Przedawkowanie
Symfaxin ER 150 mg

Przedawkowanie wenlafaksyny, szczególnie w formie Symfaxin ER (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Klinicznie manifestuje się szerokim spektrum objawów, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, zmiany w EKG takie jak wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, zawroty głowy), narządu wzroku (mydriaza) oraz układu pokarmowego (wymioty). W ciężkich przypadkach może dojść do niewydolności wielonarządowej i zgonu. Epidemiologicznie pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują wyższe ryzyko samobójstwa i zgonu po przedawkowaniu w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć ryzyko to jest mniejsze niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.

Pobierz ChPL PDF Symfaxin ER – Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde – 150 mg
  1. Przedawkowanie produktu leczniczego Symfaxin ER
    1. Czynniki ryzyka przedawkowania
    2. Objawy przedawkowania
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Profilaktyka przedawkowania
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. epizod dużej depresji
  2. fobia społeczna
  3. lęk napadowy
  4. uogólnione zaburzenie lękowe
Substancja czynna
  1. wenlafaksyna
Kategoria leku
  1. inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny
  2. leki przeciwdepresyjne

Przedawkowanie produktu leczniczego Symfaxin ER

Przedawkowanie wenlafaksyny (chlorowodorek wenlafaksyny) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Przypadki przedawkowania produktu Symfaxin ER (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde) odnotowywano głównie w skojarzeniu z alkoholem i/lub innymi produktami leczniczymi, co może istotnie nasilać objawy toksyczne i zwiększać ryzyko powikłań.1

Czynniki ryzyka przedawkowania

Dane epidemiologiczne wskazują, że pacjenci leczeni wenlafaksyną mogą być bardziej obciążeni czynnikami ryzyka samobójstwa w porównaniu do pacjentów stosujących inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Badania retrospektywne wykazały, że przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z większym ryzykiem zgonu niż w przypadku leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI, choć ryzyko to pozostaje mniejsze niż dla trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.2

Należy podkreślić, że nie jest w pełni wyjaśnione, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu wynika bezpośrednio z toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, a w jakim stopniu jest związane z charakterystyką pacjentów stosujących ten lek.3

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie produktu Symfaxin ER manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, które dotyczą przede wszystkim układu sercowo-naczyniowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz obejmują zaburzenia świadomości.4

Układ/narząd Objawy przedawkowania Charakterystyka kliniczna
Układ sercowo-naczyniowy Tachykardia Przyspieszenie akcji serca, często znacznego stopnia
Tachykardia komorowa Groźna arytmia komorowa mogąca prowadzić do zatrzymania krążenia
Bradykardia Zwolnienie akcji serca, możliwa manifestacja ciężkiego zatrucia
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego mogący prowadzić do wstrząsu
Zmiany w EKG Wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS
Ośrodkowy układ nerwowy Zaburzenia świadomości Od senności do śpiączki, w zależności od ilości przyjętego leku
Drgawki Napady drgawkowe uogólnione lub częściowe
Zawroty głowy Mogą być związane zarówno z działaniem OUN, jak i niedociśnieniem
Narząd wzroku Rozszerzenie źrenic Mydriaza jako objaw pobudzenia układu współczulnego
Układ pokarmowy Wymioty Często nasilone, mogące prowadzić do odwodnienia
Potencjalnie zgon Niewydolność wielonarządowa W ciężkich przypadkach przedawkowania możliwy zgon pacjenta

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania Symfaxin ER konieczne jest wdrożenie natychmiastowych działań terapeutycznych oraz ścisłe monitorowanie stanu pacjenta. Nie istnieje swoiste antidotum dla wenlafaksyny, dlatego leczenie ma głównie charakter objawowy i wspomagający.5

Zalecane postępowanie terapeutyczne obejmuje:6

  • Monitorowanie parametrów życiowych – szczególnie rytmu serca i innych kluczowych funkcji życiowych
  • Dekontaminacja przewodu pokarmowego:
    • Płukanie żołądka – wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu produktu lub u pacjentów z objawami klinicznymi
    • Węgiel aktywowany – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej
    • Wywoływanie wymiotów – niewskazane przy ryzyku zachłyśnięcia
  • Leczenie objawowe zaburzeń ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego

Należy zaznaczyć, że metody zwiększonego usuwania leku z organizmu, takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna, najprawdopodobniej nie będą skuteczne w przypadku przedawkowania wenlafaksyny.7

Profilaktyka przedawkowania

W celu zmniejszenia ryzyka przedawkowania, wenlafaksynę należy przepisywać pacjentom w najmniejszej ilości, zgodnej z zalecanym dawkowaniem terapeutycznym. Stanowi to istotny element profilaktyki niezamierzonego lub zamierzonego przedawkowania.8

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych, nadużywających substancji psychoaktywnych, w tym alkoholu, oraz u osób z współistniejącymi schorzeniami, zwłaszcza kardiologicznymi.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl