Przedawkowanie
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie preparatu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka (40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy kliniczne wynikają z działania obu składników: telmisartan powoduje niedociśnienie tętnicze, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy oraz ryzyko ostrej niewydolności nerek z podwyższonym poziomem kreatyniny, natomiast hydrochlorotiazyd wywołuje hipokaliemię, hipochloremię, hiponatremię, hipowolemię oraz objawy neurologiczne jak senność i nudności. Szczególnie niebezpieczna jest hipokaliemia, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i kurczów mięśni, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.

Przedawkowanie leku Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka

Przedawkowanie produktu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka (40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane dotyczące przedawkowania telmisartanu u ludzi są ograniczone, co może utrudniać prowadzenie specyficznego leczenia przyczynowego. 1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka wynikają z działania obu składników aktywnych. Manifestacja kliniczna jest złożona i obejmuje zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. 2

Składnik leku Objawy przedawkowania Mechanizm działania Potencjalne powikłania
Telmisartan (40 mg) Niedociśnienie tętnicze Nadmierna blokada receptorów angiotensyny II Hipoperfuzja narządowa, wstrząs
Tachykardia Odpowiedź odruchowa na spadek ciśnienia Zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen
Bradykardia Wtórne działanie farmakologiczne Zmniejszenie pojemności minutowej serca
Zawroty głowy Spadek przepływu mózgowego Ryzyko upadków, urazów
Podwyższony poziom kreatyniny, ostra niewydolność nerek Zmniejszony przepływ nerkowy Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, kwasica metaboliczna
Hydrochlorotiazyd (12,5 mg) Hipokaliemia Zwiększone wydalanie potasu z moczem Zaburzenia rytmu serca, kurcze mięśni
Hipochloremia Zwiększone wydalanie chlorków Zasadowica metaboliczna
Hiponatremia Zwiększone wydalanie sodu Objawy neurologiczne, drgawki
Nadmierna diureza, hipowolemii Nasilone działanie moczopędne Odwodnienie, zaburzenia hemodynamiczne
Nudności, senność Działanie ogólnoustrojowe Zaburzenia świadomości

W przypadku przedawkowania telmisartanu, będącego składnikiem preparatu, najbardziej znaczącymi objawami klinicznymi są niedociśnienie tętnicze oraz tachykardia. W dokumentacji medycznej opisywano również występowanie bradykardii, zawrotów głowy, wymiotów, a także podwyższenia poziomu kreatyniny we krwi i ostrej niewydolności nerek. 3

Z kolei przedawkowanie hydrochlorotiazydu wiąże się przede wszystkim z zaburzeniami elektrolitowymi takimi jak hipokaliemia i hipochloremia oraz hipowolemią będącą skutkiem nadmiernej diurezy. Do najczęściej zgłaszanych objawów przedmiotowych i podmiotowych należą nudności i senność. 4

Szczególnie niebezpiecznym aspektem przedawkowania jest hipokaliemia, która może prowadzić do kurczów mięśni oraz zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie przyjmujących glikozydy naparstnicy lub pewne leki przeciwarytmiczne. 5

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania produktu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka należy podjąć następujące działania terapeutyczne:

  • Ścisłe monitorowanie pacjenta – pacjent wymaga ciągłego nadzoru klinicznego i monitorowania parametrów życiowych. 6
  • Eliminacja niewchłoniętego leku – zaleca się sprowokowanie wymiotów i/lub płukanie żołądka. Pomocne może być również podanie węgla aktywowanego, który ograniczy wchłanianie substancji czynnych. 7
  • Leczenie niedociśnienia – jeśli wystąpi niedociśnienie tętnicze, pacjenta należy ułożyć w pozycji na plecach oraz szybko rozpocząć podawanie soli i płynów w celu przywrócenia prawidłowego ciśnienia tętniczego. 8
  • Monitorowanie parametrów biochemicznych – konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów (szczególnie potasu) oraz kreatyniny w surowicy krwi. 9

Warto zaznaczyć, że telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co ogranicza możliwości aktywnej eliminacji tego składnika z organizmu. 10 Jednocześnie, nie ustalono stopnia, w jakim można usunąć hydrochlorotiazyd za pomocą hemodializy, choć metoda ta teoretycznie mogłaby być pomocna w usuwaniu tego składnika. 11

Postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku oraz ciężkości objawów klinicznych. 12 Ze względu na złożony charakter zatrucia, obejmujący zaburzenia hemodynamiczne i wodno-elektrolitowe, pacjent często wymaga leczenia na oddziale intensywnej terapii.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl