Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glurenorm 30 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Glurenorm

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glikwidonu obejmują szereg testów toksykologicznych, genotoksycznych oraz badań nad karcynogennością i teratogennością, które dostarczyły kompleksowych informacji na temat profilu bezpieczeństwa substancji czynnej leku Glurenorm.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały niezwykle niski potencjał toksyczny glikwidonu. Podczas badań z zastosowaniem pojedynczych dawek substancji, wartość LD50 (dawka letalna dla 50% populacji badanej) przy podaniu doustnym znacznie przekraczała 10 g/kg masy ciała u wszystkich badanych gatunków, w tym myszy, szczurów, królików i psów.^{10 g/kg.”>2}

W przypadku podania dożylnego, wartość LD50 u szczurów była znacznie niższa i mieściła się w zakresie 144-180 mg/kg, co jest typowe dla tej drogi podania.³

Toksyczność przewlekła i subchroniczna

Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym glikwidonu u szczurów zostały przeprowadzone z zastosowaniem dwóch różnych metod podawania. W pierwszym podejściu substancja była dodawana do karmy w dawkach do 200 mg/kg/dobę przez okres 18 miesięcy. W drugim badaniu glikwidon podawano za pomocą sondy żołądkowej w dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy. W żadnym z tych badań nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych.⁴

Podobnie u psów, długoterminowe badania z zastosowaniem dawek doustnych do 20 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy również nie wykazały żadnych istotnych działań niepożądanych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa substancji.⁵

Genotoksyczność

Potencjał genotoksyczny glikwidonu został zbadany w szeregu testów zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Przeprowadzono następujące badania:⁶

• Test Amesa – oceniający mutacje powrotne w szczepach bakterii Salmonella typhimurium
• Test mikrojądrowy w szpiku kostnym szczurów – badający uszkodzenia chromosomów
• Test w szpiku kostnym chomika chińskiego – oceniający aberracje chromosomowe
• Test komórek macierzystych plemników – badający potencjalne uszkodzenia genetyczne w komórkach rozrodczych

We wszystkich przeprowadzonych badaniach genotoksyczności nie wykazano żadnych działań mutagennych ani klastogennych (powodujących uszkodzenia chromosomów) glikwidonu, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń genetycznych.⁶

Karcynogenność

Przeprowadzono długoterminowe badania karcynogenności glikwidonu na myszach i szczurach. W żadnym z tych badań nie wykazano potencjału karcynogennego substancji, co w połączeniu z negatywnymi wynikami testów genotoksyczności potwierdza brak ryzyka wywoływania nowotworów.⁷

Toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa

Badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzono na szczurach i królikach w celu oceny potencjalnego wpływu glikwidonu na płód. W przeprowadzonych badaniach nie wykazano działania teratogennego (powodującego wady wrodzone) glikwidonu u żadnego z badanych gatunków.⁸

Jedynym odnotowanym efektem było przyspieszenie obrotu kostnego u płodów królików, które obserwowano przy dawkach przekraczających 50 mg/kg/dobę. Efekt ten przypisywano przewlekłej hipoglikemii występującej u ciężarnych samic królików, nie zaś bezpośredniemu działaniu glikwidonu na płód.^{50 mg/kg/dobę, co przypisywano przewlekłej hipoglikemii u ciężarnych samic.”>9} Jest to istotna obserwacja, ponieważ wskazuje, że efekt ten jest konsekwencją farmakologicznego działania leku (obniżenia poziomu glukozy), a nie toksycznego wpływu na rozwój płodu.