Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zanacodar Combi 40 mg + 12,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Zanacodar Combi

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego dla produktu Zanacodar Combi, zawierającego telmisartan (40 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), została przeprowadzona w szeregu badań na modelach zwierzęcych, umożliwiając kompleksową analizę profilu bezpieczeństwa przed zastosowaniem u ludzi.¹

Badania toksykologiczne skojarzenia telmisartanu i hydrochlorotiazydu

Przeprowadzone badania przedkliniczne na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem wykazały, że ekspozycja na skojarzenie telmisartanu i hydrochlorotiazydu w dawkach porównywalnych z klinicznymi dawkami terapeutycznymi nie powodowała żadnych dodatkowych zmian patologicznych, które nie byłyby wcześniej obserwowane przy podawaniu każdej substancji oddzielnie.² Poczynione obserwacje toksykologiczne w tych badaniach uznano za nieistotne klinicznie przy zastosowaniu terapeutycznym u ludzi.

Działania toksykologiczne telmisartanu

Badania przedkliniczne z telmisartanem, podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora angiotensyny II i inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę, wykazały zmiany hematologiczne i hemodynamiczne, w tym:³

• Zmiany parametrów hematologicznych – zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu⁴
• Zmiany hemodynamiczne nerek – zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi i kreatyniny⁵
• Zmiany układu renina-angiotensyna – zwiększenie aktywności reninowej osocza⁶
• Zmiany morfologiczne nerek – hipertrofia lub hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego⁷
• Zmiany w przewodzie pokarmowym – uszkodzenia śluzówki żołądka⁸

Warto podkreślić, że uszkodzeniom przewodu pokarmowego można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworów elektrolitów oraz przez izolowanie zwierząt w grupach.⁹

W badaniach na psach zaobserwowano dodatkowe zmiany nerkowe w postaci rozszerzenia i zaniku kanalików nerkowych. Te efekty uznano za związane z działaniem farmakologicznym telmisartanu.¹⁰

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Nie stwierdzono jednoznacznych dowodów na teratogenne działanie telmisartanu, jednak po zastosowaniu dawek toksycznych obserwowano wpływ na rozwój potomstwa, w tym m.in. zmniejszoną masę ciała oraz opóźniony czas otwarcia oczu.¹¹

Badania genotoksyczności i kancerogenności

W ocenie potencjału genotoksycznego i kancerogennego ustalono, że:

• Telmisartan – w badaniach in vitro nie wykazał działania mutagennego ani odpowiedniego działania klastogennego. Nie stwierdzono również dowodów na działanie rakotwórcze w badaniach na szczurach i myszach.¹²
• Hydrochlorotiazyd – badania w niektórych modelach doświadczalnych wykazały niejednoznacznie działanie genotoksyczne lub rakotwórcze.¹³ Jednakże, szerokie doświadczenie kliniczne ze stosowaniem hydrochlorotiazydu u ludzi nie wykazało związku między jego stosowaniem a zwiększonym ryzykiem występowania nowotworów.¹⁴

Fetotoksyczność produktu

W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat potencjalnego działania fetotoksycznego produktu złożonego zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, należy zapoznać się z danymi zawartymi w punkcie 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹⁵