Dawkowanie i sposób podawania
Symfaxin ER 150 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Symfaxin ER

Lek Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) dostępny jest w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie w zależności od wskazania terapeutycznego, odpowiedzi klinicznej na leczenie oraz występowania ewentualnych działań niepożądanych.¹

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Epizody dużej depresji

W leczeniu epizodów dużej depresji rozpoczyna się od dawki 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na leczenie, dawkę można zwiększać stopniowo do maksymalnie 375 mg na dobę. Zaleca się zwiększanie dawki w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach ciężkości objawów odstępy te mogą być skrócone, jednak nie powinny być krótsze niż 4 dni.²

Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zwykle kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności terapii. W zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji zazwyczaj stosuje się taką samą dawkę jak w aktywnym leczeniu. Przeciwdepresyjne produkty lecznicze należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy od osiągnięcia remisji.³

Uogólnione zaburzenia lękowe

Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej dawkę można zwiększać do maksymalnie 225 mg na dobę. Podobnie jak w przypadku depresji, zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁴

Leczenie powinno być kontynuowane przez odpowiednio długi czas, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną stanu pacjenta.⁵

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej rekomendowana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Mimo braku dowodów na dodatkowe korzyści ze stosowania wyższych dawek, u pacjentów nieodpowiadających na dawkę początkową można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁶

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo (zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej), z regularną oceną kliniczną.⁷

Lęk napadowy

W przypadku lęku napadowego zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 37,5 mg na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększenie do 75 mg na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na dawkę 75 mg można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁸

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo (zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej), z regularną oceną kliniczną.⁹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Modyfikacja dawki wyłącznie ze względu na wiek pacjenta nie jest konieczna. Należy jednak zachować ostrożność w tej grupie pacjentów ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i uważne monitorowanie pacjenta podczas zwiększania dawki.¹⁰

Dzieci i młodzież: Stosowanie wenlafaksyny nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Badania kliniczne nie wykazały skuteczności wenlafaksyny w leczeniu epizodów dużej depresji w tej grupie wiekowej. Skuteczność i bezpieczeństwo wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży również nie zostały określone.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki. Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. W tych przypadkach zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Należy dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka.¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) w zakresie od 30 do 70 ml/minutę modyfikacja dawki nie jest konieczna, zaleca się jednak zachowanie ostrożności. U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą klirensu może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki.¹³

Odstawienie leku

Należy unikać nagłego odstawienia leku Symfaxin ER. W przypadku przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. Jeśli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do poprzednio stosowanej dawki i następnie kontynuować zmniejszanie dawki w sposób bardziej stopniowy.¹⁴

Sposób podawania

Lek Symfaxin ER należy przyjmować doustnie, raz na dobę, najlepiej podczas posiłku, o stałej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Kapsułek nie wolno dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.¹⁵

Pacjenci przyjmujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu przy zastosowaniu dawki równoważnej. Na przykład, pacjenci stosujący tabletki o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę mogą być przestawieni na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg raz na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁶

Kapsułki leku Symfaxin ER zawierają składniki powodujące powolne uwalnianie substancji czynnej w przewodzie pokarmowym. Nierozpuszczalne części kapsułek są wydalane i mogą być widoczne w kale.¹⁷

Tabela dawkowania leku Symfaxin ER

Dawkowanie w grupach szczególnych