Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania nad bezpieczeństwem stosowania wenlafaksyny dostarczyły istotnych informacji dotyczących potencjalnego wpływu leku na organizm w zakresie działania rakotwórczego, mutagennego oraz toksycznego wpływu na rozród. Dane te stanowią ważny element w ocenie profilu bezpieczeństwa leku Symfaxin ER przed jego zastosowaniem w praktyce klinicznej.¹

Potencjał rakotwórczy

W ramach oceny potencjału rakotwórczego substancji czynnej przeprowadzono szereg badań na modelach zwierzęcych. Badania z wykorzystaniem szczurów i myszy nie wykazały dowodów na działanie kancerogenne wenlafaksyny. Jest to istotna informacja w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku w warunkach klinicznych.²

Potencjał mutagenny

Bezpieczeństwo genetyczne wenlafaksyny zostało potwierdzone w licznych badaniach. Przeprowadzono kompleksowe testy zarówno w warunkach in vitro jak i in vivo, które jednoznacznie nie potwierdziły działania mutagennego substancji. Wskazuje to na niskie ryzyko potencjalnych uszkodzeń genetycznych związanych ze stosowaniem leku Symfaxin ER.³

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Badania toksyczności reprodukcyjnej dostarczyły istotnych danych dotyczących potencjalnego wpływu wenlafaksyny na płodność oraz rozwój potomstwa. W badaniach przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano następujące efekty:⁴

• Zmniejszenie masy ciała potomstwa
• Zwiększenie liczby płodów martwo urodzonych
• Podwyższona śmiertelność potomstwa w pierwszych 5 dniach laktacji

Należy podkreślić, że dokładna przyczyna obserwowanej zwiększonej śmiertelności potomstwa nie została ustalona. Efekty te występowały przy dawce 30 mg/kg masy ciała/dobę, która stanowi czterokrotność maksymalnej dobowej dawki wenlafaksyny zalecanej do stosowania u ludzi (375 mg).⁵

W badaniach określono również dawkę NOAEL (ang. No Observed Adverse Effect Level – poziom dawkowania, przy którym nie obserwuje się niekorzystnych efektów), która wynosiła 1,3-krotność dawki stosowanej u ludzi. Na podstawie dostępnych danych nie można jednoznacznie określić potencjalnego ryzyka dla pacjentów.⁶

Wpływ na płodność

W badaniach przeprowadzonych na szczurach obu płci zaobserwowano zmniejszenie płodności po ekspozycji na ODV (O-demetylowenlafaksynę) – główny aktywny metabolit wenlafaksyny. Siła działania ODV była od 1 do 2 razy większa niż działanie samej wenlafaksyny w dawce stosowanej u ludzi wynoszącej 375 mg na dobę.⁷

Należy podkreślić, że kliniczne znaczenie tych obserwacji dla pacjentów przyjmujących Symfaxin ER nie zostało jednoznacznie określone i wymaga dalszych badań. Ekstrapolacja wyników badań na zwierzętach na populację ludzką powinna być dokonywana z ostrożnością.⁸