpragen) wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa in vitro oraz brak nieprawidłowości chromosomalnych w teście mikrojądrowym in vivo u szczurów przy dawce do 100 mg/kg, co stanowi 500-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg/dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg/dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały potencjału rakotwórczego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę (25x dawka ludzka), choć prenatalna ekspozycja wiązała się z opóźnieniami rozwojowymi i zmianami behawioralnymi u potomstwa, których znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne.
alprazolam, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, neowaskularyzacja rogówki, nieprawidłowość chromosomalna, padaczka, pochodne benzodiazepiny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imikeraderm 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa imikwimodu, substancji czynnej kremu Imikeraderm (50 mg/g), nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności na szczurach stosowanie dawek 0,5 i 2,5 mg/kg masy ciała przez 4 miesiące skutkowało zmniejszeniem masy ciała oraz zwiększeniem masy śledziony, natomiast u myszy nie zaobserwowano tych efektów. U obu gatunków odnotowano miejscowe podrażnienie skóry, nasilające się przy wyższych dawkach. Dwuletnie badania rakotwórczości u myszy, z aplikacją imikwimodu trzy razy w tygodniu, nie wykazały indukcji nowotworów w miejscu aplikacji, choć zaobserwowano zwiększoną zapadalność na guzy wątrobowe, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi ze względu na niską absorpcję skórną i brak działania mutagennego. Dodatkowo, doustne podawanie imikwimodu szczurów przez 2 lata nie skutkowało powstawaniem nowotworów.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, fotokarcynogenność, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, Imikeraderm, imikwimod, indukcja nowotworów, masa śledziony, podrażnienie skóry, potencjał rakotwórczy, promieniowanie ultrafioletowe, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symkinet MR 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku metylofenidatu, substancji czynnej Symkinet MR, wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi 116-krotność maksymalnej zalecanej dawki u dzieci i młodzieży (MRHD 60 mg, przeliczone na mg/kg). Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) przy tej dawce była 5,1-krotnie wyższa niż ekstrapolowana MRHD. Niższa dawka, odpowiadająca 0,72-krotności MRHD, nie wywołała rozszczepu kręgosłupa. W badaniach neurobehawioralnych u młodych szczurów dawki 50 mg/kg mc./dobę (29x MRHD) i 100 mg/kg mc./dobę (58x MRHD) powodowały zmniejszoną aktywność lokomotoryczną oraz deficyty w uczeniu się, przy ekspozycjach odpowiednio 15,1x i 40,1x MRHD (AUC). Mimo tych wyników, długotrwałe stosowanie metylofenidatu u dzieci z ADHD jest dobrze tolerowane i nie wykazuje klinicznie istotnych negatywnych efektów neurobehawioralnych.
ADHD, aktywność lokomotoryczna, chlorowodorek metylofenidatu, dawka zalecana, deficyt przyswajania, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, maksymalna dawka zalecana, płodność, rakotwórczość, rozszczep kręgosłupa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dla matki, toksyczność dla płodu, wpływ na rozrodczość, złośliwy guz wątroby, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rulid 150 mg
Badania przedkliniczne roksytromycyny, substancji czynnej leku Rulid, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi około 750 mg/kg u myszy, 1000-1700 mg/kg u szczurów oraz powyżej 2000 mg/kg u psów. W badaniach toksyczności przewlekłej zidentyfikowano wątrobę i trzustkę jako główne narządy docelowe, z wyraźniejszą hepatotoksycznością u psów (dawki 180 mg/kg/dobę przez 1 miesiąc i 100 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy) w porównaniu do szczurów (400 mg/kg/dobę i 125 mg/kg/dobę odpowiednio). Różnice międzygatunkowe dotyczyły także wpływu na trzustkę – u szczurów zmiany dotyczyły głównie gruczołów wewnątrzwydzielniczych, a u psów zewnątrzwydzielniczych. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa roksytromycyny.
antybiotyk makrolidowy, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczoł zewnątrzwydzielniczy, hepatotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, roksytromycyna, rozwój kostny, Rulid, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie rytmu serca, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arprenessa 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Arprenessa, wykazały, że głównym narządem narażonym na toksyczność przewlekłą są nerki, u których zaobserwowano odwracalne uszkodzenia struktur nerkowych u szczurów i małp po doustnym podaniu. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do wywoływania mutacji genetycznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, myszach, królikach i małpach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą powodować niepożądane efekty rozwojowe płodu, takie jak opóźnienie rozwoju, zwiększona śmiertelność płodów, wady wrodzone oraz uszkodzenia nerek.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, parametr płodności, peryndopryl z argininą, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy peryndoprylu, rozwój płodu, śmiertelność płodu, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie struktur nerkowych, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastrosan fix (1,0 g + 0,66 g + 0,34 g)/saszetkę
Produkt leczniczy Gastrosan fix zawiera mieszankę ziołową: 1,00 g kwiatu rumianku (Matricaria recutita L., flos), 0,66 g korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) oraz 0,34 g liścia mięty pieprzowej (Mentha piperita L., folium) w każdej 2,0 g saszetce. W dokumentacji brakuje kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności reprodukcyjnej (wpływ na płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy), genotoksyczności (potencjał mutagenny) oraz kancerogenności (długoterminowy potencjał rakotwórczy). Brak tych danych wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentek w ciąży i karmiących piersią, gdzie ryzyko nie jest dostatecznie poznane.
Althaea officinalis, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, korzeń prawoślazu, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, Matricaria recutita, Mentha piperita, mieszanka ziołowa, mutacja genetyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, rozwój zarodka i płodu, surowce roślinne, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MST Continus 10 mg
Badania przedkliniczne dotyczące siarczanu morfiny wykazały jej potencjał genotoksyczny, potwierdzony zarówno in vitro, jak i in vivo. Morfina indukuje fragmentację DNA w ludzkich limfocytach T oraz aberracje chromosomowe w leukocytach, a także w spermatydach i limfocytach myszy. Test mikrojądrowy u myszy potwierdził mutagenne działanie substancji. Nie stwierdzono jednak translokacji ani mutacji letalnych u Drosophila melanogaster. Brak jest natomiast długoterminowych badań karcynogenności morfiny na modelach zwierzęcych, co ogranicza ocenę jej potencjału rakotwórczego w perspektywie klinicznej.
aberracja chromosomowa, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, fragmentacja DNA, mutacja letalna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, siarczan morfiny, test mikrojądrowy, translokacja, uszkodzenie chromosomu, uzależnienie od morfiny, zaburzenie reprodukcji, zahamowanie wzrostu, zespół odstawienny, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taclar 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa klarytromycyny (substancji czynnej leku Taclar) wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg masy ciała u myszy i szczurów po jednorazowym podaniu doustnym. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej tolerancja leku różniła się w zależności od gatunku: naczelne tolerowały dawki do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc bez działań niepożądanych; szczury nie wykazywały toksyczności przy dawkach 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, 35 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące oraz 8 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy; psy były bardziej wrażliwe, tolerując odpowiednio 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, 10 mg/kg mc./dobę przez 1-3 miesiące i 4 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy. Toksyczne dawki powodowały objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie oraz uszkodzenia wątroby manifestujące się wzrostem enzymów wątrobowych (fosfatazy alkalicznej, aminotransferaz ALT i AST, γ-glutamylotransferazy, dehydrogenazy mleczanowej), które ulegały normalizacji po odstawieniu leku. Dodatkowo, przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg mc./dobę) obserwowano śmiertelność u małp oraz zmętnienie rogówki u psów i małp.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, cytotoksyczność, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, klarytromycyna, obrzęk rogówki, płodność męska, poronienie wczesne, przekrwienie spojówek, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, wrodzona wada układu krążenia, zmętnienie rogówki, γ-glutamylotransferaza - Leksykon substancji czynnych
Kolchicyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kolchicyna, alkaloid stosowany w lekach takich jak Colchianova czy Colchicine Genoptim, wykazuje potencjał genotoksyczny, głównie poprzez wpływ na wrzeciono podziałowe, co prowadzi do aberracji chromosomowych i uszkodzeń DNA in vitro oraz in vivo. Badania mutagenności dają mieszane wyniki – testy bakteryjne są przeważnie negatywne, natomiast testy na komórkach ssaków i mikrojądrowe wskazują na indukcję aberracji chromosomowych. Kolchicyna powoduje aneuploidie, co teoretycznie może zwiększać ryzyko nowotworów złośliwych, choć pełne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone. Wpływ na procesy rozrodcze jest istotny – u samców zwierząt obserwowano obniżenie liczby plemników i ich nieprawidłową morfologię, a w badaniach na królikach dawki 1,5 i 3,0 mg/około 2 kg masy ciała podawane dwa razy w tygodniu powodowały zahamowanie spermatogenezy i atrofię jąder.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, alkaloid, aneuploidia, ciało modzelowate, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kolchicyna, kora nowa, mejoza, mikrotubula, mitoza, nowotwór złośliwy, potencjał genotoksyczny, proces rozrodczy, rakotwórczość, spermatogeneza, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, wpływ na reprodukcję, wrzeciono mitotyczne, wrzeciono podziałowe, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tritace 5 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały brak toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów, psów i małp zaobserwowano zmiany zgodne z farmakodynamicznym działaniem inhibitora ACE, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany morfologii krwi. Szczególnie istotne były zmiany w nerkach psów i małp przy dawkach 250 mg/kg mc./dobę, manifestujące się powiększeniem aparatu przykłębuszkowego. Dawki bez szkodliwego wpływu wynosiły odpowiednio 2,0 mg/kg (szczury), 2,5 mg/kg (psy) i 8 mg/kg (małpy). U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek, co wskazuje na wysoką wrażliwość rozwijających się nerek na inhibitory ACE.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka bez szkodliwego wpływu, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gospodarka wodno-elektrolitowa, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny i genotoksyczny, ramipryl, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Tritace, uszkodzenie nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.) jest stosowany jako substancja czynna w syropach wykrztuśnych, takich jak Hedecton (700 mg/100 ml) oraz Hedussin o smaku owocowym (8,25 mg/ml). Pomimo niekompletności danych przedklinicznych, w tym braku badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności, długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania wyciągu w zalecanych dawkach. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego, co dodatkowo potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Wyciąg jest ekstrahowany etanolem 30% (m/m) i stosowany w formie suchego ekstraktu o stosunku 4-8:1.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, ekstrakcja etanolem, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, Hedera helix, kancerogenność, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, suchy wyciąg z liści bluszczu, syrop, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie terapeutyczne, wyciąg z liści bluszczu pospolitego, zalecana dawka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na modelach przedklinicznych, w tym u małp (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królików (3–20 mg/kg mc./dobę), gdzie obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, brak płata środkowego płuc oraz zmiany w narządach wewnętrznych. W badaniach toksyczności ostrej minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W toksyczności przewlekłej u małp dawki 4–6 mg/kg mc./dobę indukowały ciężkie objawy, w tym śmiertelność i krwotoki wielonarządowe, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę powodowały łagodne, odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie układu chłonnego, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, przepona, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hematopoetyczny, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polsart 80 mg
Dane przedkliniczne dotyczące telmisartanu wskazują na istotne zmiany hematologiczne, takie jak zmniejszenie liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, obserwowane u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi. Ponadto, lek wpływa na funkcję nerek, co manifestuje się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami strukturalnymi, jak poszerzenie i zanik kanalików nerkowych u psów. Zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego, typowe dla antagonistów receptora angiotensyny II, nie wydają się mieć znaczenia klinicznego. Dodatkowo, obserwowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiec przez doustne uzupełnienie soli, co ma praktyczne implikacje terapeutyczne.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie in vitro, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ganciclovir Accord 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gancyklowiru wykazały jego wyraźne działanie genotoksyczne, w tym mutagenne i klastogenne, potwierdzone na modelach komórkowych oraz ssaków. Substancja ta wykazuje również potencjał rakotwórczy, co zostało udokumentowane w badaniach karcynogenności na modelach mysich. W kontekście reprodukcji, gancyklowir powoduje istotne zaburzenia, w tym zahamowanie spermatogenezy przy dawkach niższych niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na wysokie ryzyko wpływu na płodność u pacjentów w wieku rozrodczym. Ponadto, lek wykazuje działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych, co stanowi istotne zagrożenie dla rozwoju płodu i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, gancyklowir, genotoksyczność, karcynogenność, model zwierzęcy, modyfikacja materiału genetycznego, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, teratogenność, uszkodzenie chromosomu, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zwierzę doświadczalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simcovas 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej Simcovas, obejmowały szeroki zakres testów farmakodynamicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz reprodukcyjnych. Wyniki wykazały dobrą tolerancję leku u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych, bez ujawnienia nieoczekiwanych działań toksycznych, a obserwowane efekty były zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania syntezy cholesterolu przez inhibitor reduktazy HMG-CoA. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania kancerogennego. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i królikach nie wykazały wpływu symwastatyny na płodność, rozwój płodu ani występowanie wad rozwojowych, co potwierdza brak działania teratogennego. Ponadto, lek nie wpływał negatywnie na rozwój noworodków, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych. Podsumowując, kompleksowa ocena przedkliniczna nie wskazuje na specyficzne zagrożenia dla ludzi poza znanymi efektami farmakologicznymi, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania symwastatyny w terapii hipolipemizującej.
badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biosynteza cholesterolu, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, obniżenie poziomu cholesterolu, potencjał rakotwórczy, Simcovas, symwastatyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Tiotepa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tiotepa, substancja czynna leku Thiotepa Fresenius Kabi, charakteryzuje się wysokim potencjałem mielosupresyjnym, prowadzącym do ciężkiej granulocytopenii, trombocytopenii i niedokrwistości. Zaleca się codzienne monitorowanie morfologii krwi, w tym liczby krwinek białych i płytek, podczas terapii oraz przez minimum 30 dni po przeszczepie. Wsparcie hematologiczne obejmuje przetoczenia płytek i erytrocytów oraz stosowanie czynników wzrostu, np. G-CSF. Ze względu na ryzyko neutropenii konieczne jest rozważenie profilaktyki lub leczenia przeciwzakaźnego (antybiotyki, leki przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe). Tiotepa jest metabolizowana w wątrobie, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza ciężką niewydolnością, wskazane jest regularne monitorowanie aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz bilirubiny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po radioterapii, przeszczepie komórek macierzystych, z chorobami serca i nerek, a także u osób z wcześniejszym napromienianiem OUN ze względu na ryzyko encefalopatii i choroby zarostowej żył wątrobowych.
choroba zarostowa żył wątrobowych, działanie mutagenne, encefalopatia, G-CSF, inhibitor CYP, kriokonserwacja nasienia, krwinki białe i płytki krwi, lek przeciwgrzybiczny, leki cytotoksyczne, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, nowotwór wtórny, szczepionka atenuowana, tiotepa, toksyczność płucna, transfuzja płytek krwi, zaburzenia hematologiczne, związek alkilujący - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej, z minimalną dawką letalną przekraczającą 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów dawki 75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wywołały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4–6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały ciężką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1–2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodny spadek leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji ludzkiej (AUC). W badaniach teratogenności u małp lenalidomid indukował poważne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, deformacje kończyn i zmiany narządowe, natomiast u królików obserwowano anomalie rozwojowe płuc, nerek i tkanek miękkich przy dawkach 10–20 mg/kg/dobę, co podkreśla wyraźny potencjał teratogenny substancji u naczelnych i innych gatunków.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, funkcja nerek, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, ryzyko teratogenności, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Prestarium 2,5 mg, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i małpach wykazały odwracalne uszkodzenia nerek po podaniu doustnym, bez trwałych zmian funkcji nerkowej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko mutacji genetycznych. Ponadto, badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy) nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, obumarcie płodu, peryndopryl z argininą, Prestarium, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, uszkodzenie struktur nerkowych, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Witamina B6 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne potwierdzają, że pirydoksyna chlorowodorek (witamina B6) jest bezpieczna przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania na zwierzętach, w tym na ciężarnych samicach szczurów podawanych doustnie w dawkach 20-80 mg/kg mc. od 6. do 15. dnia ciąży, nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani mutagennego. Ponadto, ocena bezpieczeństwa farmakologicznego produktu Vitaminum B compositum, zawierającego pirydoksynę, nie wskazuje na ryzyko genotoksyczności czy kancerogenności. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Elevit PRONATAL, brak jest specyficznych badań teratogennych, jednak na podstawie danych dotyczących samej witaminy B6 nie przewiduje się zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
bezpieczeństwo farmakologiczne, degeneracja włókien nerwowych, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, genotoksyczność, nerw obwodowy, neuropatia, neurotoksyczność, pirydoksyna chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, Vitaminum B compositum, witamina B6, właściwości toksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sapoven T 200 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Sapoven T zawiera 200 mg trokserutyny oraz 20 mg glikozydów trójterpenowych (w przeliczeniu na bezwodną escynę) i nie był poddawany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako gotowa formulacja. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wykazały niską toksyczność i dobrą tolerancję. LD50 dla wyciągu z nasion kasztanowca podawanego doustnie mieści się w zakresie 990-1530 mg/kg masy ciała, a maksymalna bezpieczna dawka u psów wynosi 30 mg/kg. W badaniach przewlekłych nie obserwowano toksyczności przy dawkach 8- do 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Działanie teratogenne wyciągu stwierdzono dopiero przy dawce 300 mg/kg, czyli 30-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną, a testy mutagenne i genotoksyczne escyny były negatywne. Trokserutyna wykazała LD50 po podaniu dootrzewnowym u szczurów na poziomie 27160 mg/kg, co wskazuje na bardzo niską toksyczność ostrą, choć w dawkach toksycznych obserwowano zaburzenia sercowo-naczyniowe i kardiomegalię.
Aesculus hippocastanum, aminopeptydaza leucynowa, arytmia serca, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, escyna, escyna bezwodna, glikozydy trójterpenowe, hepatomegalia, karbamylotransferaza ornitynowa, kardiomegalia, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trymigan 12,5 mg
Almotryptan, substancja czynna preparatu Trymigan, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo farmakologiczne i toksyczność. Efekty niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na minimalne ryzyko działań niepożądanych przy stosowaniu dawki terapeutycznej. Badania toksyczności reprodukcyjnej potwierdziły, że negatywne efekty występowały tylko przy dawkach wielokrotnie wyższych niż stosowane klinicznie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykazały brak mutagenności almotryptanu, a badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły działania rakotwórczego, co świadczy o korzystnym profilu bezpieczeństwa substancji w kontekście genetycznym i onkologicznym.
agonista receptora 5-HT, almotryptan, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, melanina, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczny wpływ, toksyczny wpływ na reprodukcję, wiązanie z melaniną - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Detimedac 100 mg
Dakarbazyna powinna być stosowana wyłącznie pod ścisłym nadzorem onkologicznym z regularnym monitorowaniem parametrów klinicznych, biochemicznych i hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby, nerek oraz liczby krwinek, zwłaszcza granulocytów kwasochłonnych. Wystąpienie objawów zaburzeń czynności wątroby, nerek lub nadwrażliwości wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Choroba wenookluzyjna wątroby stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do dalszego stosowania leku. W przypadku podejrzenia tej choroby wskazane jest wczesne zastosowanie wysokich dawek kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 300 mg/dobę) oraz leków fibrynolitycznych, takich jak heparyna lub tkankowy aktywator plazminogenu. Długotrwałe leczenie może prowadzić do mielotoksyczności, dlatego konieczne jest monitorowanie liczby leukocytów, erytrocytów i płytek krwi, a w przypadku istotnego zahamowania czynności szpiku rozważenie odroczenia lub przerwania terapii.
choroba wenookluzyjna wątroby, cytostatyk, dakarbazyna, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, erytrocyty, fenytoina, granulocyty kwasochłonne, heparyna, hydrokortyzon, kortykosteroidy, krwinki białe, lek fibrynolityczny, lek hepatotoksyczny, martwica wątroby, mielotoksyczność, nadwrażliwość na lek, napad drgawkowy, niedrożność żył wątrobowych, onkolog, parametry hematologiczne, płytki krwi, szczepionka inaktywowana, szczepionka zawierająca żywe drobnoustroje, tkankowy aktywator plazminogenu, toksyczność szpiku kostnego, uszkodzenie tkanek, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności szpiku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Koper włoski fix –
Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE oraz jej późniejszymi zmianami, szczegółowe badania przedkliniczne dla produktu leczniczego Koper włoski fix nie są obligatoryjne, o ile nie są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa stosowania. W ramach oceny bezpieczeństwa przeprowadzono test Amesa na wodnym wyciągu z owocu kopru włoskiego, wykorzystując szczepy Salmonella typhimurium TA98 i TA100, który wykazał brak potencjału mutagennego. Badania na zwierzętach wskazały na słabe działanie mutagenne anetolu, jednego z głównych składników, jednak należy to interpretować w kontekście niskich stężeń stosowanych w produkcie. Estragol, inny składnik, obecny w bardzo niewielkich ilościach w naparach z Koper włoski fix, nie stanowi istotnego klinicznie ryzyka genotoksycznego.
anetol, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie mutagenne, estragol, genotoksyczność, karcynogenność, koper włoski fix, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na rozrodczość, wyciąg z owocu kopru - Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hemaglutynina, będąca głównym antygenem w szczepionkach przeciwgrypowych, odpowiada za przyłączanie wirusa do komórek nabłonka dróg oddechowych i stymuluje odpowiedź immunologiczną. Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocenę tolerancji miejscowej, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu hemaglutyniny w dawkach standardowych (15 μg HA/szczep) oraz zwiększonych (60 μg HA/szczep). Szczepionki te charakteryzują się dobrą tolerancją miejscową, brakiem toksyczności ostrej oraz brakiem działań toksycznych po wielokrotnym podaniu. Badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa, przeprowadzone dla wybranych preparatów, również nie wykazały negatywnych efektów, choć nie wszystkie szczepionki, w tym Efluelda Tetra (60 μg HA/szczep), zostały poddane takiej ocenie.
badanie farmakologiczne, białko powierzchniowe wirusa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Efluelda Tetra, Fluarix Tetra, hemaglutynina, Influvac Tetra, nabłonek dróg oddechowych, odpowiedź immunologiczna, ostra toksyczność, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, składnik antygenowy, szczep wirusa grypy, szczepionka przeciwgrypowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa i reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, VaxigripTetra, wirus grypy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 125 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny, substancji czynnej preparatu Sumamed, wykazały niski profil toksyczności nawet przy dawkach do 40-krotnie wyższych niż stosowane klinicznie. Zaobserwowano przemijającą, odwracalną fosfolipidozę, typową dla antybiotyków makrolidowych, bez istotnych następstw klinicznych. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a badania embriotoksyczności i teratogenności na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły ryzyka wad wrodzonych. Dawki stosowane w badaniach (50-200 mg/kg mc./dobę) znacznie przekraczały dawki terapeutyczne u ludzi, przy których nie odnotowano toksyczności.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badania przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, rozwój pourodzeniowy, Sumamed, wada wrodzona, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon substancji czynnych
Symetykon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Symetykon, stosowany jako substancja przeciwpieniąca, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy, małpy). Jako substancja chemicznie obojętna, nie wchłania się z przewodu pokarmowego, co znacząco ogranicza ryzyko działań układowych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej (trwające od 3 miesięcy do 2 lat) nie wykazały istotnych zmian w masie ciała ani uszkodzeń narządowych. W przypadku preparatów zawierających symetykon, takich jak Meteospasmyl, toksyczność była również niska, nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, Clensia, cytrynian alweryny, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogeneza, Manti, Meteospasmyl, Simetikon Hasco, symetykon, toksyczność ostra, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny (Gabapentin Teva 600 mg) wykazały, że w dwuletnich testach rakotwórczości u myszy i szczurów stosowano dawki do 2000 mg/kg mc./dobę, co odpowiada do 50-krotności dawki ludzkiej (3600 mg/dobę) i do 5-krotności w przeliczeniu na mg/m². U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność, nie dawały przerzutów ani naciekania tkanek. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani aberracji chromosomowych in vitro i in vivo. W badaniach płodności u szczurów dawki do 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) nie wpływały negatywnie na parametry rozrodczości.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie perinatalne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rabipur nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki Rabipur, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Flury LEP, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych reakcji ani toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Testy miejscowej tolerancji nie wykazały nasilonych reakcji w miejscu podania, takich jak zaczerwienienie, obrzęk czy ból, co wskazuje na dobrą tolerancję szczepionki. W badaniach nie oceniano genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję, co jest zgodne z obowiązującymi wytycznymi regulacyjnymi dla inaktywowanych szczepionek wirusowych, ze względu na niskie ryzyko takich efektów biologicznych.
albumina jaja kurzego, albumina osoczowa, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, inaktywowana szczepionka wirusowa, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki zarodków kurzych, rakotwórczość, reakcja alergiczna, reakcje miejscowe, szczepionka Rabipur, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wielokrotne podanie, wścieklizna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trileptal 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące okskarbazepiny (Trileptal) oraz jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) wskazują na zróżnicowane efekty toksyczne zależne od gatunku, w tym nefrotoksyczność u szczurów, ale nie u psów i myszy. Badania immunotoksyczności wykazały potencjał do wywoływania opóźnionych reakcji nadwrażliwości, szczególnie przez MHD. Ocena genotoksyczności dała mieszane wyniki: test Amesa wykazał mutagenność okskarbazepiny w jednym szczepie bakterii bez aktywacji metabolicznej, natomiast testy in vivo na szpiku kostnym szczura nie potwierdziły działania klastogennego ani aneugennego. W badaniach reprodukcyjnych okskarbazepina nie wpływała na płodność szczurów do dawki 150 mg/kg mc./dobę, natomiast MHD powodowała zaburzenia cyklu rujowego i zmniejszenie liczby implantacji przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi. Wady rozwojowe i zwiększona śmiertelność zarodków obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matek.
aberracja chromosomowa, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzymy mikrosomalne, genotoksyczność, hormon luteinizujący, mikrojądra, monohydroksypochodna, nefrotoksyczność, okskarbazepina, opóźniona reakcja nadwrażliwości, produkt leczniczy, śmiertelność zarodków, szpik kostny, test Amesa, toksyczność, Trileptal, wada rozwojowa, zaburzenia cyklu rujowego, ziarniniaki układu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipres long 1,5 1,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej leku Ipres long 1,5, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności dawki stosowane u zwierząt były od 40 do 8000 razy wyższe niż terapeutyczne dawki u ludzi. Główne obserwowane efekty farmakodynamiczne obejmowały zwiększone wydalanie sodu z moczem oraz objawy takie jak zwolnienie częstości oddychania i rozszerzenie naczyń obwodowych, co jest zgodne z mechanizmem działania diuretyku tiazydopodobnego.
badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diuretyk tiazydopodobny, droga dootrzewnowa, droga dożylna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, indapamid, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wydalanie sodu, zaburzenia płodności