działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) (10 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Solutio Iodi Cum Glycerini Coel (płyn lugola) o stężeniu 10 mg jodu i 20 mg jodku potasu na gram nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak badań obejmuje toksyczność ostrą i przewlekłą przy stosowaniu miejscowym, potencjalne działanie mutagenne, rakotwórcze, wpływ na rozrodczość i rozwój płodu, miejscową tolerancję skórną oraz toksykokinetykę substancji aktywnych. W związku z tym, brak jest szczegółowych informacji z badań na zwierzętach lub innych modelach przedklinicznych dla tego preparatu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mitomycin Accord 20 mg
Mitomycyna Accord to lek cytotoksyczny o udokumentowanym działaniu genotoksycznym, mutagennym, teratogennym i rakotwórczym, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania mitomycyny w ciąży oraz wyniki badań przedklinicznych wskazują na ryzyko upośledzenia rozwoju zarodka, dlatego lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży, z wyjątkiem sytuacji zagrożenia życia matki, gdy korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Mitomycyna przenika do mleka kobiecego, co wyklucza jej stosowanie podczas laktacji; pacjentki muszą zostać poinformowane o konieczności zaprzestania karmienia piersią przed rozpoczęciem terapii.
działanie cytotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, leczenie mitomycyną, metoda antykoncepcji, mitomycyna, nieodwracalna niepłodność, przenikanie do mleka, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbicombi 16 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Karbicombi, zawierającego kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazały, że połączenie tych substancji nie generuje nowych jakościowych efektów toksycznych w porównaniu do ich indywidualnego stosowania. Kandesartan w dużych dawkach wpływał głównie na układ nerkowy i hematologiczny, powodując zmniejszenie liczby erytrocytów, obniżenie hemoglobiny i hematokrytu oraz zmiany nerkowe, takie jak procesy regeneracyjne i rozszerzenie kanalików nerkowych, bazofilia, a także podwyższenie stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Wpływ ten jest prawdopodobnie wtórny do działania hipotensyjnego leku. Dodanie hydrochlorotiazydu nasilało nefrotoksyczność kandesartanu, co wskazuje na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych nerkowych przy stosowaniu kombinacji.
aparat przykłębuszkowy, bazofilia kanalików nerkowych, ciśnienie tętnicze, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w osoczu, mocznik w osoczu, nefrotoksyczność, przepływ nerkowy, przerost komórek, rozszerzenie kanalików nerkowych, rozwój płodu, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zanacodar Combi 80 mg + 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa preparatu Zanacodar Combi, zawierającego telmisartan (80 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), opiera się na wcześniejszych badaniach skojarzonego podawania tych substancji u szczurów i psów. Dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie wywoływały dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu poszczególnych składników. W badaniach telmisartanu zaobserwowano charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt), zmiany hemodynamiczne nerek skutkujące wzrostem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, zwiększoną aktywność reninową osocza oraz hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego. Dodatkowo, uszkodzenia śluzówki żołądka były możliwe do ograniczenia poprzez stosowanie doustnych roztworów elektrolitów i izolację zwierząt. U psów odnotowano także rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co przypisuje się farmakologicznemu działaniu telmisartanu.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy we krwi, ciśnienie tętnicze, czerwona krwinka, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hipertrofia i hiperplazja, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka aparatu przykłębuszkowego, kreatynina, parametr hematologiczny, telmisartan, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie śluzówki żołądka, wpływ na płodność, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin TZF 1 g
Dostępne badania przedkliniczne cefazoliny, antybiotyku cefalosporynowego pierwszej generacji, dostarczają ograniczonych, lecz istotnych informacji dotyczących jej profilu bezpieczeństwa. Brakuje szczegółowych danych dotyczących potencjalnej mutagenności oraz genotoksyczności, gdyż nie przeprowadzono standardowych testów mutagenności ani długoterminowych badań rakotwórczości na zwierzętach. Niemniej jednak, na podstawie danych dotyczących innych cefalosporyn pierwszej generacji, nie obserwowano istotnego potencjału genotoksycznego czy kancerogennego. Badania reprodukcyjne na szczurach, w których stosowano wysokie dawki cefazoliny (500 mg/kg oraz 1000 mg/kg masy ciała), nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, co wskazuje na brak działania teratogennego w tych warunkach.
antybiotyk cefalosporynowy pierwszej generacji, badania na szczurach, badania na zwierzętach, bezpieczeństwo farmakologiczne, Cefazolin TZF, cefazolina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, płodność zwierząt, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja pomocnicza, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności leku Co-Valsacor (320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) przeprowadzone na szczurach i małpach szerokonosych wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, z nefropatią kanalikową, podwyższonym stężeniem mocznika, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami w objętości i składzie moczu. Zmiany te obserwowano przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu i 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9× i 3,5× MRHD) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu i 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3× i 1,2× MRHD). Wysokie dawki powodowały także obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz hiperplazję tętniczek nerkowych, przy dawkach sięgających 100 mg/kg/dobę walsartanu i 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (3,0× i 12× MRHD) oraz 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę u małp (0,9× i 3,5× MRHD). Uszkodzenia błony śluzowej żołądka odnotowano u małp przy dawkach 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono działania mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, a potencjalne działanie rakotwórcze hydrochlorotiazydu było niejednoznaczne i dotyczyło tylko pojedynczych modeli eksperymentalnych.
błona śluzowa żołądka, Co-Valsacor, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, mocznik i kreatynina, nefropatia z bazofilią kanalikowa, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, renina, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)
Przedkliniczne badania toksykologiczne nikotyny, szczególnie w kontekście systemu transdermalnego NiQuitin Przezroczysty, który zawiera 114 mg nikotyny i dostarcza 21 mg nikotyny na dobę, wykazały, że przy stosowaniu zgodnym z zalecanym schematem dawkowania ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności jest minimalne. Nikotyna nie wykazuje działania mutagennego ani karcynogennego, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne. W badaniach na ciężarnych zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano toksyczność matczyną, toksyczność płodową, opóźnienie wzrostu oraz zaburzenia rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach przekraczających zalecane w terapii plastrami NiQuitin Przezroczysty.
działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, nikotyna, opóźnienie wzrostu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny i karcynogenny, system transdermalny, terapia nikotynowa zastępcza, terapia zastępcza nikotyną, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwoju OUN - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl po podaniu doustnym u szczurów i małp wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy terapii długoterminowej. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego peryndoprylu. W badaniach reprodukcyjnych na różnych gatunkach nie stwierdzono typowego działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu, powodując uszkodzenia nerek płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu, co eliminuje ryzyko onkogenne przy długotrwałym stosowaniu.
amlodypina, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, układ rozrodczy, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Procto-Hemolan (50 mg + 20 mg)/g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kremu doodbytniczego Procto-Hemolan (50 mg+20 mg/g) wskazują na niską toksyczność substancji czynnych: tribenozydu i chlorowodorku lidokainy jednowodnej. W badaniach toksyczności ostrej tribenozyd nie wykazał dawki śmiertelnej u zwierząt laboratoryjnych, nawet przy bardzo wysokich dawkach doustnych przekraczających 3 g/kg masy ciała, gdzie jedynym obserwowanym efektem była oleista biegunka, prawdopodobnie związana z fizykochemicznymi właściwościami substancji. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawce 1 g/kg masy ciała podawanej przez rok szczurom i psom, nie stwierdzono mikroskopowych zmian patologicznych w tkankach i narządach, a jedynym efektem były luźne stolce, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa tribenozydu nawet przy długotrwałej ekspozycji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Polfarmex (o smaku truskawkowym) 114 mg Ca 2+/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Calcium Polfarmex, zawierającego 114 mg jonów wapnia/5 ml w postaci syropu (substancje czynne: wapnia glubonian i wapnia laktobionian), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności narządowej ani układowej, a także nie stwierdzono zmian patologicznych w badaniach histopatologicznych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i in vivo oraz ocenę uszkodzeń chromosomowych, potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego substancji czynnych.
badanie histopatologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, jon wapnia, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność narządowa, toksyczność układowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomowe, wapnia glubonian, wapnia laktobionian, zmiana neoplastyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Glenmark 180 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne temozolomidu, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności są szpik kostny (z istotną supresją hematopoezy), układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra (wpływ na męski układ rozrodczy) oraz przewód pokarmowy. Dawki śmiertelne (60-100% śmiertelności) wiązały się z występowaniem zwyrodnienia siatkówki, jednak zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Temozolomid wykazuje działanie embriotoksyczne, teratogenne i genotoksyczne, co jest zgodne z jego mechanizmem alkilującym. W badaniach toksykologicznych za czuły wskaźnik toksyczności uznano zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, co podkreśla konieczność monitorowania parametrów hematologicznych podczas terapii.
aberracja chromosomowa, badanie toksyczności, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, guz nabłonkowy, komórka krwiotwórcza, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, mutacja punktowa, parametr hematologiczny, płytka krwi, potencjał kancerogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy, substancja lecznicza, szpik kostny, temozolomid, teratogenność, test Amesa, układ pokarmowy, układ rozrodczy, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zmiana przednowotworowa, związek alkilujący, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyx 0,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku ZYX 0,5 mg/ml (roztwór doustny), nie wykazały istotnych zagrożeń dla populacji ludzkiej. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając niepokojących sygnałów. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu zwierzętom laboratoryjnym potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych, co pozwoliło na ustalenie bezpiecznych marginesów dla dawek terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, eliminując ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, funkcje rozrodcze, lewocetyryzyna dichlorowodorek, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, roztwór doustny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scandivin 30 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mepiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej Scandivin 30 mg/ml, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Ocena toksyczności ogólnej po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki potwierdziła dobry margines bezpieczeństwa. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a test mikrojądrowy u myszy potwierdził brak mutagenności. Badania teratogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały wad rozwojowych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mepiwakaina chlorowodorek, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, praktyka stomatologiczna, profil bezpieczeństwa leku, środek znieczulenia miejscowego, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carbomedac 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karboplatyny, substancji czynnej produktu Carbomedac, wykazały istotne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej, w tym działanie embriotoksyczne i teratogenne na modelach zwierzęcych, zwłaszcza na szczurach. Substancja ta powoduje uszkodzenia zarodka oraz wady rozwojowe płodów podczas organogenezy. Ponadto, karboplatyna wykazuje działanie mutagenne zarówno in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na zdolność do indukowania mutacji genetycznych i potencjalnego uszkodzenia DNA komórek. Brak bezpośrednich badań dotyczących karcynogenności stanowi istotną lukę, jednak obserwacje dotyczące związków o podobnym mechanizmie działania sugerują możliwy potencjał rakotwórczy karboplatyny.
antykoncepcja, Carbomedac, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, karboplatyna, mutacja genetyczna, organogeneza, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Accord 100 mg
Badania przedkliniczne mykafunginy wykazały istotne zmiany hepatocytów (ogniska FAH) oraz rozwój raków wątrobowokomórkowych u szczurów po długotrwałym leczeniu, zależne od dawki i czasu terapii, z dawką wysoką 32 mg/kg mc./dobę. FAH pojawiały się po 13 tygodniach i utrzymywały się po odstawieniu leku, progresując do nowotworów wątroby nawet do 20 miesięcy po zakończeniu terapii. Stężenia leku przy progu rozwoju nowotworów u szczurów mieściły się w zakresie stężeń klinicznych u ludzi, jednak związek tych efektów z działaniem u pacjentów pozostaje nieznany. Dodatkowo, mykafungina wykazuje wpływ na układ sercowo-naczyniowy i uwalnianie histaminy, zależny od czasu ekspozycji i dawki, z możliwością redukcji działań niepożądanych przez wydłużenie czasu wlewu dożylnego.
badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hemoliza krwi, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, ogniska zmienionych hepatocytów, potencjał genotoksyczny, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka nasiennego, zanik kanalików nasiennych, zwyrodnienie hepatocytów - Leksykon substancji czynnych
Hydrochinon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydrochinon, będący głównym składnikiem aktywnym wyciągu z liścia mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi), występuje w preparacie Cystinol w ilości 62,3-77,7 mg na tabletkę powlekaną, co odpowiada 265 mg wyciągu suchego (DER 3,5-5,5:1). Pomimo farmakologicznej aktywności hydrochinonu i jego pochodnych, analiza dostępnych danych przedklinicznych ujawnia istotne braki w ocenie bezpieczeństwa tej substancji. W dokumentacji produktu brak jest wyników badań genotoksyczności, wpływu na reprodukcję oraz potencjału karcinogennego, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem preparatu.
arbutyna, badanie przedkliniczne, choroba nowotworowa, ciąża, Cystinol, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, hydrochinon, mącznica leśna, pochodne hydrochinonu, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, substancja farmakologicznie aktywna, wpływ na reprodukcję, wyciąg z mącznicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelafen MED 0,8 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Pelafen MED, zawierającego nalewkę z korzenia Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., dostarczają ograniczonych, lecz istotnych danych. Test Amesa przeprowadzony na suchym wyciągu z korzenia pelargonii wykazał brak potencjału mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko indukcji mutacji genetycznych przez składniki aktywne w warunkach eksperymentalnych. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych badań dotyczących wpływu preparatu na reprodukcję, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój potomstwa, a także danych oceniających potencjalne działanie rakotwórcze substancji zawartych w produkcie.
badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekstrakt etanolowy, etanol, korzeń pelargonii, mutacja genetyczna, nalewka z korzenia pelargonii, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój zarodkowo-płodowy, suchy wyciąg z korzenia pelargonii, test Amesa, test bakteryjny, toksykologia reprodukcyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Lek Thiotepa Fresenius Kabi, dostępny w dawkach 15 mg i 100 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawiera substancję czynną tiotepę, której stężenie po rekonstytucji wynosi 10 mg/mL. Podstawowymi przeciwwskazaniami do stosowania leku są nadwrażliwość na tiotepę, ciąża oraz okres karmienia piersią ze względu na potencjalne działanie teratogenne, mutagenne oraz przenikanie substancji do mleka matki. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz zapewnienie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia.
Tiotepa wykazuje działanie immunosupresyjne, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego podawania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, w tym szczepionki przeciwko żółtej febrze, ze względu na ryzyko rozwoju ciężkiej choroby poszczepiennej. Przed kwalifikacją do terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący stanu immunologicznego pacjenta oraz historii szczepień. Szczepienia żywymi szczepionkami powinny być odroczone do czasu pełnej regeneracji układu odpornościowego po zakończeniu leczenia, zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi.
choroba szczepionkowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie immunosupresyjne, lek cytostatyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, osłabienie odporności, reakcja anafilaktyczna, reakcja poszczepienna, stan immunologiczny, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionka zawierająca żywe drobnoustroje, tiotepa, wada rozwojowa, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CYSTINOL 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (3,5-5,5:1), co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Cystinol, zawierającego 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (odpowiadającego 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę), są ograniczone i niekompletne. Nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania mutagennego substancji czynnej. Ponadto brak jest danych dotyczących wpływu na reprodukcję, w tym na płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania preparatu w populacjach reprodukcyjnych.
aberracja chromosomowa, arbutyna bezwodna, Arctostaphylos uva-ursi, badanie przedkliniczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, pochodne hydrochinonu, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko rozwoju nowotworów, test Amesa, test mikrojądrowy, właściwość genotoksyczna, wpływ na reprodukcję, wyciąg z liścia mącznicy - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan noretysteronu, składnik preparatu Systen Conti, jest dobrze poznanym progestagenem o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie klinicznym. Po podaniu ulega szybkie hydrolizie do aktywnego metabolitu – noretysteronu (NET). Badania toksyczności ostrej wykazały bardzo niską toksyczność z wartościami LD50 w zakresie gramów na kilogram masy ciała, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach przewlekłych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) nie zaobserwowano toksyczności, jedynie typowe efekty farmakologiczne hormonów steroidowych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu noretysteronu w połączeniu z etynyloestradiolem (EE) w dawkach do 250-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi nie wykazały istotnych uszkodzeń, poza niewielkim rozrostem błony śluzowej macicy przy najwyższych dawkach. W badaniach embriotoksyczności u królików i szczurów dawki 1,4–3,5 mg/kg wykazały działanie embriotoksyczne, jednak bez istotnych efektów teratogennych.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, etynyloestradiol, hormon steroidowy, hydroliza, hydroliza octanu noretysteronu, LD50, mikrojądro, noretysteron, octan noretysteronu, progestagen, rozrost błony śluzowej macicy, system transdermalny, szpik kostny, terapia hormonalna, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwość uczulająca, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metocard 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metoprololu winianu obejmowały długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach, stosując dawki wielokrotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi (do 800 mg/kg m.c./dobę u szczurów, co stanowi 41-krotność dawki terapeutycznej w przeliczeniu na mg/m², oraz 750 mg/kg m.c./dobę u myszy Swiss, czyli 18-krotność dawki terapeutycznej). Nie wykazano działania rakotwórczego, choć u szczurów zaobserwowano wzrost łagodnych makrofagów piankowych w pęcherzykach płucnych, a u samic myszy Swiss zwiększoną częstość łagodnych gruczolaków płuc. Badania na myszach linii CD-1 potwierdziły brak wzrostu częstości nowotworów. Ponadto, metoprolol nie wykazywał działania mutagennego ani teratogennego, co potwierdza jego korzystny profil genotoksyczności i bezpieczeństwa rozwojowego.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, beta-adrenolityk, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak płuc, makrofag piankowy, metoprolol winian, mineralizacja kostna, niedotlenienie płodu, nowotwór łagodny, nowotwór złośliwy, płodność, przepływ krwi pępowinowy, rozwój płodowy, zaburzenie kostnienia, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco Junior 15 mg/5 ml
Chlorowodorek ambroksolu, substancja czynna preparatu Ambroksol Hasco Junior, wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek doustnych nie zaobserwowano działań niepożądanych (NOAEL) przy dawkach: myszy 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczury 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), króliki 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psy 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Badania histopatologiczne nie wykazały istotnych zmian patologicznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa ambroksolu przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, narząd docelowy, NOAEL, ostra toksyczność, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przemijające działanie niepożądane, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie ambroksolu, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamiron 0,4 mg
Badania przedkliniczne tamsulosyny chlorowodorku wykazały, że jej profil toksyczności jest ściśle powiązany z mechanizmem działania jako antagonisty receptorów α-adrenergicznych. Toksyczność obserwowano głównie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, co potwierdzają zmiany w zapisie EKG u psów poddanych bardzo wysokim dawkom. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnych właściwości mutagennych ani klastogennych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach kancerogenności u myszy i szczurów zaobserwowano proliferację komórek w gruczołach mlecznych samic przy wysokich dawkach, prawdopodobnie związaną z hiperprolaktynemią, jednak zmiany te nie mają znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych.
antagonista receptorów α-adrenergicznych, badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt toksyczny, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, in vitro, in vivo, kardiotoksyczność, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja komórek, receptor adrenergiczny, receptor α-adrenergiczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nivalin 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromowodorku galantaminy, substancji czynnej leku Nivalin, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach Wistar podawano galantaminę doustnie w dawkach 0,25 mg/kg, 0,5 mg/kg oraz 1,0 mg/kg masy ciała, a podskórnie w dawkach 0,125 mg/kg i 0,5 mg/kg przez okres 6 miesięcy. Nie stwierdzono istotnych odchyleń w parametrach biometrycznych, biochemicznych, hematologicznych ani morfologicznych. Ponadto, galantamina nie wykazała działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bromowodorek galantaminy, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr morfologiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 100 100 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko ciężkich objawów toksycznych przy jednorazowym podaniu dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne systemowe działanie dużych dawek leku. Brak jest jednak kompleksowych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na rozród, w tym na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w okresie rozrodczym i opiera się głównie na danych klinicznych.
działanie mutagenne, Euthyrox N, hepatopatia, hormony tarczycy, karcynogenność, lewotyrokosyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przedawkowanie leku, rozwój nowotworów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zanacodar Combi 40 mg + 12,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu Zanacodar Combi, zawierającego telmisartan (40 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), przeprowadzona na modelach zwierzęcych (szczury, psy) wykazała, że ekspozycja na skojarzenie tych substancji w dawkach porównywalnych z klinicznymi nie powodowała dodatkowych patologii poza tymi obserwowanymi przy podawaniu pojedynczych składników. Zaobserwowano zmiany hematologiczne (obniżenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu), hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), oraz morfologiczne (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego). Uszkodzenia śluzówki żołądka można było zapobiegać przez doustne podawanie roztworów elektrolitów i izolację zwierząt. U psów stwierdzono dodatkowo rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co przypisano farmakologicznemu działaniu telmisartanu.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie fetotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, hipertrofia, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanalik nerkowy, telmisartan, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie śluzówki żołądka, zmiana hematologiczna, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib STADA 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności pazopanibu wykazały wielonarządowe działania niepożądane związane z mechanizmem hamowania VEGFR i zakłócaniem sygnalizacji VEGF, obejmujące m.in. zahamowanie wzrostu i zwiększoną łamliwość kości, zaburzenia przebudowy zębów, zmiany strukturalne w łożyskach pazurów, upośledzenie funkcji narządów rozrodczych, zaburzenia hematologiczne, a także zmiany czynnościowe i strukturalne nerek oraz trzustki. Większość tych efektów występowała przy stężeniach osoczowych niższych niż osiągane klinicznie u ludzi. U samic myszy zaobserwowano proliferacyjne zmiany w wątrobie (ogniska eozynofilii i gruczolaki) przy ekspozycji 2,5-krotnie wyższej niż kliniczna (AUC). Szczególną wrażliwość wykazano u młodych zwierząt, gdzie dawki odpowiadające 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji powodowały zahamowanie wzrostu kończyn, zwiększoną łamliwość kości oraz zaburzenia przebudowy zębów, co wskazuje na podwyższone ryzyko działań niepożądanych u dzieci i młodzieży.
aberracja chromosomalna, chlorowodorek pazopanibu, ciałko żółte, działanie mutagenne, embriotoksyczność i teratogenność, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, morfologia krwi, ognisko eozynofilii, proliferacyjne zmiany wątroby, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, ruchomość plemników, stężenie plemników, szlak sygnalizacji VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, torbiel jajnika, wada rozwojowa układu krążenia, wytwarzanie plemników, zanik jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 30 mg
Ocena bezpieczeństwa prednizonu w badaniach przedklinicznych obejmuje szeroki zakres testów toksykologicznych, w tym toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, a także badania teratogenności, genotoksyczności i karcinogenności. W modelach zwierzęcych wartość LD50 dla prednizolonu wynosi 240 mg/kg m.c. (jednorazowo u szczurów), co jest znacznie wyższe niż dawki kliniczne, wskazując na szeroki indeks terapeutyczny. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach 2-33 mg/kg m.c. powodowało zmiany patologiczne, takie jak uszkodzenie wątroby u królików (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie) oraz martwicę mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg/dobę) i psów (4 mg/kg/dobę) po kilku tygodniach terapii. W badaniach teratogennych u myszy, chomików i królików stwierdzono rozszczep wargi i/lub podniebienia, a u szczurów anomalie czaszki, szczęki i języka, co podkreśla konieczność ograniczenia stosowania prednizonu w okresie ciąży. Ponadto, dawki 30 mg/dobę przez minimum 4 tygodnie indukowały odwracalne zaburzenia spermatogenezy utrzymujące się kilka miesięcy po zakończeniu terapii.
anomalie czaszki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, indeks terapeutyczny, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, wyspy Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Strepsils Intensive 8,75 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne flurbiprofenu w dawkach do 25 mg/kg mc./dobę wykazały typowe dla NLPZ zmiany narządowe, w tym uszkodzenia brodawek nerkowych oraz przewodu pokarmowego, nasilające się wraz ze wzrostem dawki. Badania mutagenności i karcynogenności nie potwierdziły genotoksycznego ani nowotworowego potencjału substancji czynnej. W kontekście reprodukcji, dawki ≥0,4 mg/kg mc./dobę u ciężarnych szczurów zwiększały ryzyko poronień, co wskazuje na konieczność ostrożności przy stosowaniu flurbiprofenu w ciąży, zwłaszcza w I i III trymestrze.
brodawka nerkowa, choroba nerek, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, flurbiprofen, mutacja genetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, poronienie, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, rozwój nowotworów, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, uszkodzenie przewodu pokarmowego, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Mięta pieprzowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym w farmakoterapii, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, co wynika z długotrwałego stosowania i regulacji dotyczących tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. Brak jest kompleksowych badań toksyczności reprodukcyjnej dla większości preparatów zawierających miętę pieprzową, z wyjątkiem Iberogastu, gdzie badania w dawkach do 1200-krotnie przekraczających zalecane nie wykazały ryzyka dla reprodukcji i rozwoju embrionalnego. Podobnie, testy genotoksyczności (np. test Amesa dla Dentoseptu) oraz badania mutagenności dla Iberogastu nie potwierdziły działania mutagennego. Nie przeprowadzono natomiast badań dotyczących potencjału rakotwórczego dla samego liścia mięty pieprzowej ani większości preparatów zawierających tę substancję.
badanie przedkliniczne, beta-azaron, biodostępność, działanie mutagenne, genotoksyczność, kancerogenność, mięta pieprzowa, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, rozwój embrionalny, składnik farmakoaktywny, stężenie w osoczu, test Amesa, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, wyciąg z mięty pieprzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Energamma 1000 mcg
Przedkliniczne badania cyjanokobalaminy, substancji czynnej preparatu Energamma, wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Nawet przy podawaniu wysokich dawek, sięgających 1000 mikrogramów w pojedynczej tabletce drażowanej, nie zaobserwowano objawów toksyczności. Dane te potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego, co jest kluczowe dla praktyki klinicznej. Ponadto, badania nie wykazały negatywnego wpływu na procesy rozrodcze i rozwojowe, a także brak jest dowodów na działanie teratogenne, mutagenne oraz kancerogenne cyjanokobalaminy, co podkreśla jej bezpieczeństwo w stosowaniu, również u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, cyjanokobalamina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, tabletka drażowana, teratogenność, toksyczność, toksyczność ogólna, transformacja nowotworowa, wada rozwojowa, witamina B12 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Orion 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały wpływ na parametry hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II. Ponadto, zaobserwowano istotne zmiany w funkcji nerek, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologiczne zmiany nerek (poszerzenie i zanik kanalików nerkowych) u psów. Zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego były typowe dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, jednak nie miały istotnego znaczenia klinicznego. Dodatkowo, telmisartan wywoływał uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiegać poprzez doustne uzupełnienie soli.
aberracja chromosomowa, aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie in vitro, błona śluzowa żołądka, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka błony śluzowej, parametr czerwonokrwinkowy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon substancji czynnych
Urofolitropina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Urofolitropina, będąca rekombinowanym ludzkim hormonem folikulotropowym (FSH) stosowanym w preparacie Fostimon, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, a test Amesa potwierdził brak działania mutagennego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Pomimo braku formalnych badań nad potencjałem rakotwórczym, brak mutagenności oraz bioidentyczność substancji sugerują niskie ryzyko karcynogenezy. Dodatkowo, preparat charakteryzuje się dobrą tolerancją miejscową po podaniu podskórnym, co jest istotne z punktu widzenia komfortu pacjentek podczas terapii.
działanie mutagenne, Fostimon, hormon folikulotropowy, mutagenność, narządy płciowe, niepłodność, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rekombinowany FSH, śmiertelność zarodkowo-płodowa, stymulacja jajników, test Amesa, toksyczność, tolerancja miejscowa, urofolitropina, wspomagany rozród, wstrzyknięcie podskórne, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piracetam Espefa 1200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności piracetamu wykazały jego niski potencjał toksyczny oraz szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności, podanie pojedynczej dawki do 10 g/kg mc. doustnie u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych działań toksycznych. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego, myszy otrzymywały do 4,8 g/kg mc./dobę, szczury do 2,4 g/kg mc./dobę, a psy dawki od 1 do 10 g/kg mc./dobę przez okres roku, przy czym u psów obserwowano jedynie łagodne, odwracalne zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania parenteralnych form leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, postać parenteralna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu i hydrochlorotiazydu na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodowały dodatkowych niepożądanych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu substancji osobno. Wśród obserwowanych zmian hematologicznych odnotowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. W zakresie funkcji nerek stwierdzono hemodynamiczne zaburzenia prowadzące do wzrostu stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy. Ponadto, zaobserwowano zwiększoną aktywność reniny w osoczu oraz zmiany strukturalne nerek, takie jak hipertrofia lub hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego. Uszkodzenia przewodu pokarmowego, w tym śluzówki żołądka, można było ograniczyć poprzez doustne podawanie roztworu chlorku sodu i izolację zwierząt. U psów dodatkowo odnotowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z mechanizmem działania telmisartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, dawka toksyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hipertrofia, kanalik nerkowy, kreatynina, renina, telmisartan i hydrochlorotiazyd, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie śluzówki żołądka, zaburzenie funkcji nerek, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl nie wykazuje ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach ustalono dawki dobrze tolerowane odpowiednio: 2 mg/kg/dobę, 2,5 mg/kg/dobę i 8 mg/kg/dobę. Wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane w okresie płodowym i laktacji indukowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa szczurów. Badania genotoksyczności ramiprylu nie potwierdziły mutagenności ani genotoksyczności substancji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, morfologia krwi, opóźnienie porodu, ostra toksyczność doustna, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przeżywalność potomstwa, stężenie elektrolitów, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z sosny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z sosny (Pinus sylvestris L., turiones), stanowiący 6,6 g w 100 g syropu HERBAPINI (wyciąg płynny z pędów sosny suchych, DER 1:1,6, ekstrahent: etanol 90% v/v), nie posiada kompleksowych badań toksykologicznych, co stanowi istotną lukę w ocenie jego bezpieczeństwa. Badania mutagenności alfa-pinenu, głównego składnika olejku sosnowego, nie wykazały działania mutagennego, co pośrednio sugeruje brak genotoksyczności wyciągu. Brak jest jednak danych dotyczących karcynogenności, toksyczności przewlekłej oraz toksyczności reprodukcyjnej samego wyciągu, co ogranicza pełną ocenę ryzyka, zwłaszcza u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym. Dodatkowo, brak jest informacji o potencjalnym działaniu drażniącym lub uczulającym na skórę i błony śluzowe.
alfa-pinen, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie niepożądane, fosforan kodeiny, genotoksyczność, kontaktowe zapalenie skóry, nalewka z kopru włoskiego, olejek sosnowy, Pinus sylvestris, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trans-anetol, wyciąg z sosny