Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka
Tabletki, 40 mg + 12,5 mg
Lek zawiera dwie substancje czynne: telmisartan (40 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg), a także substancje pomocnicze, takie jak laktoza i sorbitol. Jest dostępny w postaci dwuwarstwowych tabletek owalnych. Preparat stosowany jest w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, u których ciśnienie nie jest kontrolowane wystarczająco po zastosowaniu samego telmisartanu. Dzięki połączeniu dwóch składników pomaga skuteczniej obniżyć ciśnienie krwi.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka zawiera 40 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce i jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa preparatu wskazuje, że najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, stanowiący poważne zagrożenie dla pacjenta. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię (niezbyt często), zaburzenia elektrolitowe, tachykardię, arytmie, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje skórne, w tym rumień i pokrzywkę. Wśród działań niepożądanych obserwowanych po wprowadzeniu leku do obrotu szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry związane z hydrochlorotiazydem oraz przypadki nieprawidłowej czynności wątroby u pacjentów japońskich.
Telmisartan w monoterapii wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo, z całkowitą częstością działań niepożądanych wynoszącą 41,4%. Hydrochlorotiazyd może powodować lub nasilać zmniejszenie objętości krwi krążącej, prowadząc do zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipomagnezemia (często) i hiperkalcemia (rzadko). Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych hydrochlorotiazydu wymienia się niedokrwistość aplastyczną, agranulocytozę, zespół toczniopodobny, ostre reakcje nadwrażliwości oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Zaleca się monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym elektrolitów, enzymów wątrobowych oraz funkcji nerek. W praktyce klinicznej istotne jest systematyczne zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru, co pozwala na bieżące ocenianie stosunku korzyści do ryzyka terapii preparatem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
agranulocytoza, arytmia, cukromocz, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolememia, jaskra zamkniętego kąta, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie naczyń skóry, zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół toczniopodobny -
Interakcje leku
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka, zawierający 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia litu, gdyż jednoczesne stosowanie może prowadzić do jego toksyczności. Hydrochlorotiazyd wpływa na gospodarkę elektrolitową, zwłaszcza potasu, co wymaga kontroli podczas stosowania leków mogących wywołać hipokaliemię (np. diuretyki kaliuretyczne, kortykosteroidy) lub hiperkaliemię (np. inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas). Wskazane jest także monitorowanie stężenia digoksyny i EKG ze względu na ryzyko arytmii przy hipokaliemii. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
Interakcje z innymi lekami obejmują osłabienie działania hipoglikemizującego leków przeciwcukrzycowych oraz ryzyko kwasicy mleczanowej przy stosowaniu metforminy. NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, mogą zmniejszać skuteczność przeciwnadciśnieniową i pogarszać funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek. Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie wapnia w surowicy, co wymaga monitorowania przy suplementacji wapnia lub witaminy D. Alkohol i niektóre leki (barbiturany, opioidy, leki przeciwdepresyjne) nasilają działanie hipotensyjne telmisartanu, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się unikanie lub ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii. W przypadku konieczności łącznego stosowania wymienionych leków rekomendowane jest regularne monitorowanie parametrów biochemicznych, EKG oraz dostosowanie dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
allopurynol, amantadyna, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, cyklofosfamid, cyklosporyna, diuretyk kaliuretyczny, diuretyk oszczędzający potas, działanie diuretyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie natriuretyczne, glikozyd naparstnicy, heparyna sodowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, kwas salicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, metotreksat, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, probenecyd, środek antycholinergiczny, sulfinpyrazon, supresja szpiku kostnego, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica jonowymienna -
Profil bezpieczeństwa leku
Hydrochlorotiazyd wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących piersią nie zaleca się stosowania ze względu na przenikanie leku do mleka oraz potencjalne hamowanie laktacji przy dużych dawkach; w razie konieczności terapii należy stosować najmniejsze skuteczne dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi dysfunkcjami nerek wskazane jest monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lek jest przeciwwskazany przy ciężkiej niewydolności, zastojach żółci lub niedrożności dróg żółciowych; u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nie należy przekraczać dawki 40 mg + 12,5 mg raz na dobę.
Podczas stosowania hydrochlorotiazydu należy zachować ostrożność w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ze względu na ryzyko zawrotów głowy i senności, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną. Spożycie alkoholu może nasilać niedociśnienie ortostatyczne, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia w trakcie terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak wskazane jest monitorowanie czynności nerek oraz elektrolitów, zwłaszcza przy współistniejących schorzeniach lub stosowaniu innych leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka w dawce 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w tym na pochodne sulfonamidowe. Nie należy go stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz u pacjentów z zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby, a także u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z oporną na leczenie hipokaliemią oraz hiperkalcemią. W terapii należy unikać jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²).
W każdej tabletce preparatu znajduje się 57 mg laktozy jednowodnej oraz 147,04 mg sorbitolu, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych substancji. Przed przepisaniem leku konieczna jest dokładna analiza historii medycznej i stanu klinicznego pacjenta, aby uniknąć powikłań wynikających z przeciwwskazań. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów, zwłaszcza potasu i wapnia, ze względu na ryzyko hipokaliemii i hiperkalcemii, które mogą być oporne na standardowe leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
aliskiren, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, drugi trymestr ciąży, hiperkalcemia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na składniki, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja substancji, oporna hipokaliemia, pochodna sulfonamidowa, produkt leczniczy, sorbitol, telmisartan i hydrochlorotiazyd, trzeci trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zastój żółci -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne telmisartanu i hydrochlorotiazydu na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodowały dodatkowych niepożądanych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu substancji osobno. Wśród obserwowanych zmian hematologicznych odnotowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. W zakresie funkcji nerek stwierdzono hemodynamiczne zaburzenia prowadzące do wzrostu stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy. Ponadto, zaobserwowano zwiększoną aktywność reniny w osoczu oraz zmiany strukturalne nerek, takie jak hipertrofia lub hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego. Uszkodzenia przewodu pokarmowego, w tym śluzówki żołądka, można było ograniczyć poprzez doustne podawanie roztworu chlorku sodu i izolację zwierząt. U psów dodatkowo odnotowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z mechanizmem działania telmisartanu.
Nie wykazano jednoznacznych dowodów na teratogenność telmisartanu, choć toksyczne dawki wpływały na rozwój noworodków, objawiając się mniejszą masą ciała i opóźnionym otwarciem oczu. Badania in vitro nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego telmisartanu, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego. W przypadku hydrochlorotiazydu wyniki dotyczące genotoksyczności i rakotwórczości były niejednoznaczne, co wymaga ostrożnej interpretacji. Szczegółowe informacje dotyczące potencjalnej fetotoksyczności kombinacji telmisartanu i hydrochlorotiazydu dostępne są w charakterystyce produktu leczniczego, w sekcji dotyczącej ciąży i laktacji (punkt 4.6).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, dawka toksyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hipertrofia, kanalik nerkowy, kreatynina, renina, telmisartan i hydrochlorotiazyd, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie śluzówki żołądka, zaburzenie funkcji nerek, zmiana hemodynamiczna -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka zawiera dwie substancje czynne: telmisartan 40 mg, będący antagonistą receptora angiotensyny II, oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, diuretyk tiazydowy, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki mają dwuwarstwową strukturę o wymiarach 15 mm x 7 mm, z charakterystycznym marmurkowo różowym zabarwieniem jednej strony, wynikającym z obecności tlenku żelaza czerwonego (E 172). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym 57 mg laktozy jednowodnej oraz 147,04 mg sorbitolu na tabletkę, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją tych składników. Lek jest dostępny w różnych wielkościach opakowań, zabezpieczonych blistrami z materiału OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, zapewniającymi ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, aby zachować stabilność i skuteczność przez okres ważności wynoszący 3 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących usuwania leku, jednak zaleca się stosowanie lokalnych przepisów dotyczących utylizacji produktów leczniczych. Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka stanowi skuteczne i bezpieczne połączenie dwóch mechanizmów działania hipotensyjnego, co czyni go odpowiednim wyborem w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów wymagających terapii skojarzonej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lek złożony, mannitol, meglumin, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, powidon, sorbitol, środek alkalizujący, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, telmisartan, tlenek żelaza, wodorotlenek sodu -
Specjalne ostrzeżenia
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u kobiet w ciąży. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych, ciężką niewydolnością wątroby oraz klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki istnieje ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek. Leczenie wymaga monitorowania stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego, ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i hiperkaliemia, oraz azotemii indukowanej tiazydem. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza po pierwszej dawce, u pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową.
Hydrochlorotiazyd zawarty w preparacie może powodować zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię, hiperlipidemię, hiperurykemię oraz zaburzenia tolerancji glukozy, co wymaga monitorowania u pacjentów z cukrzycą i ewentualnej korekty dawki leków hipoglikemizujących. Istotne jest także ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym zaostrzenia tocznia rumieniowatego, reakcji fototoksycznych oraz ostrej jaskry zamkniętego kąta, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji okulistycznej. Długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC i SCC), co wymaga regularnej kontroli dermatologicznej oraz ochrony przed promieniowaniem UV. Lek zawiera 147,04 mg sorbitolu na tabletkę oraz mniej niż 23 mg sodu, co jest istotne przy ocenie interakcji i tolerancji u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka
alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, diuretyk oszczędzający potas, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kardiopatia niedokrwienna, kwas moczowy, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rasa czarna, reakcja idiosynkratyczna, sorbitol, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność układu oddechowego, tolerancja glukozy, triglicerydy, utrata wzroku, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki dwudzielnej -
Właściwości farmakodynamiczne
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg to preparat złożony łączący telmisartan, selektywny antagonista receptora AT1 angiotensyny II, oraz hydrochlorotiazyd, tiazydowy diuretyk. Telmisartan wykazuje długotrwałe, 24-godzinne działanie hipotensyjne, hamując efekty angiotensyny II bez agonizmu receptorowego i bez wpływu na enzym konwertujący angiotensynę, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z bradykininą. Hydrochlorotiazyd zwiększa diurezę po 2-4 godzinach, utrzymując efekt przez 6-12 godzin, działając poprzez zwiększenie wydalania sodu i chlorków oraz zmniejszenie objętości osocza. Kombinacja obu substancji pozwala na synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego, ograniczając jednocześnie utratę potasu typową dla diuretyków tiazydowych. Maksymalne obniżenie ciśnienia osiągane jest po 4-8 tygodniach terapii, a działanie utrzymuje się przez pełne 24 godziny, co potwierdzają badania ambulatoryjnego pomiaru ciśnienia tętniczego.
Badania kliniczne, w tym ONTARGET i TRANSCEND, potwierdziły skuteczność telmisartanu w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobami układu krążenia i cukrzycą typu 2 z uszkodzeniem narządowym, wykazując nie gorszą skuteczność niż ramipryl (80 mg telmisartanu vs 10 mg ramiprylu). Jednoczesne stosowanie telmisartanu i ramiprylu nie przynosi dodatkowych korzyści, a zwiększa ryzyko hiperkaliemii, niewydolności nerek i niedociśnienia, dlatego nie jest zalecane. W badaniu PRoFESS odnotowano zwiększoną częstość posocznicy u pacjentów leczonych telmisartanem. Ponadto, epidemiologiczne dane wskazują na zależność między kumulacyjną dawką hydrochlorotiazydu (≥50000 mg) a wzrostem ryzyka nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC OR 1,29; SCC OR 3,98) oraz nowotworów złośliwych warg (OR do 7,7 przy dawce ~100000 mg). Należy zatem monitorować pacjentów pod kątem działań niepożądanych i rozważyć ryzyko nowotworowe przy długotrwałej terapii hydrochlorotiazydem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
aktywność reninowa osocza, aldosteron w osoczu, antagonista angiotensyny II i diuretyk, antagonista receptora, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt diuretyczny, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, makroalbuminuria, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy wargi, objętość osocza, obniżanie ciśnienia krwi, obniżenie ciśnienia krwi, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, powinowactwo do receptora AT1, profil farmakokinetyczny, przemijający atak niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rebound hypertension, redukcja ciśnienia tętniczego, retinopatia, samoistne nadciśnienie tętnicze, stężenie potasu w surowicy, suchy kaszel, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wchłanianie zwrotne elektrolitów, wydzielanie aldosteronu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych -
Właściwości farmakokinetyczne
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka to preparat zawierający telmisartan (40 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), które po podaniu doustnym wykazują odrębne profile farmakokinetyczne bez istotnych interakcji. Telmisartan osiąga Cmax w 0,5-1,5 godziny, z biodostępnością 42% dla dawki 40 mg i 58% dla 160 mg, wykazując nieliniową kinetykę oraz silne (>99,5%) wiązanie z białkami osocza i dużą pozorną objętość dystrybucji (~500 l). Metabolizowany jest przez sprzęganie do farmakologicznie nieaktywnego acyloglukuronidu, eliminowany głównie z kałem (>97%), z okresem półtrwania >20 godzin. Hydrochlorotiazyd osiąga Cmax po 1-3 godzinach, ma biodostępność około 60%, umiarkowane wiązanie z białkami (68%) i objętość dystrybucji 0,83-1,14 l/kg, nie ulega metabolizmowi i jest wydalany głównie z moczem (ok. 60% w 48 h), z okresem półtrwania 10-15 godzin i liniową kinetyką.
Farmakokinetyka telmisartanu nie wymaga modyfikacji dawki u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min), natomiast u pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się istotny wzrost biodostępności do prawie 100%, bez zmiany okresu półtrwania. Hydrochlorotiazyd wykazuje wydłużony okres półtrwania u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, co może wymagać uwagi klinicznej. Płeć wpływa na stężenia obu substancji w osoczu (2-3-krotnie wyższe u kobiet), jednak bez konieczności zmiany dawkowania. Obecność pokarmu nie wpływa istotnie na biodostępność telmisartanu, a telmisartan nie jest dializowalny. Klirens telmisartanu przekracza 1500 ml/min, a hydrochlorotiazydu wynosi 250-300 ml/min (klirens nerkowy).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
acyloglukuronid, biodostępność telmisartanu, biotransformacja, cytochrom P450, dysfagia, eliminacja z kałem, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka nieliniowa, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kwas glukuronowy, niedociśnienie ortostatyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podawanie wielokrotne leku, pole pod krzywą stężenia, stężenie maksymalne w osoczu, telmisartan hydrochlorotiazyd, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka w dawce 40 mg + 12,5 mg, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować działania niepożądane wpływające na sprawność psychomotoryczną, takie jak zawroty głowy i senność. Objawy te znacząco obniżają koncentrację, czas reakcji oraz czujność, co stanowi istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W praktyce klinicznej konieczne jest szczegółowe poinformowanie pacjenta o tych potencjalnych skutkach, a także zalecenie wstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych w początkowym okresie terapii, do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek.
W trakcie leczenia Telmisartanem/Hydrochlorotiazydem Krka lekarz powinien przeprowadzać systematyczną ocenę występowania objawów neurologicznych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, stosujących leki mogące wchodzić w interakcje oraz u osób wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. W przypadku utrzymywania się zawrotów głowy lub senności należy rozważyć modyfikację terapii, uwzględniając zarówno skuteczność kontroli ciśnienia tętniczego, jak i bezpieczeństwo pacjenta. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informację o poinformowaniu pacjenta o ryzyku, co ma znaczenie zarówno medyczno-prawne, jak i terapeutyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
antagonista receptora angiotensyny II, bezpieczeństwo farmakoterapii, czas reakcji, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, modyfikacja dawki, nadciśnienie tętnicze, objawy neurologiczne, senność, sprawność psychomotoryczna, telmisartan, telmisartan hydrochlorotiazyd, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka w dawce 40 mg + 12,5 mg to lek złożony przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia telmisartanem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia. Preparat łączy działanie telmisartanu, antagonisty receptora angiotensyny II typu AT₁, z hydrochlorotiazydem, tiazydowym lekiem moczopędnym, co umożliwia synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Tabletki mają postać dwuwarstwową, owalną, zawierają 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (57 mg) i sorbitol (147,04 mg), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją tych składników.
Stosowanie leku złożonego pozwala na uzyskanie lepszej kontroli ciśnienia tętniczego przy mniejszych dawkach poszczególnych składników, co może zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki. Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka jest wskazany wyłącznie dla dorosłych z nadciśnieniem tętniczym, u których monoterapia telmisartanem jest niewystarczająca, i nie jest zalecany dla dzieci oraz młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach wiekowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, działanie synergistyczne, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, laktoza jednowodna, monoterapia telmisartanem, normalizacja ciśnienia tętniczego, samoistne nadciśnienie tętnicze, sorbitol, telmisartan, tiazydowy lek moczopędny, wydalanie sodu