działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Effect 500 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna Aspirin Effect, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Wykazano nefrotoksyczność na modelach zwierzęcych, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie stwierdzono natomiast działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku. Badania przedkliniczne nie wykazały innych istotnych zmian chorobowych poza uszkodzeniem nerek.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał mutagenny, rozwój płodu, salicylany, toksyczność narządowa, toksyczność zarodkowa, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie implantacji jaja płodowego, zaburzenie sprawności uczenia się - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno danymi przedklinicznymi, jak i wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu u zwierząt nie wykazały dawek toksycznych ani letalnych, a objawy ostrej toksyczności nie zostały zaobserwowane. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej u zwierząt, standardowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu są metodologicznie niewykonalne. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczne działanie na zarodek i płód oraz na mutagenność i onkogenność preparatu Human Albumin Grifols 20%, który zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogeneza, kancerogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cisplatinum Accord 1 mg/ml
Cisplatinum Accord (1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera cisplatynę, która może znacząco wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz karmienie piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania cisplatyny u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak ze względu na jej właściwości farmakologiczne istnieje wysokie ryzyko teratogenności i ciężkich wad wrodzonych. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają szkodliwy wpływ na reprodukcję. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym oraz mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu, ze względu na mutagenne działanie cisplatyny. Zaleca się również konsultację genetyczną przed planowaniem potomstwa po terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioxetin 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fluoksetyny, substancji czynnej Bioxetinu, wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Szczegółowe analizy toksykologiczne na młodych szczurach wykazały, że podawanie chlorowodorku fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia powodowało nieodwracalne zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zwyrodnienie i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zahamowanie rozwoju żeńskich narządów rozrodczych oraz zmniejszenie płodności. Opóźnienie dojrzewania płciowego obserwowano u samców już przy dawce 10 mg/kg/dobę, natomiast u samic tylko przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, najwyższa dawka (30 mg/kg) indukowała zmiany w układzie kostno-mięśniowym, w tym skrócenie kości udowej oraz zwyrodnienie i martwicę mięśni szkieletowych. Stężenia fluoksetyny i jej metabolitu norfluoksetyny w osoczu zwierząt były porównywalne lub wyższe niż u dzieci, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa pediatrycznego.
badanie in vitro, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluoksetyna, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, martwica jąder, norfluoksetyna, opóźnione dojrzewanie płciowe, potencjał rakotwórczy, przyrost masy kostnej, spermatogeneza, stężenie osoczowe, teratogenność, toksyczność, transporter serotoniny, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zmniejszona płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alfadiol 1 mcg
Badania przedkliniczne alfakalcydolu wykazały, że mediana dawki letalnej (LD50) u myszy wynosi 440 μg/kg po podaniu doustnym oraz 52 μg/kg po podaniu dożylnym, co wskazuje na relatywnie wysoki potencjał toksyczności, zwłaszcza przy podaniu dożylnym. Dla porównania, kalcytriol charakteryzuje się wyższymi wartościami LD50: 1350 μg/kg (doustnie u myszy) i 105 μg/kg (dożylnie u szczurów). W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach dawki alfakalcydolu 0,3 i 0,9 μg/kg powodowały zmniejszenie liczebności miotów oraz obniżenie masy urodzeniowej potomstwa, jednak bez obserwacji zaburzeń rozwojowych, co sugeruje wpływ na parametry rozrodcze bez teratogenności.
aktywna postać witaminy D, alfakalcydol, działanie mutagenne, kalcytriol, margines bezpieczeństwa, mediana dawki letalnej, monitorowanie pacjenta, parametr rozrodczy, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał mutagenny i karcynogenny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glurenorm 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glikwidonu wykazały bardzo niski potencjał toksyczny substancji. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 przekraczała 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów, królików i psów, natomiast dożylna LD50 u szczurów wynosiła 144-180 mg/kg. Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 200 mg/kg/dobę (18 miesięcy) oraz do 1000 mg/kg/dobę (6 miesięcy) u szczurów, a także do 20 mg/kg/dobę u psów przez 18 miesięcy, nie wykazało istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych) nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności glikwidonu. Dodatkowo, badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału nowotworotwórczego substancji.
aberracja chromosomowa, chomik chiński, dawka letalna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, glikwidon, hipoglikemia, karcynogenność, LD50, obrót kostny, sonda żołądkowa, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność subchroniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Accord 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mykafunginy (Micafungin Accord) wykazały istotne zmiany hepatotoksyczne u szczurów, w tym rozwój ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz raków wątrobowokomórkowych, zależnych od dawki i czasu ekspozycji, utrzymujących się nawet po 13 tygodniach od odstawienia leku. Wysoka dawka 32 mg/kg mc./dobę wiązała się z podwyższoną częstością nowotworów wątroby, a stężenia progu rozwoju nowotworów mieściły się w zakresie stężeń klinicznych u ludzi. Działanie mykafunginy na układ sercowo-naczyniowy i uwalnianie histaminy było zależne od dawki i czasu ekspozycji, a wydłużenie czasu wlewu dożylnego zmniejszało maksymalne stężenie leku w osoczu, redukując działania niepożądane. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania zidentyfikowano wątrobę, układ moczowy (wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych i pęcherza moczowego, hiperplazja nabłonka pęcherza) oraz układ rozrodczy męski (wakuolizacja nabłonka przewodów najądrza, zmniejszenie liczby plemników o 15%, zanik kanalików nasiennych u psów) jako główne organy docelowe toksyczności.
działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzymy wątrobowe, hemoliza krwi, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, ogniska zmienionych hepatocytów, potencjał genotoksyczny, przerost zrazików, rak wątrobowokomórkowy, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka najądrza, wakuolizacja nabłonka nasiennego, wakuolizacja nabłonka pęcherza moczowego, wlew dożylny, zanik kanalików nasiennych, zwyrodnienie hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ristidic 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy (substancji czynnej leku Ristidic) wykazały, że toksyczność po podaniu wielokrotnym u szczurów, myszy i psów była związana wyłącznie z nasilonym działaniem farmakologicznym, bez wykrycia toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności, przeprowadzone in vitro i in vivo, potwierdziły brak mutagenności w dawkach terapeutycznych, mimo pozytywnego wyniku testu aberracji chromosomalnych przy dawkach 104-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego przy maksymalnych tolerowanych dawkach, które odpowiadały około 6-krotnej dawce maksymalnej stosowanej u ludzi (12 mg/dobę). W zakresie toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów i królików, mimo przenikania substancji przez łożysko i do mleka matki.
aberracja chromosomalna, badania przedkliniczne, błona śluzowa, droga doustna, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, limfocyty obwodowe, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zalecana dawka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anvildis 50 mg
Wildagliptyna, substancja czynna preparatu Anvildis, wykazała w badaniach przedklinicznych różnorodne działania niepożądane w zależności od gatunku i układu narządowego. U psów zaobserwowano opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawkach powyżej 15 mg/kg mc. (7-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie Cmax). W układzie oddechowym szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych przy dawkach odpowiednio 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotność AUC). U psów pojawiły się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak miękkie i śluzowate stolce, biegunka oraz krew w kale, jednak dawka NOAEL nie została ustalona. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie potwierdziły istotnych zaburzeń płodności czy rozwoju zarodka, choć przy dawkach 75 mg/kg u szczurów i 50 mg/kg u królików (odpowiednio 10- i 9-krotność AUC u ludzi) odnotowano zmiany kostne i zmniejszenie masy ciała płodu związane z toksycznością matczyną.
badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, dawka NOAEL, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, małpa cynomolgus, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, płodność, przewód pokarmowy, przewodzenie wewnątrzsercowe, śluzowate stolce, toksyczność zarodkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, wildagliptyna, zmiany kośćca, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silodosin Accord 8 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne sylodosyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych klinicznie działań niepożądanych w zakresie dawek terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania nie potwierdziły potencjału rakotwórczego ani mutagennego leku, a także nie wykazały działania teratogennego na rozwój zarodka i płodu. Warto podkreślić, że obserwowane efekty toksyczne, takie jak zmiany w funkcji tarczycy u gryzoni oraz obniżona płodność u samców szczurów, występowały jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt niepożądany, funkcja rozrodcza, margines bezpieczeństwa, obniżona płodność, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, rozwój płodu, sylodosyna, test farmakologiczny, toksyczność tarczycy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartanum Teva B.V. 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. Zaobserwowano również hemodynamiczne zaburzenia funkcji nerek, objawiające się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy. U psów stwierdzono strukturalne zmiany nerek, w tym poszerzenie kanalików nerkowych z zanikiem oraz przerost i rozrost aparatu przykłębuszkowego u obu gatunków, co jest charakterystyczne dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Dodatkowo, u szczurów i psów odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neomycyny siarczan, stosowany miejscowo w preparacie Flucinar N w stężeniu 5 mg/g (w połączeniu z fluocynolonem acetonidem 0,25 mg/g), charakteryzuje się istotnymi brakami w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających toksyczność, wpływ na płodność, działanie rakotwórcze ani mutagenne neomycyny siarczanu. Brak jest również wyników standardowych testów genotoksyczności, takich jak test Amesa czy testy na komórkach ssaków, co uniemożliwia pełną ocenę potencjalnego ryzyka związanego z jej stosowaniem.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, fluocynolon acetonid, maść Flucinar N, neomycyna siarczan, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test konwersji genów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kamiren 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej preparatu Kamiren, nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach, przy dawkach do 40 mg/kg mc./dobę (8-krotność AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę) oraz 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność AUC u ludzi przy dawce 16 mg/dobę), nie potwierdziły potencjału karcynogennego. Testy mutagenności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne doksazosyny i jej metabolitów.
AUC, badanie przedkliniczne, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja AUC, ekspozycja ustrojowa, Kamiren, karcynogeneza, płodność męska, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, specyficzność gatunkowa, test mutagenności, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Teva 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone w badaniach na małpach (dawki 0,5–4 mg/kg/dobę) oraz królikach (3, 10, 20 mg/kg/dobę). U potomstwa małp zaobserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc przy dawkach ≥10 mg/kg/dobę oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi. U małp dawki 4–6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1–2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę jest zbliżona do ekspozycji klinicznej u ludzi (AUC). Testy mutagenności wykazały brak działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących karcynogenności lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki mieloidalne, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, nefrotoksyczność, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, szpik kostny, toksyczność rozwojowa, upośledzona funkcja nerek, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g/100 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny (Pentasa) wykazały nefrotoksyczność u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak wartości NOAEL dla szczurów i małp przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi o współczynnik 2-7,2, zarówno pod względem dawek, jak i stężeń w osoczu. Nie zaobserwowano istotnej toksyczności w obrębie przewodu pokarmowego, wątroby oraz układu krwiotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania kancerogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z mesalazyną. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, droga doustna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, hematopoeza, hepatotoksyczność, mesalazyna, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przewód pokarmowy, ryzyko środowiskowe, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, wątroba, zawiesina doodbytnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apropol 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa opipramolu wykazały niską ostrą toksyczność, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, zgodnymi z klinicznymi obserwacjami przedawkowania. Długotrwałe podawanie bardzo dużych dawek u zwierząt wywołało efekty niepożądane, takie jak uszkodzenie wątroby (zmiany biochemiczne i histopatologiczne), uszkodzenie płuc, zmiany skórne oraz powstawanie zaćmy, jednak te zmiany występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego opipramolu, co wskazuje na brak potencjału do indukcji mutacji genetycznych.
badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, mutacja genetyczna, obraz histopatologiczny, opipramol, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, przedawkowanie, test in vitro, toksyczność matczyna, toksyczność okołoporodowa, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności, zaćma, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocain-Egis 10% (100 mg/ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy, stosowanej w produkcie Lidocain-EGIS 10% aerozol na skórę, wykazały brak toksyczności na rozwijające się organizmy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentek w ciąży. Analizy toksykologiczne nie potwierdziły działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego tej substancji czynnej, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny, brak indukcji nowotworów oraz brak wad rozwojowych u płodów. Takie wyniki potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa lidokainy w kontekście stosowania klinicznego, zwłaszcza przy zachowaniu odpowiednich wskazań i przeciwwskazań.
aerozol na skórę, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, lidokaina, mutacja materiału genetycznego, narażenie na lek, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa płodu, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asbima 5 mg + 160 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Asbima, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne działania niepożądane przy dawkach przekraczających kliniczne. W modelach zwierzęcych obserwowano zapalenie, owrzodzenia i nadżerki błony śluzowej żołądka przy narażeniu na 1,9-2,6-krotność dawki klinicznej (walsartan 160 mg, amlodypina 10 mg). Zmiany nerkowe, takie jak bazofilia, szkliwienie i rozstrzeń kanalików nerkowych, wałeczki nerkowe oraz śródmiąższowe zapalenie limfocytarne, występowały przy 7-13-krotności dawki klinicznej. W badaniach rozwojowych u szczurów stwierdzono rozszerzone moczowody, zaburzenia kostnienia mostka i nieskostniałe paliczki przy dawkach 10-12-krotnych. Maksymalna dawka niepowodująca zaburzeń rozwojowych (NOAEL) wynosiła 3-krotność dawki klinicznej walsartanu i 4-krotność amlodypiny (na podstawie AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników.
amlodypina, badania przedkliniczne, badanie toksyczności, bazofilia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hemodynamika nerek, hipotensja, komórki Sertoliego, nefropatia, nieskostniałe paliczki, NOAEL, obniżenie hormonu folikulotropowego, opóźnienie porodu, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, poziom kreatyniny, produkt złożony, przerost błony śluzowej tętniczek, przerost komórek przykłębuszkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodu, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wałeczek nerkowy, walsartan, wydłużenie porodu, zaburzenie kostnienia mostka, zapalenie śródmiąższowe limfocytarne, zmniejszona gęstość nasienia, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lavistina 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Lavistina, obejmowały długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy) i szczurów albinosów (18 miesięcy) w dawkach od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała. W trakcie tych badań nie zaobserwowano klinicznie istotnych uszkodzeń tkanek ani narządów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Dodatkowo, badania genotoksyczności wykazały brak właściwości mutagennych, a testy rakotwórczości u szczurów nie potwierdziły potencjału karcynogennego betahistyny dichlorowodorku.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksyczności, betahistyna dichlorowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja mutacji genetycznych, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 88 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej w preparacie Tirosint Sol wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza brak istotnych działań toksycznych po podaniu pojedynczych, nawet wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany kliniczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały głównie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest specyficznych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, co stanowi lukę w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie wątroby, zespół nerczycowy, zmiana masy narządów - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambroksol chlorowodorek wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych po wielokrotnym podaniu doustnym i dożylnym w badaniach przedklinicznych. Poziomy NOAEL ustalono na 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie, doustnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni, doustnie), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni, doustnie) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie, doustnie). W badaniach dożylnych NOAEL wynosił 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i 120 mg/kg mc./dobę u psów (4 tygodnie). Nie stwierdzono narządów docelowych dla toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazuje działania embriotoksycznego, teratogennego ani mutagennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa, aberracji chromosomów) oraz in vivo (test mikrojądrowy u myszy). Długoterminowe badania na myszach i szczurach (odpowiednio do 105 i 116 tygodni) nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 800 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę.
aberracja chromosomowa, badanie reprodukcyjne, chlorowodorek ambroksolu, choroba układu oddechowego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, infuzja dożylna, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, rozwój okołourodzeniowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin CSL Behring 200 g/l 200 g/l
Human Albumin CSL Behring 200 g/l to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 96% stanowi ludzka albumina, co nadaje mu właściwości hiperonkotyczne. Preparat wykazuje fizjologiczne działanie endogennej albuminy i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym brakiem objawów ostrej toksyczności w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Nie stwierdzono również działania onkogennego, mutagennego ani negatywnego wpływu na rozwój embrionalny i płodowy. Warto zwrócić uwagę, że badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na zwierzętach są ograniczone przez powstawanie przeciwciał przeciwko obcogatunkowemu białku, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
albumina ludzka, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, ostra toksyczność, podaż sodu, preparat hiperonkotyczny, procesy nowotworowe, przeciwciała przeciwko obcogatunkowemu białku, roztwór do infuzji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 2% Wodny roztwór fioletu gencjanowego gemi 20 mg/g
Fiolet gencjanowy (metylorozanilinowy chlorek) stosowany jest w postaci 2% wodnego roztworu (20 mg/g) jako preparat do stosowania na skórę. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego leku są ograniczone, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, potencjału kancerogennego oraz badań farmakodynamicznych i interakcji farmakodynamicznych. Najistotniejszym znanym zagrożeniem jest mutagenność fioletu gencjanowego, potwierdzona w badaniach in vitro na komórkach bakteryjnych i eukariotycznych, gdzie wykazano zdolność do indukowania punktowych mutacji w DNA.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, fiolet gencjanowy, interakcja farmakodynamiczna, komórka bakteryjna, komórka eukariotyczna, metylorozanilinowy chlorek, mutagenność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, punktowa zmiana DNA, rozwój nowotworu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calsiosol 95,5 mg/ml
Produkt leczniczy Calsiosol, zawierający 95,5 mg/ml wapnia glukonianu w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania te objęły farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki kliniczne. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcinogeneza, maksymalna ekspozycja, objaw toksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, proces nowotworowy, proliferacja komórek, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, teratogenność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wapnia glukonian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofuroksym 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu w postaci soli sodowej, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne potwierdziły brak klinicznie istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Toksydologiczne analizy, w tym parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne, nie wykazały patologicznych zmian nawet przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności (mutacje genowe, aberracje chromosomowe, uszkodzenia DNA) dały wyniki ujemne, co wyklucza mutagenne i klastogenne działanie cefuroksymu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny ani teratogenności.
aberracja chromosomowa, Biofuroksym, cefalosporyna, cefuroksym, działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Kabi 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefepimu, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i karcynogenności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. W badaniach tych nie stwierdzono działania mutagennego ani genotoksycznego, a także nie zaobserwowano efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji w dawkach terapeutycznych. Brak jest również dowodów na potencjał rakotwórczy, choć nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności, co jest zgodne z praktyką dla antybiotyków stosowanych krótkoterminowo.
antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cefepim, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, praktyka kliniczna, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko karcynogenne, test mutagenności, test toksykologiczny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania - Leksykon substancji czynnych
Czynnik grasiczy X – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania czynnika grasiczego X (Thymostimulinum, Thymus Factor X) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i funkcje reprodukcyjne u samców szczurów po podaniu domięśniowym w dawkach 5, 10 i 20 mg/kg mc. Natomiast badania teratogenności przeprowadzone na myszy, szczurach i chomikach złocistych wykazały działanie teratogenne po podaniu podskórnym w dawkach 6–300 mg/kg mc. oraz domięśniowym w dawkach 5–40 mg/kg mc. Efekt teratogenny obserwowano we wszystkich badanych gatunkach, co sugeruje uniwersalny mechanizm działania negatywnego na rozwój płodu przy stosowaniu różnych dróg podania i zakresów dawek.
aberracja chromosomowa, czynnik grasiczy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórka szpiku kostnego, mutacja genowa, organogeneza, profil bezpieczeństwa, rekombinacja genetyczna, substancja biologiczna, szpik kostny, test Amesa, test genotoksyczności, tymostymulina, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, wymiana chromatyd siostrzanych, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrex 600 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diosminy, substancji czynnej leku Otrex 600, wskazują na jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 po jednorazowym podaniu doustnym wyniosła >10 g/kg u myszy oraz >5 g/kg u szczurów, co świadczy o niskiej toksyczności. Przewlekłe podawanie diosminy w dawkach 50-620 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy u myszy i świnek morskich nie wywołało istotnych zmian w parametrach biologicznych, hematologicznych ani funkcji nerek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych i nowotworów przy stosowaniu terapeutycznym diosminy.
dawka śmiertelna, diosmina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, elektrokardiografia, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja nerek, genotoksyczność, LD50, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biologiczne, parametry hematologiczne, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silandyl 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej produktu Silandyl dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg oraz 100 mg w formie lamelek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, została przeprowadzona zgodnie z wymogami rejestracyjnymi. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały patologicznych zmian w narządach zwierząt doświadczalnych, co sugeruje bezpieczeństwo przewlekłego stosowania leku. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego syldenafilu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, lamelki ulegające rozpadowi, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, syldenafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozród, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TFX 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa czynnika grasiczego X (Thymostimulinum, Thymus Factor X, TFX) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność samców szczurów po wielokrotnym podaniu domięśniowym w dawkach 5, 10 oraz 20 mg/kg mc. Nie zaobserwowano zaburzeń funkcji reprodukcyjnych ani uszkodzeń układu rozrodczego. Natomiast badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i chomikach złocistych wykazały działanie teratogenne TFX przy podaniu podskórnym w dawkach od 6 do 300 mg/kg mc. oraz domięśniowym w dawkach 5, 10 i 40 mg/kg mc. w okresie organogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu podczas ekspozycji na TFX w tym krytycznym okresie.
aberracje chromosomowe, czynnik grasiczy X, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, komórki szpiku kostnego, organogeneza, płodność, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał teratogenny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, thymostimulinum, Thymus Factor X, układ rozrodczy, właściwości mutagenne, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) i wykazały, że dawka letalna (LD50) jest większa niż 5 g/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach podostrych i przewlekłych nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych, 75 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz 50 mg/kg mc./dobę u psów. Psy były bardziej wrażliwe, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez objawów niepożądanych. Toksyczne dawki wywoływały objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie oraz uszkodzenia wątroby, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa). Wysokie dawki (400 mg/kg mc./dobę) u małp prowadziły do śmiertelności (2/10 osobników) oraz żółtego zabarwienia kału.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, LD50, mutagenność, obrzęk rogówki, odwodnienie, płodność, poronienie, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wrodzona wada układu krążenia, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Macromax 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że stosowanie tego antybiotyku makrolidowego w dawkach do 40-krotnie przekraczających kliniczne dawki terapeutyczne może powodować przemijającą fosfolipidozę, jednak bez klinicznie istotnych objawów toksyczności. W badaniach embriotoksyczności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy wysokich dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz upośledzenie przybierania masy ciała u samic ciężarnych. Dodatkowo, dawka 50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym powodowała opóźnienie kostnienia. Brak długoterminowych badań rakotwórczości jest uzasadniony krótkotrwałym stosowaniem azytromycyny w praktyce klinicznej, co minimalizuje ryzyko potencjalnej kancerogenności.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kostnienie opóźnione, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne pirfenidonu wykazały, że głównym narządem docelowym jest wątroba, gdzie obserwowano zwiększenie masy oraz centralnozrazikowy przerost, związane z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych. Zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia, co wskazuje na ich adaptacyjny charakter. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, jednak mechanizm ten nie występuje u ludzi, co ogranicza znaczenie kliniczne tych obserwacji. U samic szczurów przy dawce 1500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższej niż dawka ludzka 2403 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości guzów macicy, co jest związane z dopaminergicznie zależnym zaburzeniem hormonalnym specyficznym dla gatunku szczurów i nie ma odniesienia do ludzi. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność i rozwój pourodzeniowy przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 300 mg/kg/dobę u królików, choć przy bardzo wysokich dawkach (≥ 450 mg/kg/dobę) obserwowano przedłużenie cyklu rozrodczego i nieregularności, a przy ≥ 1000 mg/kg/dobę wydłużenie ciąży i zmniejszenie przeżywalności płodów. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez łożysko oraz do mleka w okresie laktacji.
badania farmakologiczne, badania toksyczności, centralnozrazikowy przerost wątroby, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na promieniowanie UV, fototoksyczność, genotoksyczność, hormony płciowe, łożysko, mikrosomalne enzymy wątrobowe, narząd docelowy, pirfenidon, płyn owodniowy, potencjał genotoksyczny, równowaga hormonów płciowych, test fotoklastogenny, zaburzenie równowagi hormonów płciowych - Leksykon substancji czynnych
Len – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasienie lnu (Linum usitatissimum L., semen) jest stosowane jako substancja czynna w produktach leczniczych, jednakże dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone. Nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także brak jest danych dotyczących wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Ponadto, nie wykonano testów genotoksyczności, takich jak testy mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, zarówno in vitro, jak i in vivo, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania mutagennego tej substancji roślinnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, długotrwała ekspozycja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogeneza, medycyna tradycyjna, mutacja genowa, nasienie lnu, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mobemid 150 mg
Moklobemid, substancja czynna leku Mobemid, przeszedł szerokie badania toksykologiczne wykazujące brak działania teratogennego, mutagennego oraz rakotwórczego, co wskazuje na niski profil ryzyka genotoksycznego i onkogennego. W badaniach długoterminowych na szczurach, przy dawkach od 50 do 600 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano przemijającą i odwracalną ginekomastię, występującą jedynie przy bardzo wysokich dawkach. Istotnym klinicznie aspektem jest brak hepatotoksyczności moklobemidu, co stanowi przewagę nad innymi inhibitorami MAO, takimi jak iproniazyd, znany z potencjału uszkadzania wątroby.
Farmakodynamiczne badania na modelach zwierzęcych potwierdziły przeciwdepresyjne właściwości moklobemidu, wykazując odwracanie zespołu rezerpinowego, przeciwdziałanie haloperidolowej katalepsji oraz supresję fazy REM snu. Te efekty potwierdzają mechanizm działania moklobemidu jako selektywnego i odwracalnego inhibitora monoaminooksydazy typu A (RIMA), prowadzącego do zwiększenia dostępności monoamin w ośrodkowym układzie nerwowym, co jest podstawą jego skuteczności terapeutycznej w leczeniu zaburzeń depresyjnych.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ginekomastia, hepatotoksyczność, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, iproniazyd, lek przeciwdepresyjny, model zwierzęcy, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko genotoksyczne, ryzyko onkogenne, sen REM, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwdepresyjna, zahamowanie ruchowe, zespół rezerpinowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (125 mg/5 ml) wykazały zróżnicowaną toksyczność zależną od wieku i gatunku zwierząt. W badaniach ostrej toksyczności LD50 dla młodych myszy i szczurów wynosiła około 1230-1330 mg/kg mc., podczas gdy u dorosłych osobników wartości te były wyższe (2700-3000 mg/kg mc.), co wskazuje na większą wrażliwość młodych zwierząt. Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie masy ciała, osłabienie odruchu ssania i ruchów samoistnych, a także zmiany sekcyjne w płucach i jelitach, w tym krwawienia. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach oraz psach rasy beagle ustalono dawki nietoksyczne odpowiednio na poziomie 55 mg/kg mc./dobę (2 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę (6 tygodni) oraz 100 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), natomiast dawki wywołujące objawy toksyczności to 200 mg/kg mc./dobę, 150 mg/kg mc./dobę i 300 mg/kg mc./dobę. Objawy toksyczności przewlekłej obejmowały zmniejszenie masy ciała, obniżenie hemoglobiny i hematokrytu, zmiany w nerkach i wątrobie, a u psów stłuszczenie hepatocytów i nacieki zapalne.
antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk makrolidowy, antybiotyk penicylinowy, badanie histopatologiczne, badanie sekcyjne, cykl rujowy, dawka śmiertelna 50, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, klarytromycyna, poronienie wczesne, profil toksykologiczny, przewód żółciowy, rozszczep podniebienia, stłuszczenie hepatocytów, test Amesa, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada układu krążenia, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, substancji czynnej syropu Claritine (1 mg/ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając działań niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak szkodliwych efektów przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na ryzyko mutagenne ani kancerogenne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa loratadyny. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne dla stosowania u kobiet w ciąży.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mięśnie gładkie macicy, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wady rozwojowe płodu, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml
Oksaliplatyna wykazuje wielonarządową toksyczność potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, psach i małpach, obejmującą mielosupresję, toksyczność przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, toksyczność gonadalną oraz neurotoksyczność. Szczególnie istotne jest specyficzne dla psów działanie kardiotoksyczne, manifestujące się zaburzeniami elektrofizjologicznymi serca, w tym migotaniem komór przy dawce 150 mg/m², które u ludzi jest dobrze tolerowane, co wskazuje na niskie ryzyko kardiotoksyczności w praktyce klinicznej. Mechanizm neurotoksyczności wiąże się z interakcją oksaliplatyny z kanałami sodowymi zależnymi od potencjału błonowego, co tłumaczy ostre objawy parestezji i dysestezji obserwowane u pacjentów. Ponadto, oksaliplatyna wykazuje działanie mutagenne i klastogenne poprzez tworzenie wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zaburzeń replikacji i transkrypcji.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, kanał sodowy, kardiotoksyczność, mielosupresja, migotanie komór, neuron czuciowy, neurotoksyczność, neurotoksyczność obwodowa, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, oksaliplatyna, pacjent onkologiczny, parestezja, potencjał kancerogenny, produkt cytotoksyczny, przewód pokarmowy, szpik kostny, toksyczność gonadalna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wiązanie krzyżowe, związek platyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Express Forte 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku potasowego, substancji czynnej produktu leczniczego Voltaren Express Forte (25 mg diklofenaku potasowego w kapsułkach miękkich), obejmowała badania toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości nie wskazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na myszy, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, z wyjątkiem minimalnych efektów przy dawkach toksycznych dla samic. Dodatkowo, obecność 19 mg sorbitolu jako substancji pomocniczej nie wpłynęła na profil bezpieczeństwa leku.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diklofenak potasowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, rozwój przedporodowy, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia