Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka

Badania przedkliniczne dotyczące łącznego podawania telmisartanu i hydrochlorotiazydu przeprowadzone na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym wykazały, że dawki powodujące ekspozycję porównywalną z klinicznymi dawkami terapeutycznymi nie wywoływały żadnych dodatkowych zmian, które nie zostałyby wcześniej zaobserwowane przy podawaniu każdej substancji oddzielnie. Obserwacje toksykologiczne z tych badań nie mają istotnego znaczenia w kontekście zastosowania terapeutycznego u ludzi.¹

Obserwacje toksykologiczne dotyczące telmisartanu

Badania przedkliniczne antagonistów receptora angiotensyny II, w tym telmisartanu, wykazały następujące zmiany:²

• Zmiany w parametrach hematologicznych – zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu
• Zaburzenia funkcji nerek – zmiany hemodynamiczne prowadzące do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy krwi
• Zmiany w układzie renina-angiotensyna – zwiększenie aktywności reniny w osoczu
• Zmiany strukturalne nerek – hipertrofia lub hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego
• Uszkodzenia przewodu pokarmowego – uszkodzenia śluzówki żołądka

Uszkodzeniom przewodu pokarmowego można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworu chlorku sodu oraz izolowanie zwierząt w grupach. W badaniach na psach zaobserwowano dodatkowo rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych. Uważa się, że działania te są związane z podstawowym mechanizmem farmakologicznym telmisartanu.³

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

W badaniach przedklinicznych nie wykazano jednoznacznych dowodów na teratogenne działanie telmisartanu. Jednak po zastosowaniu toksycznych dawek tej substancji obserwowano wpływ na rozwój noworodków, który objawiał się mniejszą masą ciała oraz opóźnionym czasem otwarcia oczu.⁴

Potencjał genotoksyczny i kancerogenny

W badaniach in vitro nie wykazano działania mutagennego ani klastogennego telmisartanu. Nie stwierdzono również dowodów na działanie rakotwórcze tej substancji w długoterminowych badaniach przeprowadzonych na szczurach i myszach.⁵

W przypadku hydrochlorotiazydu, badania w niektórych modelach doświadczalnych wykazały niejednoznaczne działanie genotoksyczne lub rakotwórcze, co wymaga ostrożnej interpretacji tych wyników.⁶

Fetotoksyczność produktu złożonego

Szczegółowe informacje dotyczące potencjalnej fetotoksyczności produktu złożonego zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd znajdują się w charakterystyce produktu leczniczego w punkcie dotyczącym ciąży i laktacji (punkt 4.6).⁷